تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3687

مساهمون:

ص٣٦٨٧
نخفا ( از باب فتح و نصر ) : دميد آن بز . و نيز نخف : عطسه كردن بز و سخت دم زدن آن و آواز كردن بينى آن چون آب بينى اندازد .

نخفة

(
naxfat
) و (
noxfat
) ا . ع . زمين پست و هموار دور كوه .

نخكلون

(
naxkalun
) و

نخكله

(
naxkale
) ا . پ . مردم سخت‌رو و پوست كلفت و بىشرم .

نخگلوى

(
naxgaluy
) ا . پ . خنورى كه گردن آن تنگ باشد .

نخل

(
naxl
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درخت . و درخت مانندى كه از موم و كاغذ و پارچه و جز آن سازند و داراى ساقه و شاخه و گل و ميوه باشد با كمال شباهت بدرخت طبيعى . و نخل تابوت و يا نخل ماتم : آرايشى كه بر تابوت مردگان سازند . و درخت خرما و خرمابن كه مخ و بسك نيز گويند .

نخل

(
naxl
) ا . ع . خرمابن ، مذكر و مؤنث هر دو آيد . قوله تعالى :
أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ
و
أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ
. ج : نخيل . و نيز نخل : نوعى از زيور . و نام موضعى .

نخل

(
naxl
) م . ع . نخل السحاب الثلج و المطر نخلا ( از باب نصر ) : برف و باران ريخت آن ابر . و نخل فلان الدقيق : بيخت فلان آرد را . و نخل الشئ : برگزيد بهترين آن چيز را .

نخلات

(
naxal t
) ع . ع نخلة .

نخل‌آرا

(
naxl - r
) ص . پ . آرايش شده با خرمابنها .

نخلبن

(
naxl - bon
) ا . پ . خرمابن .

نخلبند

(
naxl - band
) ا . پ . كسى كه صورت درختان و ميوه‌ها را از موم سازد . و باغبان .

نخلبندى

(
naxl - bandi
) ا . پ . غرس و نشاندن درخت خرما .

نخلة

(
naxlat
) ا . ع . واحد نخل : يعنى يك درخت خرمابن . ج : نخلات . و نخلة الشامية و نخلة اليمانية : نام دو رودبار بر يك شب از مكه معظمه . و نام پنج موضع ديگر . و ذو النخلة : لقب حضرت مسيح . و بطن نخلة : نام موضعى ميان مكه و طايف .

نخلستان

(
naxl - est n
) ا . پ . جاى انبوه از خرمابنان و خرستان و مخستان و مغستان نيز گويند .

نخله

(
naxle
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عصاى مسافر . و كفش و پاپوش . و خرمابن . و نخلهء محمود : نام چند خرمابن در مكه معظمه . و نام نخلستانى .

نخم

(
naxm
) و (
naxam
) ا . پ . پارچهء افراخته شده به روى چوب كه در عروسيها و جشنها نصب مىنمايند و بدان برميگيرند نقل و نبات و پولى را كه در ميان مردم نثار كرده مىشود .

نخم

(
n xm
) م . ع . نخم فلان نخما ( از باب نصر ) : سراييد و آواز خواند و نيكو سراييد فلان .

نخم

(
naxm
) و (
naxam
) م . ع . نخم نخما و نخما ( از باب سمع ) : آب بينى و دماغ و سينه انداخت .

نخم

(
naxam
) م . ع . نخم نخما ( از باب سمع ) : مانده گرديد و مانده گردانيد .

نخمة

(
naxmat
) ا . ع . حسن و زيبايى .

نخمة

(
naxmat
) و (
noxmat
) ا . ع . آب بينى و دماغ و سينه .

نخنخة

(
naxnaxat
) م . ع . يك‌سو نمودن و دور كردن . و سخت رفتن و سير سخت كردن . و فرو خوابانيدن شتر را .

نخنوق

(
noxnuq
) ا . ع . كنگره پستى در گرداگرد چاه . و گوشه مانندى در اندرون چاه . ج : نخانيق .

نخو

(
naxu
) ا . پ . نام شهر معتبرى در قسمت جنوب شرقى تفليس .

نخوار

(
nexv r
) ا . ع . شريف متكبر و ترسوى سست . ج : نخاورة .

نخوبة

(
naxubat
) ا . ع . كون و دبر .

نخوة

(
naxvat
) ا . ع . ناز و تكبر .

نخوة

(
naxvat
) م . ع . نخانخوة ( از باب نصر ) : ناز و فخر كرد و تكبر نمود . و نخى ( مجهولا ) كذلك . و نخا فلانا : ستود فلان را .

نخوت

(
nexvat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تكبر و بزرك‌منشى و خودبينى و خودپرستى و تبختر و جاه‌طلبى .

نخوت پيشه

(
nexvat - pice
) ( ياى مجهول ) و

نخوت فروش

(
nexvat - faruc
) ( واو مجهول ) و

نخوت كده

(
nexvat - kade
) و

نخوت‌كش

(
nexvat - kac
) و

نخوت‌كيش

(
nexvat - kic
) و نخوت كيش (
nexvat - kic
) ( ياى مجهول ) ص . پ . بزرك‌منش و متكبر و داراى تكبر و خودبين و خودپرست و طالب جاه و جلال .

نخود

(
naxud
) ( واو مجهول ) و (
naxod
) ا . پ . نوعى از حبوبات مأكول و لذيذ . و نخود قندى : نام نوعى از ميوه .

نخوداب

(
naxod - b
) ا . پ . نوعى از پرهيزانه بيماران كه از گوشت بىچربى