و نخود جوشانيده در آب ترتيب دهند .
نخود بريز
(
naxod - beriz
) ياى مجهول و
نخودپز
(
nexod - paz
) ا .
پ . كسى كه نخود را برشته كرده مىفروشد .
نخور
(
naxur
) ص . ع . ناقة نخور : ماده شترى كه تا بينى آن را نمالند شير ندهد .
نخورش
(
naxvarec
) ص . ع .
جرو نخورش : توله سك به حركت آمده .
و كلب نخورش : سك جنگجو .
نخورى
(
naxvariyy
) ا . ع .
فراخ دهن . و فراخ شكم . و فراخ سوراخ پستان .
نخوس
(
naxus
) ا . ع . بز كوهى جوان .
نخوش
(
naxuc
) ا . پ . واو مجهول - تاك دشتى كه سياه دارو و بتازى كرمة البيضاء گويند .
نخوص
(
noxus
) م . ع . نخص نخصا و نخوصا . ر . نخص .
نخوئى
(
naxu'i
) ص . پ . منسوب به شهر نخو .
نخهم
(
naxham
) پ . كلمه نفى از خواستن يعنى نخواهم .
نخى
(
naxi
) ا . پ . شهر نخو در نزديك تفليس .
نخيب
(
naxib
) ص . ع . رجل نخيب : مرد ترسو و بيدل و عقل رفته . ج : نخب .
نخيجة
(
naxijat
) ا . ع . مسكه تنك كه دوباره از مشك برآيد چون آن را بر شتر بار كنند .
نخيخة
(
naxixat
) ا . ع .
نخيجة . ر . نخيجة .
نخير
(
naxir
) ا . پ . مردم فرومايه و نادان و كمينه و كمين . و تخمدان و قلمهزار يعنى زمينى كه در آن قلمه درختان فرو برند و تخم ميوه و گلها را در آن پاشند تا سبز شوند و پس از سبز شدن بجاى ديگر نهال كنند .
نخير
(
naxir
) م . ع . نخر نخرا و نخيرا . ر . نخر .
نخير
(
na - xayr
) پ . كلمه انكار كه در جواب كسى گويند .
نخيرگاه
(
naxir - g h
) ا . پ .
كمينگاه .
نخيرى
(
naxiri
) ا . پ . نخرى و نخستين فرزند .
نخيز
(
naxiz
) ا . ص . پ . ياى مجهول - فرومايه و كمينه . و درشت و گنده .
و پست و دون و ناكس و كمين . و تخمدان و قلمهزار و نخير .
نخيزگاه
(
naxiz - g h
) ا . پ .
ياى مجهول - كمينگاه .
نخيس
(
naxis
) ا . ع . جاى تنگ بستن از ستور . و چرخ چاه كه سوراخ بكره آن فراخ شده و نخاس در وى گذاشته باشند .
نخيسة
(
naxisat
) ا . ع . شير بز و شير گوسپند بهم آميخته و شير ترش و شير شيرين بهم آميخته .
نخيط
(
naxit
) م . ع . نخط بفلان نخيطا ( از باب نصر ) : تشنيع كرد و بد گفت و دشنام داد فلان را . و نخط على فلان : گردنكشى كرد فلان را و تكبر كرد بر وى .
نخيف
(
naxif
) ا . ع . آواز گريه در بينى و نيز آواز خنده در بينى .
نخيل
(
naxil
) ا . ع . خرمابن . و ج . نخل .
نخيلات
(
naxil t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خرمابنان و درختان خرما .
نخيلة
(
noxaylat
) ا . ع . سرشت و طبيعت . و خيرخواهى و پند و نصيحت . و نام كنيزكى كه عايشه رضى اللّه عنها وى را آزاد كرد . و نام موضعى در عراق كه حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام با خوارج جنك فرمود .
ند
(
nad
) ا . پ . رشد و نمو و افزونى و فراوانى . و كجى و خميدگى . و نيكويى و خوبى . و دلالت و راهنمايى .
ند
(
nad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوعى از بوى خوش .
ند
(
nadd
) ا . ع . تل بلند و پشتهء بزرك از خاك و گل . و نام قلعهاى .
ند
(
nadd
) م . ع . ند البعير ندا و نديدا و ندودا و ندادا ( از باب ضرب ) : رميد و پراكنده رفت آن شتر .
ند
(
nadd
) و (
nedd
) ا . ع . بوى خوشى كه مركب از مشك و عنبر و چوب عودست و يا تنها عنبر را گويند و گفتهاند كه اين لغت عربى نيست .
ند
(
nedd
) ا . ع . مثل و همتا . و ضد : ج . انداد . و يقال : هى ند فلانة و لايق : ند فلان .
ندء
(
nad '
) م . ع . ندءه ندء ( از باب فتح ) : ناپسند داشت آن را . و ندء اللحم : در آتش انداخت گوشت را و در زير آتش كرد گوشت را تا پخته شود .
و كذلك : ندء القرص . و ندء فلانا :
ترسانيد فلان را . و بر زمين زد فلان را . و ندء عليهم : برآمد بر ايشان و آشكار گشت . و ندء الملة : گودال ساخت در خاكستر گرم جهة پختن .
ندء
(
noda '
) ع . ج . نداة (
nod'at
) و (
noda'at
) .
ندا
(
ned
) ا . پ . يك قسمت از شش قسمت فرسخ و نصف ميل .
ندا
(
ned
) ا . پ . مأخوذ از تازى -