مبارك و نيكبخت . ج : ميامين .
ميمون
(
maymun
) ا . ع . نره مرد . و نام جويى . و از اعلام است .
ميمه
(
mayme
) ا . پ . نام قريهاى از مضافات اصفهان واقع در بلوك جوشقان .
مئمئ
(
me'me '
) ا . ع . بانكبره و يا آهوبره كه پيوسته و دراز باشد .
ميمى
(
mimi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به حرف ميم .
ميميز
(
mimiz
) ا . پ . مويز و انگور خشك كرده .
مين
(
mayn
) ا . ع . دروغ . ج :
ميون . يق : اكثر الظنون ميون .
مين
(
mayn
) م . ع . مان مينا ( از باب ضرب ) : دروغ گفت . و مان الارض : شيار كرد زمين را .
مين
(
min
) پ . اسم اشاره بمعنى من .
مينا
(
mayn
) ا . پ . مأخوذ از هندى - قسمى از غراب .
مينا
(
min
) ا . پ . آبگينه سپيد و الوان . و مهره سپيد و مهره زجاجى مدور . و گوهر بدل كبود رنك . و كات كبود و رنك كبود . و سنگى شبيه بلاجورد كه بدان به روى فقره و طلا نقاشى مىكنند . و آبگينه و شيشه شراب و ساغر و پياله . و آسمان و گنبد لاجوردى . و نام قلعهاى در ما بين لار و هرمز .
و قصر مينا : آسمان .
مينا
(
min
) ا . ع . بندر و لنگرگاه كشتى .
ميناء
(
min '
) ا . ع . آبگينه .
مى ناب
(
may - n b
) ا . پ .
شراب خالص و بىغش .
مئناث
(
me'n s
) ص . ع . زنى كه عادت وى ماده زادن باشد . و رجل مئناث :
مردى كه ماده از وى متولد شود . و ارض مئناث : زمين نرم بسيار روياننده گياه . و سيف مئناث : شمشير كند . و نيز مئناث :
مخنث .
مئناثة
(
me'n sat
) ص . ع .
سيف مئناثة : شمشير كند .
مينا خانه
(
min - x ne
) ا . پ .
قصر آرايش شده از آيينه و آيينهخانه .
مينار
(
min r
) ا . پ . مأخوذ از تازى - برج و منار و گلدسته . و ميل و نشان فرسخ .
مينارنگ
(
min - rang
) ص . پ .
كبود سبز رنك و سياه روشن .
مئناس
(
me'n s
) ا . ع . نام زنى .
ميناساز
(
min - s z
) ص . پ .
آنكه نقره و طلا را مينا مىكند .
ميناسم
(
min - som
) ص . پ .
سياه سم و سبز سم .
مئناف
(
me'n f
) ا . ع . رونده در اول شب . و شبانى كه مرغزار ستور نارسيده ندارد .
مينافام
(
min - f m
) ص . پ .
لاجوردى و كبود رنك .
ميناكار
(
min - k r
) ص . پ .
ميناساز .
ميناكارى
(
min - k ri
) ا . پ .
صنعت ميناكار .
ميناگر
(
min - gar
) ا . پ .
كيمياگر .
ميناگرى
(
min - gari
) ا . پ .
كيمياگرى .
مينان
(
min n
) ا . پ . ملتقا و آنجايى كه دو نهر درهم داخل مىگردند . و آلو .
ميناوش
(
min - vac
) ص . پ .
جلا داده و صيقل شده و شبيه بمينا كرده شده .
مينائى
(
min 'i
) ص . پ . منسوب بمينا و لاجوردى .
مئنة
(
ma'ennat
) ا . ع . علامت و نشان . و سزاوار و شايسته .
مينك
(
minak
) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب مىسازند .
مينو
(
minu
) ا . پ . بهشت و آسمان .
و مينا و آبگينه سفيد و الوان . و زمرد . و زبرجد . و موى . و مينوى خاك : گور و قبر .
مينو باد
(
minu - b d
) ا . پ .
مى و شراب . و نام شهرى در زمان ضحاك .
مينو پيوند
(
minu - payvand
) ص . پ . زيبا و داراى جمال و خوشصورت .
مينوس
(
minus
) ا . پ . نام پادشاهى كه بدرويشى افتاد و پريشانحال گشت و سپس بپادشاهى رسيد .
مينو سرشت
(
minu - sarect
) ص .
پ . آسمانى طبيعت و آسمانى خوى .
مينه
(
mine
) ا . پ . آلو .
مينى
(
min
) ا . ع . مهرهء شيشهاى .
و بندر و لنگرگاه كشتى .
ميو
(
miv
) ا . پ . ياى مجهول - .
شعر و موى . و درخت انگور و مو . و شاخهء باردار .
مىواد
(
miv d
) پ . كلمه امر يعنى مىبايد .
ميوجات
(
mivaj t
) پ . ج .
ميوه .
ميوران
(
mayvar n
) ا . پ .
گياهها و گلهاى خوشبويى كه با آنها آرايش مىكنند خوان ضيافت را و آنها را توزيع مىنمايند ميان هر يك از مهمانان كه ورود