كه در زمستان شير مىدهد .
منودل
(
manovdel
) ا - ص .
ع . پيرمرد مضطرب و لرزان . و مشى الرجل منودلا : يعنى فروهشته و مسترخى راه رفت آن مرد .
منور
(
manvar
) ا . ع . نام موضعى و يا كوهى . و بغاه الله ذات منور :
يعنى برساند خدا به او ضرب شمشيرى و يا زخم تيرى كه آشكارا باشد و بر كسى پنهان نباشد .
منور
(
monavvar
) ص . ع . روشن شده و روشن كرده شده .
منور
(
monavvar
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - روشن و تابدار و درخشان و آشكار و هويدا و پديدار . و منور القلب :
آنكه دل نورانى دارد و روشندل و عاقل و دانا . و منور شدن : روشن شدن .
منور
(
monavver
) ص . ع . روشن كننده . و آنكه مانند نورة كه زنى ساحره بود سحر مىكند .
منورة
(
monavvarat
) ص . ع .
مؤنث منور .
منوركن
(
monavvar - kon
) ص .
پ . آنكه روشن و نورانى مىنمايد .
منوره
(
monavvare
) ص .
پ . مأخوذ از تازى - روشن و تابدار و درخشان . و مدينه منوره : شهر نورانى كه مدينه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله باشد .
منوس
(
monavves
) ا . ع .
خرمايى كه كنارههاى آن سياه گرديده باشد .
منوشان
(
manuc n
) ا . پ .
واو مجهول - نام فرمانرواى فارس كه از جانب كيخسرو در آنجا پادشاهى مىكرد .
منوشان
(
manuc n
) پ . واو مجهول - كلمه تهى از نوشانيدن .
منوط
(
manut
) ص . ع .
آويخته . يق : هذا منوط به : اين آويخته به آن است . و رجل منوط بالقوم : مردى كه خود را بقومى منسوب كند و از آنها خوانده شود و دخيل در آنها باشد .
منوط
(
manut
) ص . پ . مأخوذ از تازى - موقوف و متعلق و بسته و وابسته و پيوسته و مربوط .
منوع
(
manu '
) ص . ع . باز دارنده .
منوع
(
monu '
) ع . ج . منع .
منوق
(
monavvaq
) ا . ع .
خرمابن گشن داده شده . و هر چيز مرتب شده و منظم گشته و بر صف ايستاده .
منوق
(
monavvaq
) و
منوقه
(
monavvaqat
) ص . ع . بعير منوق :
شتر رياضت يافته رام كرده . و كذلك :
ناقة منوقة .
منول
(
menval
) ا . ع . نورد جولاهگان .
منولة
(
manulat
) ا . ع . مادر گروهى از تازيان .
منوم
(
monavvem
) ص . ع .
بخوابكننده و خواباننده .
منوم
(
monavvem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - خواب آورنده و مسكن .
منومات
(
monavvem t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهايى كه خواب آورند .
منون
(
manun
) ا . ع . دهر و روزگار . و مرك ، و مونث آيد و در واحد و جمع هر دو استعمال شود . و نيز بسيار منت نهنده . و زن مالدار كه براى مالش وى را نكاح كنند و او بر شوى بس احسان و منت نهد .
منون
(
manun
) ا . ع . بلغت مراكش : قسمى از خربزه .
منون
(
manun
) ع . ج . من .
منون
(
monavvan
) ص . ع .
داراى تنوين .
منونة
(
manunat
) ا . ع . مرد بسيار منت نهنده . و عنكبوت .
منؤوشة
(
man'ucat
) ص . ع .
ناقة منؤوشة اللحم : ماده شتر كم گوشت .
منوى
(
manaviyy
) ص . ع .
منسوب بمناة كه نام بتى است .
منه
(
manah
) ا . پ . هاى ملفوظ - فك اسفل و استخوان چانه .
منه
(
menho
) ع . يعنى از او .
منها
(
menh
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - بمعنى از آن كه در تفريق حساب استعمال مىكنند يعنى موضوع شده از آن و تفريق شده از آن . و منها ساختن و يا منها كردن : مفروق را از مفروق منه بيرون كردن .
منهأ
(
monha
) ص . ع . لحم منهأ : گوشت نيم پخته .
منهاة
(
manh t
) ص . ع .
رجل منهاة : مرد خردمند و دانا .
منهاج
(
menh j
) ا . ع . راه پيدا و گشاده . ج : مناهيج .
منهاض
(
monh z
) ص . ع .
استخوان شكسته جبيره كرده كه از سر نو آن را بشكند .
منهاع
(
monh '
) ص . ع . مايل و راغب ببدى و شرارت . و عجول در بدى بدى و شرارت .
منهال
(
menh l
) ا . ع . مرد بسيار خشمآور . و مرد بسيار عطاء . و مرد