تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3627

مساهمون:

ص٣٦٢٧
بستن و نوعى از شانه كردن . و ماده شتر خميده كوهان . و ريگ توده ستبر و دفزك . و درخت بسيار شاخ .

ميلاب

(
mil - b
) ا . پ . ماشوره غليان كه يك سر آن در آب و سر ديگرش متصل بميانه است .

مئلاة

(
me'l t
) ا . ع . خرقه‌اى كه زنان هنگام نوحه بر كمر بندند . ج : مآلى .

ميلاد

(
mil d
) ا . پ . نام شهرى . و نام يكى از پهلوانان ايران كه پدر گرگين بود .

ميلاد

(
mil d
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زمان ولادت و روز ولادت .

ميلاد

(
mil d
) ا . ع . وقت زادن .

ميلاميل

(
mil - mil
) م ف . پ . ميل تا ميل و از ميل بميل . و قدم بقدم و پى در پى و پيوسته و على التوالى . و همه و همگى و جميع . و درهم آميخته و ممزوج .

ميلان

(
mayl n
) ا . پ . نام فيلسوفى .

ميلان

(
mayal n
) م . ع . مال ميلا و ميلانا . ر . ميل .

ميلاو

(
mil v
) ا . پ . شاگرد و خدمتگار .

ميلاوه

(
mil ve
) ا . پ . شاگردانه و پولى كه علاوه بر مزد استاد بشاگرد مىدهند . و نويد و بشارت و مژدگانى .

ميلاه

(
mil h
) ص . ع . امرأة ميلاه : زن سخت اندوهمند و ناشكيباى بر فوت فرزند .

ميلاه

(
mil h
) ا . ع . باد سخت . و ماده شتر اندوهناك بر گم كردن گشنى كه بهمراه آن پرورش يافته . و ماده شتر سخت و إله بر بچه خود .

مئلب

(
me'lab
) ص . ع . سريع و جلد و شتاب‌رو .

ميلة

(
milat
) ا . ع . هنگام و زمان . ج : ميل .

مئلة

(
ma'elat
) ص . ع . زن ستبر فربه .

ميلع

(
mayla '
) ا . ع . اسب تيزرو . و شتر ماده تيزرو . و بيابان بىگياه . و دراز و جنبنده و مضطرب چنين و چنان . و بدون الف و لام نام شتر ماده‌اى .

ميلغ

(
milaq
) و

ميلغة

(
milaqat
) ا . ع . خنورى كه سك در آن آب خورد .

ميلق

(
maylaq
) ا - ص . ع . تيزرو و شتاب‌زده . و نام مردى .

مئلق

(
me'laq
) ا . ع . مرد احمق . و مردى كه گاه ديوانه باشد و گاه به هوش آيد .

ميلولة

(
maylulat
) م . ع . مال ميلا و ميلولة . ر . ميل .

ميله

(
mile
) ا . پ . شبيه بميل و و ميل مانند . و نام جنك‌گاه سلطان محمود غزنوى در تركستان .

ميله

(
milah
) ا . ع . دشت و بيابان و زمين بىگياه .

ميلى

(
mayli
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه در ميل و اراده و خواهش و آرزوى خود آزاد باشد .

ميلى

(
mili
) ا . پ . گربه .

ميم

(
mim
) ا . ع . نام حرف بيست و چهارم از الفباى ابتثى و حرف سيزدهم از الفباى ابجدى .

ميم

(
mim
) ا . پ . ماخوذ از تازى - نام حرف بيست و هشتم از حروف الفبا . و شراب صاف و خالص و شراب ناب . و چاه . و ميم كاتب : نابينا و كور . و ميم مطوق : آلت مردى .

ميم

(
mayam
) ا . پ . نام نوايى از موسيقى .

مئم

(
me'amm
) ا . ع . دليل و هادى و شترى كه پيشرو شتران قافله باشد .

ميماس

(
mim s
) ا . ع . نام رود خانه‌اى در شام كه بدرياى بحر الروم داخل مىگردد .

مئمة

(
me'ammat
) ا . ع . مؤنث مئم .

ميمم

(
moyammam
) ا . ع . پيروزى يابنده بر مطلب .

ميمن

(
moyamman
) ا . ع . آنكه بركت و افزايش مىآورد .

ميمنة

(
maymanat
) ا . ع . بركت و نيك‌بختى . و سوى راست خلاف ميسرة .

ميمنة

(
maymanat
) م . ع . يمن يمنا و ميمنة . ر . يمن .

ميمنت

(
maymanat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بركت و بختيارى و نيك‌بختى و سعادت .

ميمند

(
maymand
) ا . پ . نام شهرى از مضافات غزنين . و نام قصبه‌اى در فارس .

ميمنه

(
maymane
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوى دست راست و جناح راست لشكر . و ميمنه ميسره : راست و چپ . و نيك‌بختى و بدبختى . و صواب و خطا . و راست و ناراست .

ميموم

(
maymum
) ص . ع . رجل ميموم : مرد به دريا انداخته شده .

ميمون

(
maymun
) ا . پ . بوزينه و مهنانه . و غلام و بنده . و نام گياهى كه بر درخت پيچد و سياه‌دار و نيز گويند و بتازى كرمة البيضاء .

ميمون

(
maymun
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مبارك و فرخنده و خجسته .

ميمون

(
maymun
) ص . ع .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3627 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )