مىكنند براى اينكه هميشه با تندرستى و دوستكامى همراه باشند .
ميئوس
(
may'us
) ص . ع . نوميد و مأيوس . و ميئوس منه : چيزى كه از آن نوميد مىگردند .
ميوس
(
mayus
) ص . ع . بسيار تبختركننده و خرامان رونده .
ميول
(
moyul
) ا - ع . ج . ميل .
ميول
(
moyul
) م . ع . مالت الشمس ميولا ( از باب ضرب ) : مايل بغروب شد آفتاب و فرود آمد از ميانه آسمان .
و مال بنا الطريق : بميانه راه رفت با ما .
ميولة
(
moyulat
) ا . ع . ميل و رغبت .
ميون
(
mayun
) ص . ع . دروغگو .
ميون
(
moyun
) ع . ج . مين .
مئون
(
me'un
) و (
mo'un
) ع .
ج . مائة .
ميوه
(
mayve
) و (
mive
) ا . پ .
بار و ثمر و هر محصولى از نباتات كه از عقب گل و شكوفه برآمده و حاوى تخم مىباشد . و ميوه دل : فرزند . و شعر و سخن .
ميوها
(
mayve - h
) و (
mive - h
) پ . ج . ميوه . و ميوههاى گوناگون :
از همه جور ميوه .
ميوهآور
(
mive - var
) ص . پ .
آنكه ميوه حمل مىكند . و درخت ميوه آور : درخت بارآور و مثمر .
ميوهخانه
(
mive - x ne
) ا . پ .
دكان ميوه فروشى . و جايى كه ميوه در آن فراوان باشد .
ميوهخوار
(
mive - x r
) ا . پ .
واو معدوله - خورنده ميوه و آنكه روزى وى ميوه باشد و از ميوه زندگى كند .
ميوهدار
(
mive - d r
) ص . پ .
باردار و مثمر . و درخت ميوهدار . درخت مثمر .
ميوه فروش
(
mive - foruc
) ا .
پ . واو مجهول - آنكه ميوه مىفروشد .
ميوهناك
(
mive - n k
) ص . پ .
حامل ميوه و باردار .
مئوى
(
me'aviyy
) ص . ع .
منسوب بمائة يعنى صدى .
ميويزه
(
mivize
) و
ميويژه
(
mivije
) ا . پ . گياهى كه بتازى عليق نامند .
ميوينه
(
mivine
) ا . پ . درختى كه در اول بهار نجنبند و سبز نشود و هيزم گردد .
ميه
(
mayh
) م . ع . ماه السيف و غيره ميها : زر اندود كرد شمشير و جز آن را . و ماه موها و ميها و ميهة . ر .
موه .
ميه
(
meye
) ا . پ . ديوك جامه خوار .
ميه
(
mayyeh
) و
ميهة
(
mayyehat
) ص . ع . پر از آب مانند كشتى و چاه و جز آن .
ميهة
(
mayhat
) م . ع . ماه موها و ميها و ميهة . ر . موه .
ميهمان
(
mih - m n
) ا . پ .
مهمان .
ميهمن
(
mihman
) ا . پ . اهل و عيال و خاندان و قبيله و طايفه و قوم و نژاد . و ميراث و مال موروثى .
ميهن
(
mihan
) ا . پ . خهر و وطن و مسكن و مقام و زاد و بوم و بنگاه و آرامگاه و سامان . و زن و فرزند و قوم و خويش و طايفه و قبيله . و ميهمن و ارث و ميراث و مال موروثى .
و خوشخوى . و كره و مسكه و شير گوسپند .
ميهنه
(
mihne
) ا . پ . ياى مجهول - شهرى در خراسان موطن شيخ ابو سعيد ابو الخير رحمة اللّه عليه كه اكنون ويران است .
مئيد
(
ma'id
) ص . ع . نازك و نازپرورده .
مئير
(
ma'ir
) ص . ع . امرأة مئير : زن گاييده شده . و امر مئير : كار سخت و دشوار .
مئير
(
me'yar
) ا . ع . بسيار جماع كننده .
مئيف
(
ma'if
) ص . ع . زرع مئيف : كشت آفت رسيده .
مييقن
(
moyayqen
) ع . مصغر موقن .
ر . موقن .
مئين
(
me'in
) ع . ج . مائة .
به حمد اللّه و حسن توفيقه در شب پنجشنبه هفتم شهر رمضان المبارك 1327 هجرى فصل ميم باتمام رسيد .