افتاده و بنشيب افتاده . و باصطلاح نحو و صرف : داراى كسره .
منخفضة
(
monxafezat
) ص .
ع . الحروف المنخفضة : بجز اين حروف كه ص و ض و ط و ظ و خ و غ و ق باشد ساير حروف را گويند .
منخل
(
monxal
) و (
monxol
) ا . ع : پرويزن . ج : مناخل .
منخل
(
monaxxal
) ا . ع . نام شاعرى . المثل : لا افعله حتى يؤب المنخل : اى ابدا لانه ذهب و لم يرجع و صار مفقود الاثر .
منخنث
(
monxanes
) ص . ع . دوتاه و دولا و شكسته .
منخنس
(
monxanes
) ص . ع .
سپس مانده .
منخنق
(
monxaneq
) و
منخنقة
(
monxaneqat
) ص . ع . خفه شده .
منخوب
(
manxub
) ص . ع .
بد دل و ترسو . و لاغر گوشت رفته .
منخوت
(
manxut
) ص . ع .
برچيده و از جاى برداشته . و منخوت الفواد : جبان و ترسو و سهمگين و ترسناك .
منخوت
(
monxavet
) ص . ع .
پرتاب كننده . و باز چنك زننده و رباينده .
منخور
(
monxur
) ا . ع .
سوراخ بينى . ج : مناخير .
منخوس
(
manxus
) ص . ع . كم گوشت و لاغر . و شتر كفته بغل و گرگين .
منخوش
(
manxuc
) و
منخوشة
(
manxucat
) ص . ع . لاغر و نزار .
منخوعة
(
manxu'at
) ص . ع .
ذبيحة منخوعة : ذبيحهاى كه كارد تا بنخاع آن رسيده باشد .
منخول
(
manxul
) ص . ع . بيخته شده . و نام كتاب قانون امام شافعى .
منخى
(
manxi
) ص . ع . بر آماسيدهء از تكبر و نخوت .
منخى
(
monxi
) ص . ع . آنكه نخوت و تكبر و خودپرستى وى افزون مىگردد .
مند
(
mand
) ا . پ . نوعى از عنبر سياه و سنگين و گران .
مند
(
mand
) پ . از جملهء حروفى است كه هميشه به آخر اسم ملحق مىگردد و معنى دارايى و خداوندى به آن مىدهد مانند ارجمند يعنى خداوند قدر و قيمت و حاجتمند يعنى صاحب حاجت و محتاج و دردمند يعنى داراى درد و خردمند يعنى داراى خرد و عقل .
مند
(
monedd
) ص . ع . آنكه پراكنده مىكند شتران را .
منداس
(
mend s
) ا . ع . زن سبك .
منداص
(
mend s
) ا . ع . زنى كه عجز و رانهاى وى كم گوشت و لاغر باشد .
و زن گول و احمق . و زن بدزبان سبك . و مردى كه همواره بر قوم خود ناپسنديها نمايد و شرارت و بدى پديد آورد .
منداص
(
mond s
) ص . ع .
آنكه بپنهانى هجوم مىآورد . و آنكه افزون مىكند و پديد مىآورد هر چيز بدى را .
منداور
(
mand var
) ا . پ .
نام ولايتى .
مندب
(
mandab
) ا . ع . محل گريه و ندبه . و باب المندب : نام تنگهاى ما بين عربستان و افريقا يعنى در آنجاى كه درياى احمر با اوقيانوس هند پيوسته مىگردد .
مندب
(
mondeb
) ص . ع . آنكه خود را در خطر مىاندازد . و اثر زخم كلان .
مندبور
(
mand - bur
) ص . پ .
بدبخت و مفلوك و بىدولت و داراى ادبار و غمگين .
مندبه
(
mandabe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جاى ترس و جاى تضرع و زارى و فرياد . و جاى دعوت .
مندبى
(
mendab
) ص . ع .
رجل مندبى : مرد سبك در حاجت .
مندجر
(
mondajer
) ص . ع .
حبل مندجر : ريسمان نرم و سست .
مندح
(
mandah
) ا . ع . جاى فراخ .
مندخ
(
mendax
) ا . ع . آنكه پروا ندارد نه از فحش گفتن و نه از فحش شنيدن .
مندخل
(
mondaxel
) ص . ع .
آنكه در مىآيد و داخل مىگردد .
مندر
(
monder
) ص . ع . آنكه مىافكند چيزى را . و آنكه از شمار مىافكند .
و آنكه بشمشير مىافكند . و آنكه از مال خود بيرون مىآورد .
مندرج
(
mondarej
) ص . ع .
گروه هلاك شده و منعدم گشته .
مندرج
(
mondarej
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - درج شده و شامل شده و شامل كرده و گنجيده و گنجانيده و جمع كرده و فراهم آورده و در ميان نهاده و در ميان داخل كرده و در دفتر درج كرده و گنجانيده و ثبت نموده و درهم پيچيده .
مندرجه
(
mondareje
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - در همه معانى مندرج استعمال مىگردد . و مطالب مندرجه در كتاب :
مضمون كتاب .
مندرس
(
mondares
) ص . ع .
رسم مندرس : نشان و علامت ناپديد گرديده