بانك و آواز و فرياد و اعلان و ندا كردن :
اعلان كردن و اخبار نمودن و خبر دادن و فاش كردن و شايع نمودن و آواز كردن و خواندن .
و حرف ندا : كلمهاى كه بدان كسى و يا چيزى را مىخوانند و مىطلبند .
ندا
(
ned
) و (
nod
) و
نداء
(
ned '
) و (
nod '
) ا . ع . دعا و آواز و فرياد و صدا ، و كسر النون اكثر من ضمها و المد فيهما اكثر من القصر .
نداء
(
ned '
) م . ع . نادى مناداة و نداء . ر . مناداة .
نداء
(
nod '
) ع . ج . ندأة (
noda'at
) و (
nod'at
) .
ندابة
(
nad bat
) م . ع . ندب الرجل ندابة ( از باب كرم ) : زيرك گرديد آن مرد .
ندأة
(
nad'at
) و (
nod'at
) ا .
ع . مال بسيار . و سرخى ابر وقت غروب آفتاب و يا طلوع آن . و دايرهء آفتاب و هالهء ماه .
ندأة
(
nad'at
) و (
nod'at
) و (
noda'at
) ا . ع . آژفنداك و كمان رستم .
ندأة
(
nod'at
) ا . ع . خطى در گوشت كه مخالف رنك آن باشد . و بالاى ناف اسب . و درجة يعنى خرقهاى كه چند روز در كس ماده شتر گذارند و چشم آن را بسته خرقه را درآورند و بر بدن بچهء غير از بچه خود مالند تا بوى آن گيرد و چون ماده شتر اين بچه را ببويد بر وى مهربان گردد .
ندأة
(
noda't
) و (
noda'at
) ا .
ع . پارهاى از گياه متفرق و پريشان . ج :
نداء و ندء .
نداة
(
nad t
) ا . ع . اندرون ران اسب .
نداد
(
ned d
) م . ع . ندندا و نديدا و ندادا . ر . ند .
نداف
(
nadd f
) ا . پ مأخوذ از تازى - حلاج و پنبهزن كه بهين و بهينه نيز گويند .
نداف
(
nadd f
) ا . ع . حلاج و پنبهزن .
ندافى
(
nadd fi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حلاجى و پنبهزنى .
ندام
(
ned m
) ع . ج . نديم .
و ج . نادم . و ج . نديمة . و ج . ندمان .
ندام
(
ned m
) م . ع . نادم منادمة و نداما . ر . منادمة .
ندام
(
nodd m
) ع . ج . نادم .
ندامة
(
nad mat
) م . ع . ندم على ما فعل ندما و ندامة ( از باب سمع ) : پشيمان شد از آنچه كرده بود .
ندامت
(
nad mat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پشيمانى و افسوس و تأسف .
ندامى
(
nad m
) ع . ج . ندمانة .
ندامى
(
nad m
) و (
nod m
) ع . ج . ندمان .
نداوة
(
nad vat
) ا . ع . ترى زمين .
نداوت
(
nad vat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نرى و نمناكى .
ندائد
(
nad 'ed
) ع . ج . نديدة .
ندب
(
nadb
) ا - ص . ع . مرد سبك در حاجت . و مرد زيرك و گرامى . و اسب روان . ج : ندوب .
ندب
(
nadb
) م . ع . ندبه الى الامر ندبا ( از باب نصر و ضرب ) : خواند آن را بكارى و برانگيخت بر آن كار و متوجه ساخت آن را بسوى آن كار . و ندب الميت : گريست بر آن مرده و برشمرد محاسن آن را . و ندبت المرأة ندبا : گريست آن زن بر مرده و برشمرد محاسن مرده را .
ندب
(
nadab
) ا . ع . تيراندازى .
و آنچه در ميان گذارند چون در چيزى گرو بندند . و يق : رمينا ندبا اى رشقا :
يعنى همه ماها يك دفعه بيك طرف تير انداختيم .
و ندبنا يوم كذا : يعنى ابتداى تيراندازى ما آن روزست . و نيز ندب : نشان جراحت كه بر پوست باقى باشد . ج : انداب و ندوب .
ندب
(
nadab
) م . ع . ندب الجرح ندبا ( از باب سمع ) : سخت شد نشان آن زخم . و ندب الظهر ندبا و ندوبا و ندوبة : نشان زخم گرديد آن پشت .
ندب
(
nadab
) ا . پ . داو كشيدن بر هفت در بازى نرد .
ندباء
(
nodab '
) ع . ج . نادب .
و ج . نديب .
ندبة
(
nadbat
) ا . ع . اسب و اشتر و مانند آن كه داراى سم و يا سپل باشند آنچه بر يك حالت نپايد . و نام زنى .
ندبة
(
nodbat
) ا . ع . گريه بر مرده و ذكر محاسن آن .
ندبة
(
nodbat
) ص . ع . عربى ندبة : عربى زبانآور .
ندبة
(
nodbat
) و (
nadbat
) ا .
ع . نام زنى كه آن را ام خفاف نيز گويند و پسر آن خفاف نام كه صحابى است و معروف به ابن ندبة مىباشد .
ندبة
(
nadabat
) ا . ع . واحد ندب : يعنى يك نشان جراحت كه بر پوست باقى باشد .
ندبه
(
nodbe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گريه و شيون و زارى و گريه بر مرده و ذكر محاسن آن .
ندح
(
nadh
) م . ع . ندحه ندحا