تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3561

مساهمون:

ص٣٥٦١

منگيا

(
mangy
) و (
mangiy
) ا . پ . قمار و قمارخانه .

منگياگر

(
mangey - ger
) ا . پ . قمارباز .

منگيدن

(
mangidan
) ف . ل . پ . لنديدن و از روى خشم آهسته در زير لب سخن گفتن .

منگيدن

(
mangidan
) و (
mongidan
) ف . ل . پ . از بينى حرف زدن .

منلاك

(
manlek
) و (
monl k
) ا . پ . درويش و فقير و مرد بدبخت .

من لدن

(
men - ladon
) ع . يعنى از نزد و از جانب . ر . لدن .

منم

(
manam
) پ . يعنى من هستم .

منم

(
menamm
) ص . ع . سخن چين و نمام . و ورغلانده .

منماص

(
menm s
) ا . ع . ابزارى كه بدان موى چينند .

منمج

(
monmajj
) ص . ع . آب دهن و يا شراب از دهن ريخته شده . و مركب از قلم چكيده .

منمحى

(
monmahi
) ص . ع . محو كرده شده و حك كرده شده و پاك كرده شده .

منمر

(
monammar
) ص . ع . دگرگون و متغير شده . و پلنگى كرده شده و داغ‌دار و لكه‌دار شده .

منمرط

(
monmaret
) ص . ع . موى از پى يكديگر افتاده و ساقط شده .

منمص

(
menmas
) ا . ع . ابزارى كه بدان موى چينند .

منمغ

(
monammaq
) ص . ع . آميخته . و هم‌نشين و مصاحب و همدم .

منمق

(
monmeq
) ص . ع . رطب منمق : رطب بىهسته .

منمل

(
menmal
) و (
monmel
) ص . ع . سخن‌چين و نمام .

منمل

(
monmal
) و (
monammal
) ا . ع . مكتوب و نوشته . و نوشته‌اى كه خطوط آن بهم نزديك باشد .

منمل

(
monammal
) ص . ع . بلند كرده شده و برداشته شده .

منملة

(
monammalat
) ص . ع . امراة منملة : زنى كه بيك جاى قرار و آرام نگيرد .

منملس

(
monmales
) ص . ع . صيقل شده و جلا داده شده و تابان كرده شده . و خلاص شده و رها شده . و بازداشته شده . و چشم خيره شده .

منملص

(
monmales
) ص . ع . رسته و رها شده .

منملق

(
monmaleq
) ص . ع . نرم و تابان شده . و رها شده و خلاص شده . و درگذشته شده

منمنم

(
monamnam
) ص . ع . ثوب منمنم : جامهء آراسته .

منمول

(
manmul
) ا . ع . زبان .

منمول

(
manmul
) ص . ع . طعام منمول : طعام مورچه‌دار .

منمهل

(
monmaheli
) ص . ع . برافراخته و راست ايستاده و استيخ .

منن

(
menan
) ع . ج . منة . و ذو المنن : خداوند تبارك و تعالى .

مننة

(
menanat
) ا . ع . عنكبوت . و سنك پشت ماده .

مننگ

(
manang
) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب سازند .

منن و عنن

(
manan - va - 'anan
) پ . كلمه مأخوذ از تازى - در مقام تعيين اختصاص استعمال مىكنند .

منو

(
manv
) م . ع . مناه منوا ( از باب نصر ) : آزمود و دريافت حقيقت آن را و اندازه كرد آن را .

منو

(
manav
) پ . كلمه نهى يعنى مجنب و حركت مكن و ناله و زارى مكن .

منو

(
manu
) و (
menu
) ا . پ . مينو و بهشت .

منو

(
manu
) و (
menu
) ص . پ . علوى ضد سفلى .

منواع

(
menv '
) ا . ع . نورد بافندگان .

منوال

(
menv l
) ا . ع . نورد جولاهگان . و جولاه . و نورد . يق : هم على منوال واحد : ايشان بر يك نوردند در خوى و جز آن . و نيز منوال : سزاوارى . يق : منوالك ان تفعل كذا اى ينبغى لك و حقك .

منوال

(
menv l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طور و طرز و طريقه و دستور و ترتيب . و نهاد و خوى . و قماش و بافتگى . و نورديدگى .

منوة

(
manvat
) ا . ع . چند روزى پس از لقاخ يعنى ده پانزده روز كه در آن ايام آبستنى ماده شتر معين نباشد كه آيا باردار شده و يا نشده .

منوة

(
monovvat
) ا . ع . آرزو .

منؤج

(
man'uoj
) ص . ع . حديث منؤج : سخن پيچيده و درهم .

منوچهر

(
menucehr
) ا . پ . بهشت روى و علوى ذات . و نام پسر ايرج پادشاه هفتم از سلسله پيشداديان . و نام مبارزى ايرانى پسر آرش .

منوح

(
manuh
) ا . ع . ماده شترى