نشرا و نشورا ( از باب نصر ) : زنده شدند مردگان . و نشرهم الله : زنده گردانيد آنان را خدا ( لازم و متعدى ) . و نشرت الارض : زنده گرديد زمين و گياه رويانيد .
و نشر الورق نشرا : پراكنده شد برك .
و نشر الشجر : برك برآورد درخت . و نشر الصحيفة : پراكنده كرد آن صحيفه را . و نشر الخشب : بريد آن چوب را با اره . و نشر الشئ : پراكنده كرد آن چيز را . و نشر النبات : روييدن گرفت آن گياه . و نشر الخبر : فاش كرد آن خبر را .
و نشرت الريح : در روز ابر وزيد باد . و نشر الراعى غنمه : پراكنده كرد شبان گوسپندان را پس از آنكه آنها را در جايى جمع كرده بود . و نشرت الارض : روييده شد گياه خشك زمين پس از باران آخر تابستان .
و نشره و عنه و فيه : دميد بر وى .
نشر
(
nacr
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پراكندگى و گستردگى و انتشار .
و زندگى . و نشر كردن : گسترده شدن و پراكنده گشتن .
نشر
(
nacr
) و (
nacar
) ا . ع .
گروه پراكنده كه سرور و رييسى ندارند تا آنها را جمعآورى كند .
نشر
(
nocr
) و (
nocor
) ع . ج . نشور .
نشر
(
nacar
) ا . ع . پراكنده و پراكندگان بر واحد و جمع هر دو اطلاق مىگردد . يق : اللهم اضمم نشرى .
نشر
(
nacar
) م . ع . نشرت الابل نشرا ( از باب سمع ) : گرفتار جرب شدند شتران . و نيز نشر : پراكنده شدن گوسپندان در شب جهة چرا كردن .
نشر
(
nocor
) ا . ع . بيرون آمدن ندى از انسان .
نشرة
(
nocrat
) ا . ع . افسونى كه بر ديوانه و بيمار دمند .
نشرم
(
nacram
) ا . پ . جايى كه آفتاب نمىرسد .
نشره
(
nocre
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعويذ و افسون . و هديهاى كه براى كودكان نويسند .
نشره
(
nacre
) ا . پ . شادى ختم قرآن . و آنچه با زعفران و شنگرف براى كودكى كه تازه بمكتب مىرود بر روى لوح نويسند و آن را نشره طفلان نيز گويند .
نشرى
(
nacr
) ص . ع . ابل نشرى : شتران گرفتار جرب .
نشز
(
nacz
) م . ع . نشز نشزا و نشوزا . ر . نشوز .
نشز
(
nacz
) و (
nacaz
) ا . ع .
جاى بلند و مرتفع . ج : نشوز و نشاز و انشاز .
نشز
(
nacaz
) ا . ع . كهنسال توانا . و بلندى جاى .
نشز
(
nacez
) ص . ع . رجل نشز : مرد كلان ستبر .
نشست
(
necast
) پ . ح م .
نشستن . ا . جلوس و اجلاس و وضع نشستن و هيئت نشستن . و نشست داشتن و يا نشست كردن : گفتگو كردن و صحبت داشتن . و نشست كردن : جلوس كردن .
و نشستن و فرو رفتن بنا و عمارت . و شتر نشست : سوارى بر شتر .
نشست برخاست
(
necast - bar - x st
) ا . پ . آداب و رسوم مجالست و معاشرت .
نشستگاه
(
necast - g h
) و
نشستگه
(
necast - gah
) ا . پ . جايى كه كسى مىنشيند .
و هنگام و يا جاى نشستن و مسكن و مقام و مكان . و مقعد و كون .
نشستن
(
necastan
) ف ل . پ .
سرين خود را به روى زمين و جز آن قرار دادن و پشت دادن و تكيه دادن . و فرو رفتن و درد شدن و در ته قرار گرفتن . و سكونت داشتن و منزل داشتن و ماندن و توقف كردن .
و بر بالاى چيزى قرار گرفتن مانند گرد و غبار . و باقى ماندن . و خاموش شدن . و دست كشيدن از كار . و نشانده شدن . و نشستن تيغ برفسان : تيز كردن شمشير و جز آن .
نشستنگاه
(
necasten - g h
) ا .
پ . جايى كه بر آن كسى مىنشيند . و مقعد و كون . و آنجايىكه چيزى قرار مىگيرد .
نشستنى
(
necastani
) ا . پ .
هر آنچه بر آن سوار مىشوند ، مانند اسب و اشتر و اراده و كشتى و جز آن . و هر جايى و يا هر چيزى كه بر آن مىنشينند .
نشسته
(
necaste
) ص . پ .
آنكه مىنشيند . و آنكه مىماند و دنك مىكند و توقف مىنمايد . و گرد و غبار كه بر وى چيزى واقع مىگردد . و برهم نشسته : بر وى هم گرد آمده و جمع شده و فراهم آمده و توده شده . و فرو نشسته :
پست و فروتن و متواضع . و در جاى پست نشسته و واقع شده .
نشص
(
nocos
) ع . ج : نشاص .
نشط
(
nact
) م . ع . نشطته الحية نشطا ( از باب نصر و ضرب ) : گزيد آن را مار . و نشط الحبل ( از باب نصر ) :
گره زد آن ريسمان را . و نشط من المكان نشطا ( از باب ضرب ) : بيرون آمد از جاى . و نشط الدلو : آب از دول بركشيد بىبكره . و نيز نشط : بردن اندوه كسى را از جايى بجايى . و آسان گره بستن .
نشط
(
nocot
) ا . ع . دراز كشندگان