تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3539

مساهمون:

ص٣٥٣٩
و محو شده .

مندرس

(
mondares
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كهنه و فرسوده و شخش . و جامهء كهنه و پاره پاره .

مندرع

(
mondare '
) ص . ع . آنكه پيش مىآيد و نزديك مىگردد . و آنكه بشتاب مىرود . و استخوان از جاى خود برآمده . و شكم پر شده . و ماه از زير ابر برآمده .

مندس

(
mondass
) ص . ع . پنهان شده و دفن شدهء در خاك .

مندش

(
mandec
) ا . پ . گليم و نمد .

مندعص

(
monda'es
) ص . ع . مردهء از هم پاشيده .

مندعى

(
monda'i
) ا - ص . ع . جواب ده و جواب دهنده .

مندغ

(
mendaq
) ا . ع . كسى كه آن را در خستن بسخن عادت باشد .

مندغة

(
mendaqat
) ا . ع . سپيدى بن ناخن . و دسته‌اى از پرهاى دنب مرغ و جز آن كه بهم بسته و نانوا نان را بدان نقش و نگار مىكند .

مندف

(
mendaf
) و

مندفة

(
mendafat
) ا . ع . كمان نداف .

مندفع

(
mondafe '
) ص . ع . دور شونده . و بناگاه رسنده . و آنكه در سخن خوض مىكند . و اسبى كه بشتاب مىرود .

مندفع

(
mondafe '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - دفع شده و دور كرده شده و بازداشته شده و رانده شده و اخراج شده و بدر كرده شده و پايمال كرده شده و روانه كرده شده و تسليم كرده شده و قطع نظر كرده شده و خلاص گشته .

مندفق

(
mondafeq
) ص . ع . ريخته شده .

مندفن

(
mondafen
) ص . ع . چاه و هر چيز مانند آن كه انباشته شده باشد . و پنهان گشته و پنهان .

مندفه

(
mandafe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گويى كه از پنبه ساخته باشند .

مندق

(
mondaqq
) ص . ع . كوفته شده و خرد شده . و در كوفته شده .

مندك

(
mandak
) ا - ص . پ . كسادى و ناروايى اسباب و كالا . و پاره پاره .

مندك

(
mondak
) ص . پ . كسى كه مانده و خسته شود .

مندك

(
mondak
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زمين برابر و هموار .

مندك

(
mondakk
) ص . ع . مكان برابر و هموار .

مندكم

(
mondakem
) ص . ع . آنكه به زور در مىآيد .

مندل

(
mandal
) ا . پ . دايره‌اى كه عزايم خوانان بر دور خود كشيده و در ميان آن نشسته عزايم خوانند . و نوعى از دهل . و چوب عود . و نام شهرى در هند كه عود خوب از آنجا آورند . و مأخوذ از يونانى : تيغه آهنين كه در پشت در جهة بستن آن به روى رزه اندازند .

مندل

(
mandal
) ا . ع . موزه . و نام شهرى در هند .

مندل

(
mendal
) ا . ع . مرد چست و چالاك . و آنكه ناگاه و به زور چيزى را مىگيرد . و آنكه دول از چاه بيرون مىآورد . و نره درشت و سخت . و دستارى كه بوى دست پاك كنند و دستارخوان و دستارى كه بر ميان بندند .

مندل

(
mondall
) ص . ع . راه نموده شده . و اجازت يافته . و ريخته شده .

مندلث

(
mondales
) ا . ع . مرد خود راى سخن ناشنو .

مندلص

(
mondales
) ص . ع . هر چيز كه بلغزد از دست و بيفتد و لغزان .

مندلع

(
mondale '
) ص . ع . زبان بيرون آمده . و شكم كلان شدهء فرو هشته . و شمشير از نيام برآمده .

مندلف

(
mondalef
) ا . ع . شير خرامان آهسته رفتار .

مندل فروش

(
mandal - foruc
) ا . پ . واو مجهول - كسى كه دهل مىفروشد .

مندلق

(
mondaleq
) ص . ع . آنكه مىگذرد و پيش مىرود در رفتن و دويدن . و هر آنچه بيرون مىافتد و از جاى خود بر مىآيد مانند روده از شكم و شمشير از غلاف . و توجبه و يا گروه سواران كه بناگاه رسد و هجوم آورد .

مندل‌نواز

(
mandal - nav z
) ا . پ . دهل‌زن و آنكه دهل مىنوازد .

مندله

(
mandale
) ا . پ . مندل و عود خام . و دايره عزايم خوانان .

مندله

(
mandele
) ا . پ . قسمى از قماش ابريشمين كه از آن خيمه و سايبان سازند .

مندلى

(
mandali
) ص . پ . منسوب به شهر مندل .

مندلى

(
mandali
) ا . پ . چوب عود كه از مندل آورند .

مندم

(
mandam
) ا . ع . موضع پشيمانى .

مندمة

(
mandamat
) ا . ع . پشيمانى و ندامت .

مندمج

(
mondamej
) ص . ع .