منيا ( مجهولا ) : آزموده شدم به آن .
منى
(
mony
) ع . ج . منى و منية .
منى
(
man
) ا . ع . مرك . و تقدير خداوند عالم . و اندازه . و قصد و آهنك .
و دارى منى دار فلان : يعنى خانه من مقابل و محاذى خانه فلان است .
منى
(
men
) ا . ع . آب مرد و زن . و نام بازارى در مكه معظمه كه در آن حاجيان قربانى مىكنند .
منى
(
mon
) ع . ج . منية (
manyat
) و (
menyat
) .
منى
(
mani
) ا . پ . تكبر و غرور و فخريه و لافزنى و خودپرستى و خودبينى و ستايش از خود .
منى
(
mani
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آب مرد .
منى
(
maniyy
) ا . ع . آب مرد و زن . ج : منى (
moniyy
) .
منى
(
maniyy
) و (
moniyy
) ع .
ج . منا .
منى
(
moniyy
) ع . ج . منى (
maniyy
) .
منيب
(
monib
) ص . ع . بازگشت كننده بسوى خداى . و آنكه وكيل معين مىكند .
منيب
(
monib
) ا . ع . باران سودمند فراوان . و نيكويى بهار . و نام آبى .
و از اعلام است .
منية
(
manyat
) ا . ع . آب مرد و زن . ج : منى (
moniy
) .
منية
(
monyat
) ا . ع . شهرى در مصر .
منية
(
monyat
) و (
menyat
) ا .
ع . خواهش و آرزو . ج : منى (
mon
) . و منية الناقة : ايامى پس از لقاح كه هنوز باردارى ماده شتر يقين نشده . و كذلك : منية الناقة .
منية
(
maniyyat
) ا . ع . اجل و مرگ . و سرنوشت و تقدير خداوند عالم و هر چيز مقرر شده بهنگام . و موقت . ج : منايا .
و بحيرة المنية : درياچه فلسطين . و بنت المنية : صدا و آواز بازگشت .
منئث
(
mon'as
) ص . ع . دور كرده شده .
منئث
(
mon'es
) ص . ع . دوركننده .
منيح
(
manih
) ا . ع . تير قمار كه نصيب ندارد . و تيرى كه براى تيمن عاريت گيرند . و تبرى كه آن را يك حصه باشد .
منيح
(
manih
) ص . ع . دهنده و عطاكننده .
منيحة
(
manihat
) ا . ع . عطا و دهش . ج : منح . و گوسپند و يا شترى كه به كسى انعام كنند كه پشم و شير و بچه آن مال وى باشد و خود آن ستور مال صاحبش بود .
ج : منائح .
منيخ
(
monix
) ا . ع . شير بيشه .
منيد
(
manid
) پ . ياى مجهول - كلمه فعل يعنى مر مرا هستيد .
منيذا
(
monayzan
) ع . مصغر منذ . ر . منذ .
منير
(
monir
) ص . ع . روشن و تابان و درخشان .
منير
(
monayyar
) ص . ع . ثوب منير : جامه در پوده .
منير
(
monayyar
) ا . ع . پوست ستبر گنده .
منيژه
(
manije
) ا . پ . نام دختر افراسياب .
منيطره
(
monaytare
) ا . پ .
نام قلعهاى در نزديكى طرابلس شام .
منيع
(
mani '
) ا . ع . از اعلام است .
منيع
(
mani '
) و
منيعة
(
mani'at
) ص . ع . استوار و بلند و عزيز . يق : رجل منيع و مكان منيع و سدة منيعة . و هو فى عز منيع : او در عزت و ارجمندى است .
منئف
(
men'af
) ص . ع . كوشنده و كوششكننده . و بختمند .
منيف
(
monif
) ا - ص . ع .
بلند و برآمده و افراخته . و نام كوهى و قلعهاى .
منيك
(
manik
) ا . پ . نام گياهى كه از آن جاروب مىسازند و مننگ نيز گويند .
منيم
(
monim
) ص . ع . آنكه آرام مىكند و تسكين مىدهد و مىخواباند .
منين
(
manyane
) ا . ع . تثنيه من .
ر . من .
منين
(
manin
) ا . ع . گرد و غبار ضعيف . و ريسمان سست . و مرد توانا .
و نام دهى .
منين
(
manin
) ص . ع . رجل منين : مرد سست و ضعيف .
منينى
(
mennin
) م . ع . من منا و منينى . ر . من (
mann
) .
منيوش
(
manyuc
) پ . واو مجهول - كلمه نهى از نيوشيدن يعنى مشنو و گوش مكن .
منيوكة
(
manyukat
) ص . ع .
زن نكاح كرده شده .
منيئة
(
mani'at
) را . ع . جاى دباغت .
و پوستتر نهاده جهة دباغت .
مو
(
mav
) ا . پ . آواز و بانك گربه . و درخت انگور كه رز نيز گويند .
مو
(
mu
) و (
mov
) ا . پ . واو مجهول - محصول تارى شكلى كه در روى پوست حيوانات و در روى بعض مواضع بدن انسانى پديدار است و بتازى شعر گويند . و پرز و كرك . و تركى كه در كاسه نمودار گردد . و درستى و صحت . و مو از ديده برآوردن و