در نهايت سخاوت . و پشته بلندريزان . و گور و قبر . ج : مناهيل . و نام زمينى .
منهال
(
monh l
) ص . ع .
ريخته شده به روى پيمانه .
منهام
(
menh m
) ص . ع .
ناقة منهام : ماده شترى كه براندن زود راه رود . ج : مناهيم .
منهائى
(
manh 'i
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بازداشتگى و امتناع .
منهائى
(
menh 'i
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در تفريق عدد بيرون كرده باشند و كم كرده شده و مفروز شده . و زمينى كه خراج بر وى نهاده نشده .
منهب
(
menhab
) ا . ع . اسب نيك تيز دونده . و نام اسبى .
منهب
(
monheb
) ص . ع .
آنكه بغارت مىدهد مال را .
منهبص
(
monhabes
) ص . ع .
بىاندازه خندهكننده .
منهبط
(
monhabet
) ص . ع .
فرود آمده .
منهت
(
menhat
) و (
monhat
) ص . ع . غرنده و غرشكننده .
منهت
(
menhat
) و (
monhat
) ا . ع . شير بيشه .
منهتك
(
monhatek
) ص . ع .
دريده و شكافته شده . و رجل منهتك :
مرد بىپروا كه از رسوايى و بىپردگى باك ندارد .
منهج
(
manhaj
) ا . ع . راه پيدا و گشاده . ج : مناهج .
منهج
(
manhaj
) ا . پ . مأخوذ از تازى - راه و روش و طريقه و رسم و راه راست و گشاده . و منهج فرمانبردارى :
رسم و طريقه فرمانبردارى
منهد
(
monahhed
) ص . ع .
امرأة منهد : زن بلند و برآمده پستان .
منهد
(
monhadd
) ص . ع .
كوه شكسته و ويران شده از زلزله .
منهدغ
(
monhadeq
) ا . ع .
آش نرم در آشاميدن .
منهدم
(
monhadam
) ص . ع .
شئ منهدم : چيز باندام و اندازه .
منهدم
(
monhadem
) ص . ع .
ويران شده .
منهدم
(
monhadem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - از هم ريخته و ويران شده و خراب گشته و توا .
منهدن
(
monhaden
) ص . ع .
آنكه در عزم خود سست مىگردد .
منهر
(
manhar
) ا . ع . جاى آب كندجوى . و جوى خرد كه از آن آب در قلعه روان گردد .
منهر
(
monher
) افا . ع . از انهار آنكه چاه مىكند تا به آب برسد . و آنكه خون جارى مىسازد . و رگى كه بشدت خون مىافشاند و باز نمىايستد . و آنكه پهن و فراخ مىكند . و آنكه زخم عميق و عريض وارد مىآورد . و آنكه كارى را در روز مىكند . و اسبى كه آهسته مىدود . و آنكه بنيكويى نمىرسد .
منهرة
(
manharat
) ا . ع . جايى كه در آن خاكروبه مىريزند .
منهرج
(
monharej
) ص . ع .
مست شده از بوزه و يا شراب .
منهز
(
monhaz
) ا . ع . آن جاى از پشت چاه كه نزديك دهانه چاه است و آبكش در آن مىايستد و نمايان مىباشد .
منهزع
(
monhaze '
) ص . ع .
شكسته شده و كوفته شده .
منهزم
(
monhazem
) ص . ع .
لشكر شكست خورده و شكسته شده . و چيزى كه در آن از خلانيدن انگشت مغاك باشد .
و عصايى كه با صدا شكسته شود .
منهزم
(
monhazem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - لشكر شكست خورده و مغلوب شده و فرار كرده . و منهزم شدن : شكست خوردن و فرار كردن و مغلوب شدن . و منهزم ساختن و يا منهزم كردن :
شكست دادن و غالب آمدن بر دشمن .
منهزما
(
monhazeman
) م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - در حالت فرار و شكست خوردگى و بطور پريشانى و پراكندگى .
منهس
(
manhas
) ا . ع . جايى كه از آن چيزى خورند .
منهس
(
menhas
) ا . ع . شير بيشه .
و نام مردى .
منهشم
(
monhacem
) ص . ع .
شكسته شده . و شترخوار و سست گرديده . و گياه پژمرده .
منهصر
(
monhaser
) ص . ع .
زده شده . و پايمال شده . و كشيده شده .
و خميده گشته . و پيچيده شده .
منهض
(
monhazz
) ص . ع .
شكسته شده و كوفته شده .
منهضم
(
monhazem
) ص . ع .
طعام گوارا شده . و طلع منهضم :
شكوفه خرمابن چسبيده در غلاف .
منهضم
(
monhazem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - طعام هضم شده و بتحليل رفته .
منهفت
(
monhafet
) ص . ع .
پست شده و كم گرديده .
منهفك
(
monhafek
) ا . ع . مرد