مضطرب و پريشانخاطر فروهشته و سست رفتار .
و مرد بسيار خطا و نيك درهمكننده .
منهقع
(
monhaqe '
) ص . ع .
گرسنه و باريك شكم از گرسنگى .
منهك
(
monhakk
) ص . ع .
مست شده از شراب . و پيوندهاى زن كه در هنگام ولادت گشاد شده باشد . و شتر چسبيده بر زمين وقت فرو خفتن .
منهكة
(
monhakkat
) ا . ع .
زنى كه زاييدن بر وى دشوار شده باشد .
منهل
(
manhal
) ا . ع . آبخور و چشمهاى در چراگاه كه شتران از آن آب مىخورند و منزل و جايى در بيابان كه داراى آب باشد و مسافرين در آن منزل كنند . و هر جايى كه در آن آبخور باشد . ج :
مناهل .
منهل
(
manhal
) م . ع . نهل نهلا و منهلا . ر . نهل .
منهل
(
menhal
) ا . ع . گور و قبر .
و مرد در نهايت سخاوت . ج : مناهل .
منهل
(
monhel
) ص . ع . آنكه مىآشامد . و آنكه شتران را سيراب مىكند . و آنكه خشمناك مىگردد و خشم مىكند .
منهل
(
monhel
) ا . ع . نام آبى .
منهل
(
monhall
) ص . ع . باران سخت ريخته شده . و اشك روان گشته .
منهلت
(
monhalet
) ص . ع .
دور شده . و فراموش كرده . و بر غفلت رفته .
منهلك
(
monhalek
) ص . ع .
آنكه خود را در مخاطره و هلاكت مىاندازد .
منهم
(
monhamm
) ص . ع .
گداخته شده مانند پيه و جز آن . و پير شده .
منهمة
(
manhamat
) ا . ع . دوكان درودگرى و نجارى .
منهمر
(
monhamer
) ص . ع .
آب و يا اشك روان گرديده و ريخته شده .
و بناى شكسته و ويران شده . و شاخه برك فرو ريخته .
منهمز
(
monhamez
) ص . ع .
فشرده شده .
منهمس
(
monhames
) ص . ع .
نهفته و پنهان شده .
منهمك
(
monhamek
) ص . ع .
ستيهنده و كوششكننده .
منهمل
(
monhamel
) ص . ع .
اشك روان شده از چشم .
منهوب
(
manhub
) ص . ع .
به زور و قهر گرفته شده .
منهوب
(
manhub
) و
منهوبه
(
manhube
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تاراج شده و بغارت برده شده .
منهوس
(
manhus
) ا . ع . مرد كم گوشت . و المنهوس القدمين :
مردى كه پاهاى وى كم گوشت باشد .
منهوش
(
manhuc
) ص . ع .
رجل منهوش : مرد مشقت كشيده . و رجل منهوش القدمين : مرد كم گوشت پاى .
منهوك
(
manhuk
) ص . ع .
بيمارگران و لاغر و نزار .
منهوك
(
manhuk
) ا . ع .
المنهوك من الرجز : آنچه از رجز كه دو ثلث آن رفته و يك ثلث باقى مانده باشد .
منهوك
(
monhavek
) ص . ع .
سرگشته شده و بىباكانه در چيزى در افتاده .
منهوم
(
manhum
) ص . ع .
حريص و آزمند بر خوراك و پول و يا دانش .
منهى
(
manhi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نهى كرده شده و منع كرده شده و بد و زبون .
منهى
(
monhi
) ص . ع . آنكه خبر مىدهد .
منهى
(
monhi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اعلامكننده و خبر دهنده و آگاه كننده . ج : منهيان .
منهى
(
monahhi
) ص . ع .
آنكه نهى مىكند و باز مىدارد . و آنكه خبر مىدهد و آگاه مىسازد .
منهى
(
manhiyy
) ص . ع . نهى كرده شده و بازداشته شده . ج : مناهى .
منهيات
(
manhiyy t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى نهى كرده شده و خلاف شرع و ناروا .
منهيان
(
monhiy n
) پ . ج .
منهى . و منهيان ربع مسكون و يا منهيان هفت طباق : زحل و مشترى و مريخ و شمس و زهره و عطارد و قمر .
منهية
(
manhiyyat
) ص . ع .
مؤنث منهى . ج : مناهى .
منهى عنه
(
manhiyy - on - 'anho
) ص . ع . چيزى كه از آن نهى كردهاند و هر چيز نهى كرده شده .
منهيه
(
manhiyye
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى نهى كرده شده و منع كرده شده .
منى
(
many
) م . ع . مناه الله منيا ( از باب ضرب ) : آزمود آن را خداى . و منى الله الشئ : تقدير كرد آن چيز را خداى . و منى بكذا ( مجهولا ) : آزموده شد بدان . و منى لكذا ( ايضا مجهولا ) :
توفيق داده شد جهة آن . و منى الرجل :
منى انداخت آن مرد .
منى
(
mony
) م . ع . منيت به