و رجل ند : مرد سخى و جوانمرد . و رجل ندى الكف : كذلك .
ندئ
(
nadi '
) ا . ع . كوماچ بر خاكستر نهاده . و گوشت بر آتش افكنده .
و آژفنداك و كمان رستم . و سرخى ابر هنگام غروب و طلوع آفتاب .
ندى
(
nadiyy
) ا . ع . انجمن روز و انجمن ما دامى كه در وى مجتمع باشند .
ندى
(
naddiy
) ص . ع . هو ندى الكف : او سخى و جوانمردست . و هو ندى الصوت : او بلند آوازست .
نديان
(
nadyan
) ص . ع . شجر نديان : درخت نمناك .
نديب
(
nadib
) ص . ع . ظهر نديب : پشتى كه در وى نشان زخم باشد . و جرح نديب : زخمى كه از وى اثرى باقى بود .
ندية
(
nadeyat
) ص . ع .
امرأة ندية : زن با سخاوت . و ارض ندية : زمين نمناك .
نديد
(
nadid
) ص . ع . مانند و همتا . ج : ندداء و انداد .
نديد
(
nadid
) م . ع . ندندا و نديدا . ر . ند .
نديدة
(
nadidat
) ص . ع .
مؤنث نديد يعنى مانند و همتا . ج : ندائد .
نديف
(
nadif
) ص . ع . قطن نديف : پنبه زده .
نديم
(
nadim
) ص . ع . حريف شراب و همنشين بزرگان . ج : ندام و ندماء ، و گاه نديم بر ندمان جمع بسته مىشود .
نديم
(
nadim
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - مصاحب و همنشين و همپياله و هم سفره و وزير و مشاور .
نديمة
(
nadimat
) ص . ع .
مؤنث نديم . ج : ندام .
نديمى
(
nadimi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مصاحبت و مجالست و همنشينى و هم پيالگى .
نذارة
(
nez rat
) و (
noz rat
) ا . ع . ترس و بيم .
نذال
(
nozz l
) ع . ج . نذيل .
نذالة
(
naz lat
) م . ع . نذل نذالة و نذولة ( از باب كرم ) : كمينه و فرومايه گرديد .
نذخ
(
nazx
) م . ع . نذخ الحمار نذخا ( از باب فتح ) : سخت كوشش كرد آن خر .
نذر
(
nazr
) ا . ع . پيمان و وعد .
و آنچه واجب گرداند بر خود و آنچه واجب گرداند بر خود به شرط چيزى . وديت وديت جراحت خواه خرد باشد و يا كلان . ج :
نذور . و يق : لى عند فلان نذر اذا كان جرح واحد له ارش يعقله و يسده .
نذر
(
nazr
) م . ع . نذر القوم نذرا ( از باب نصر ) : ترسانيد آن قوم را از امور دشمن . و نذر على نفسه نذرا و نذورا : واجب گردانيد آن را بر خود . و كذا : نذر ماله و نذر لله سبحانه .
و نذره ابوه : پدر وى او را خادم و يا قيم كليسيا گردانيد .
نذر
(
nazr
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شرط و پيمان و آنچه شخص بر خود واجب گرداند از قبيل روزه و صدقه و جز آن و طعام فاتحه روح بزرگان . و آنچه از نقد و جنس كه پيش امرا و سلاطين در حين ملاقات گذرانند و نياز و آنچه براى مرشد و مردمان صاحب نفس هديه آورند و آنچه از نقد و جنس كه براى اماكن مشرفه فرستند . و نذر بستن :
شرط و پيمان كردن . و نذر كردن : بر خود واجب كردن چيزى .
نذر
(
nazr
) و (
nozr
) و (
nozor
) م . ع . انذره بالامر انذارا و نذرا و نذرا و نذرا و نذيرا : آگاه ساخت و ترسانيد و بيم كرد او را در ابلاغ آن .
نذر
(
nozr
) ا . ع . پوست درخت مقل .
نذر
(
nazar
) م . ع . نذر بالشئ نذرا ( از باب سمع ) : دانست آن را پس پرهيز كرد .
نذر
(
nozor
) ا . ع . ترس و بيم .
قوله تعالى :
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ *
.
نذر
(
nozor
) ص . ع . ج . نذير .
نذر امام
(
nazr - em m
) ا . پ .
چيزى كه براى حضرت امام حسن و حضرت امام حسين سلام اللّه عليهما نذر كنند .
نذرانه
(
nazr ne
) ا . پ .
آنچه از نقد و جنس كه براى شكرانه احسان امرا و سلاطين پيشكش مىگذارند و هديهاى كه براى بزرگان تقديم مىكنند . و نوعى از ماليات .
نذر درگاه
(
nazr - dar - g h
) ا .
پ . نذوراتى كه مسلمانان براى اماكن مقدسه مىفرستند .
نذرى
(
nozr
) ا . ع . ترس و بيم .
نذع
(
naz '
) م . ع . نذع نذعا ( از باب فتح ) : زهيد آب و برآمد خوى .
نذل
(
nazl
) ص . ع . فرومايه و ناكس . و خوار و حقير . ج : انذال و نذول .
نذلاء
(
nozal '
) ع . ج . نذيل .
نذور
(
nozur
) ا . ع . ج . نذر .
نذور
(
nozur
) م . ع . نذر نذرا