منكب منحط : دوش بهترين دوشها .
منحط
(
monhett
) ص . ع .
فرود آمدهء در منزل . و كم بها شده . و شترى كه بكشيدن مهار سوى نشيب رود و يا بشتاب رود .
منحطة
(
monhatat
) ص . ع .
اسب و يا شتر گرفتار بيمارى نحطة .
منحف
(
monhaf
) ص . ع . لاغر و نزار .
منحل
(
monhal
) ص . پ . مأخوذ از تازى - حل شده و گداخته شده . و لغو گشته .
منحل
(
monhall
) ص . ع . گره گشاده .
منحمق
(
monhameq
) ص . ع .
گول و احمق و خوار و آنكه كار احمقانه كند . و شمشير كند . و جامهء كهنه . و بازار كاسد و نارواج .
منحنى
(
monhan
) ا . ع . خم وادى و يا رودخانه .
منحنى
(
monhani
) ص . ع .
خميده و كج .
منحنى
(
monhani
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - كج و خميده . و پير منحنى : پير خميده .
منحوت
(
manhut
) و
منحوتة
(
manhutat
) ص . ع . تراشيده شده و نجارى شده .
منحور
(
monhur
) ا . ع . پيش سينه .
منحوز
(
monhuz
) ص . ع .
شتر گرفتار بيمارى نحاز .
منحوز
(
monhavez
) ص . ع .
برگشته و بجاى ديگر رفته .
منحوس
(
manhus
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - شوم و نافرجام و بد اختر و نحس و بد و بدبخت .
منحوش
(
monhavec
) ص . ع .
هراسيده و ترسيده و گريزان و رميده .
منحوض
(
manhuz
) ص . ع .
كوشت رفته و لاغر . و گوشت آگنده . و سنان باريك .
منحوطة
(
manhutat
) ص . ع .
اسبان و شتران گرفتار بيمارى نحطة .
منحوف
(
manhuf
) ص . ع .
لاغر و نزار .
منحول
(
manhul
) ص . ع .
شعر و يا سخن ديگرى را بر خود بسته .
منحوى
(
monhavi
) ص . ع .
با هم غلتيده شده و پيچيده .
منخاب
(
menx b
) ا . ع . ضعيف بىخير . ج : مناخيب .
منخار
(
menx r
) ص . ع .
امرأة منخار : زنى كه در وقت جماع از بينى بانك بسيار كند كه گويى ديوانه است .
منخاس
(
menx s
) ا . ع .
مهميز .
منخاقة
(
monx qat
) ص . ع .
بئر منخاقة : چاه فراخ .
منخبة
(
manxabat
) ا . ع . حلقهء دبر .
منخدع
(
monxade '
) ص . ع .
فريفته شده .
منخر
(
manxar
) و (
menxer
) و (
monxor
) و (
manxer
) و (
menxar
) ا . ع . سوراخ بينى . ج : مناخر .
منخر
(
menxar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوراخ بينى .
منخربة
(
monaxrabat
) و (
monaxrebat
) ص . ع . چوب كرم خورده .
منخرط
(
monxaret
) ص . ع .
مغلوب و مجبور و ملتزم . و گستاخ و متهور .
و شتاب و جلد . و بىمحابا و بنادانى خود را در خطر انداخته .
منخرع
(
monxare '
) ص . ع .
شكافته و پاره پاره . و سست و ضعيف . و بركنده و منفك و از جاى برآمده .
منخرق
(
monxaraq
) ا . ع .
منخرق الرياح : محل وزيدن بادها و بادگذر .
منخرق
(
monxareq
) ص . ع .
دريده و پاره پاره . و رجل منخرق السربال : مردى كه از درازى سفر جامهء وى پاره پاره شده باشد .
منخرم
(
monxarem
) ص . ع .
شكافته و بريده شده .
منخزع
(
monxaze
) ص . ع .
بريده شده و خميده گشتهء از بسيارى عمر و يا از ضعف .
منخزق
(
monxazeq
) ص . ع .
عبور كرده . و سوراخ كرده .
منخزل
(
monxazel
) ص . ع .
منقطع و بريده . و با تبختر رونده .
منخسف
(
monxasef
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ماه گرفته . و منخسف شدن ماه : گرفتن ماه .
منخسفة
(
monxasefat
) ص .
ع . چشم كور .
منخع
(
manxa '
) ا . ع . مفصل اولين فقره گردن با سر .
منخفس
(
monxafes
) ص . ع .
آب متغير شده .
منخفض
(
monxafaz
) ا . ع .
محل انحطاط .
منخفض
(
monxafez
) ص . ع .