نشاطپرست
(
nac t - parast
) و
نشاطمند
(
nac t - mand
) ص . پ .
شادمان و خوشحال و آنكه بعيش و عشرت مىگذراند .
نشاطى
(
nac ti
) ص . پ . مأخوذ از تازى - شادمان و معشوف و خرم و دلشاد و خوشحال و گستاخ .
نشاعة
(
noc 'at
) ا . ع . آنچه بدست ير كشند و دور اندازند .
نشاف
(
nec f
) ا . پ . خشكى دهان از شدت گرسنگى و نادانى و غفلت .
نشاف
(
nec f
) ع . ج . نشفة .
نشاف
(
nacc f
) ا . ع . كسى كه سر گرده نان را در ديك فرو برد و تنها خورد و به ديگران ندهد .
نشاف
(
nacc f
) ص . پ . مأخوذ از تازى - جذبكننده و به خود كشنده . و كاغذ نشاف : كاغذى كه بدان خط تازه نبشته را بخشكانند .
نشافة
(
noc fat
) ا . ع . كف شير وقت دوشيدن .
نشافة
(
nacc fat
) ا . ع . دستار پاك كردنى .
نشافه
(
nacc fe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رومال و دستمال .
نشاقى
(
nac q
) ا . ع . شكارى كه حلقه ريسمان در گلوى وى افتد .
نشاك
(
nac k
) ا . پ . بلغت زند و پازند : شكر و سكر .
نشال
(
nacc l
) ا . ع . آنكه سر گرده نان را در ديك فرو برده تر كند و تنها خورد و به ديگران ندهد و نشاف .
نشان
(
nec n
) ا . پ . اثر و علامت و رسم و داغ و مهر و نگين و نقش و ضرب . و نمود و نمونه . و هدف و نشانه تير و تفنك و جز آن . و سراغ . و علم و لوا و رايت . و موخ و علامت خانوادگى . و علامتى كه دولت براى خدمت و يا براى افتخار به كسى مىدهد . و حد و سرحد . و علامتى كه در جايى مىگذارند و علامتى كه در سرحد نصب مىكنند . و داغ و اثر زخم . و بهره و حصه و نصيب و قسمت . و نشان دادن : سراغ دادن و بيان كردن و نمودن . و نشان داشتن :
علامت داشتن و داغ داشتن . و نشان كردن : علامت گذاشتن و داغ كردن و مقابل ساختن . و نشان نهادن : نامزد كردن زن و شال انگشترى كردن . و نشان مردى :
نره و ذكر .
نشان
(
nec n
) ص . پ . نشاننده و نهنده و نصبكننده و برقراركننده و فرو نشاننده . و آرام دهنده . و درين معانى هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند شاهنشان و حرارتنشان و خاطرنشان .
نشانبردار
(
nec n - bar - d r
) ا .
پ . علم بردار .
نشانجى
(
nec n - ji
) ا . پ .
آنكه طغراى پادشاه را مىنويسد و خازن مهر پادشاهى .
نشاندار
(
nec n - d r
) ص . پ .
علم بردار . و داغدار و داغ نهاده شده . و آنكه داراى نشان و علامت باشد .
نشاندگى
(
nec ndagi
) ا . پ .
در ميان نهادگى و داخل كردنى و نصب و غرس .
نشاندن
(
nec ndan
) ف م . پ .
رسم كردن و نشان كردن و نقش كردن . و قرار دادن چيزى را بر بالاى چيز ديگر بنظم .
و ترتيب پيرايه و زيور و جواهر و جز آن را قرار دادن . و سنك و يا ميخ از براى نشان در امتداد راه برپا كردن . و درج كردن و غرس كردن درخت . و تكان دادن لباس . و پيروى كردن كسى را . و حاضر شدن . و خاموش كردن آتش را با آب . و صاف كردن . و نشستن فرمودن و نشستن كنانيدن . و فرمودن كارى . و نصب كردن و تعيين نمودن و مقرر كردن . و بنظم و ترتيب نهادن . و گذاشتن و نهادن . و نشانه گرفتن .
نشانده
(
nec nde
) ص . پ .
نصب شده و غرس شده .
نشانستن
(
nec nestan
) ف م . پ .
نشانيدن و نصب كردن و نشستن كنانيدن .
نشانگاه
(
nec n - g h
) ا . پ .
هدف و نشانه . و جاى نشان كرده شده .
نشانگر
(
nec n - gar
) ا . پ .
آنكه نشان مىكند . و آنكه نشان مىسازد . و پرگار . و حافظ و نگهبان مهر و نگين .
نشانه
(
nec ne
) ا . پ . هدف و جايى كه براى انداختن تير نشان مىكنند . و علامت و اثر و نشان .
نشانه انداز
(
nec ne - and z
) ا - ص . پ . آنكه تير را بنشانه مىزند - و آنكه تير وى خطا نمىكند و تير انداز ماهر .
نشانى
(
nec ni
) ا . پ . نشان و علامت و اثر و يادگار . و امضا و طغرا . و يادداشت و آنچه دلالت بر يادداشت كند و آنچه ياد آورد .
نشانيدن
(
nec nidan
) ف م . پ .
نشان كردن و رسم كردن و اثر كردن . و دفع تشنگى كردن .
نشاور
(
nec var
) ا . پ .
نام رودخانهاى .
نشايد
(
nac yad
) پ . كلمه نهى از فعل شايستن يعنى شايسته نيست و نبايد و سزاوار نيست و لايق نيست .
نشائد
(
nac 'ed
) ع . ج . نشيدة .