منكلت
(
monkalet
) ص . ع .
ور ترنجيده . و ريخته شده . و چاك شده .
منكمش
(
monkamec
) ص . ع .
شتافته و شتابى كرده .
منكمى
(
monkami
) ص . ع .
نهفته و پنهان شده .
منكو
(
manku
) ا . پ . آب زندگانى و ماء الحيات .
منكوب
(
mankub
) ص . ع .
رنج رسيده . و طريق منكوب : راه بر غير قصد و اعتدال . و خف منكوب : سپل كفته خونآلود .
منكوب
(
mankub
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - رنج ديده و سختى كشيده .
و توسرى خورده و خوار و ذليل شده و مغلوب و مخذول گشته .
منكوث
(
mankus
) ص . ع .
ريسمان تاب باز كرده .
منكوح
(
mankuh
) و
منكوحه
(
mankuhe
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نكاح كرده شده و عقد بسته شده و زناشويى كرده شده . و يا منكوح : مرد عروسى كرده و منكوحه : زن عروسى كرده را گويند .
منكود
(
mankud
) ص . ع .
عطاء منكود : دهش كم و اندك .
منكور
(
mankur
) ا . پ . نام كوهى در دشت قپچاق كه در آن چشمهايست داراى آب اندك و هر چند از آب آن بردارند كم نمىگردد .
منكور
(
mankur
) ص . ع .
انكار كرده شده و ناشناخته .
منكوز
(
mankuz
) ص . ع .
انداخته شده و زده شده و پايمال شده .
منكوس
(
mankus
) ا - ص . ع .
نگونسار و سرنگون . و الولاد المنكوس :
آنكه بچه سرنگون بيرون آيد در زاييده شدن يعنى پايهايش پيش از سر برآيد . و هو يقرء القرآن منكوسا : يعنى از آخر قرآن شروع كرده و بفاتحه ختم مىكند و يا از آخر سوره مىخواند و به اول آن ختم مىنمايد ، و كلاهما مكروه مگر در تعليم كودكان .
و نيز منكوس . شكلى از اشكال رمل . و نيز منكوس : بيمارى نكس كرده و برگشته .
منكوس
(
mankus
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سرنگون و نگونسار .
منكوسة
(
mankusat
) ا - ص .
ع . كمانى كه سر شاخ را پايين آن قرار دهند ، و هو عيب . و مراد از ذو رحم منكوسة : در حديث شريف مابون است ، لانقلاب شهوته الى دبره .
منكوف
(
mankuf
) و
منكوفة
(
mankufat
) ص . ع . جمل منكوف :
شتر مبتلا بنكاف . و كذلك : ناقة منكوفة .
منكوه
(
mankuh
) ص . ع .
آنكه بوى دهان وى از جهة تخمه برگرديده باشد .
منكوه
(
manekuh
) پ . كلمه نهى از نكوهيدن يعنى بدمگوى و عيب مكن .
منكى
(
mankiyy
) و
منكى فيه
(
mankiyyon - fihe
) ص . ع . كشته و مجروح .
منگ
(
mang
) ا . پ . قمار و قمار باز و قماربازى . و قمارخانه . و روش و قاعده و قانون . و لاف و گزاف و لاف زدگى و گزافگويى و اشكيل و دغا و فريب .
و دزد و راهزن . و فاژ و فاژه و خميازه و دهن دره . و طريقه گرفتن شكاف و ترك . و درخت بنگ كه تخم آن را بزر البنج گويند . و ريوند .
و هر گياه و روييدنى و رستنى .
منگ
(
mang
) ص . پ . بنگ خورده . و كودن و كند فهم .
منگ
(
meng
) ا . پ . لوله سفالى بزرك كه در راه آب قرار دهند و گنگ نيز گويند .
منگ
(
mong
) ا . پ . دانه سبز سياه رنگ مانند ماش كه خوردن آن عقل را مختل كند . و مگس انگبين .
منگك
(
mangak
) ا . پ . قمار و ميسر . و لاف و گزاف و لافزن .
منگل
(
mangol
) ا . پ . دزد و راهزن . و ميخچه و ثولول . و قسمى از ممر آب در زير زمين كه شتر گلو نيز گويند .
منگلور
(
mangalur
) ا . پ . واو مجهول - نام جايى در ميسورى هندوستان .
منگلوس
(
mangalus
) ا . پ .
ولايتى كه در آن پيل سپيد بهم مىرسد .
منگله
(
mangale
) ا . پ . نام ولايتى كه در آن فيل خوب قوى هيكل بهم مىرسد .
منگله
(
mangole
) ا . پ . نام ترهبرى . و علاقه ابريشمى و جز آن .
منگنه
(
mangane
) ا . پ . معصره و جندره و جوازان و جواز و ابزارى كه بدان بر ميوجات و مانند آن فشار وارد مىآورند تا آب آن گرفته شود و نيز ابزارى كه در گرفتن روغن بزورات به كار مىبرند و ابزارى مرچاپچيان را و نيز ابزارى مر آهنگران را .
منگوا
(
mangov
) ا . پ . قمار باز . و نام شخصى .
منگور
(
mangur
) ا . پ . نام كوهى در دشت قپچاق كه منكور نيز گويند .
منگوش
(
manguc
) ا . پ . واو مجهول - گوشواره .
منگى
(
mangi
) ا . پ . كودنى و و كند فهمى .