درآينده در چيزى . و نصل مندمج :
پيكان گرد .
مندمس
(
mondames
) ص . ع .
درآيندهء در حمام و گلخن و زندان .
مندمق
(
mondam q
) ا . ع .
جاى در آمدن .
مندمق
(
mondameq
) ص . ع .
آنكه بىدستورى و بناگاه در مىآيد . و از جاى خود زايل شونده . و صيادى كه در كازه پنهان مىگردد .
مندمل
(
mondamel
) ص . ع .
جراحت به شده .
مندمل
(
mondamel
) م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - به شدگى جراحت .
و مندمل شدن : به شدن جراحت .
مندو
(
mandov
) ا . پ . نام شهرى در هندوستان .
مندوب
(
mandub
) ص . ع .
خوانده شده . و برانگيخته شده . و متوجه گشته . و مردهاى كه بر آن گريند و بشمارند نيكيهاى وى را . و امر مندوب اليه :
كار خوانده شده بسوى آن . و نيز مندوب :
مستحب .
مندوب
(
mandub
) ا . ع .
نام جايى . و نام اسبى .
مندوب
(
mandub
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - لفظى كه در حالت مصيبت و يا گريه بطور نوحه تلفظ مىكنند .
مندوحة
(
manduhat
) ا . ع .
فراخى . و زمين فراخ . يق : لى عنها مندوحة اى سعة . و يق ايضا : ان فى المعاريض لمندوحة .
مندور
(
mandur
) ص . پ .
مندوور .
مندور
(
mandur
) ا . پ . مگس و ذباب .
مندوسة
(
mandusat
) ا . ع .
جعل و خبزدوك .
مندوغ
(
menduq
) ص . ع .
كودك به نرمى ماليده شده .
مندوف
(
manduf
) ص . ع . پنبهء زده شده .
مندول
(
mondavel
) ص . ع . از جايى بجايى شونده . و شكم فروهشته و فراخ شده . و هر چيز آويزان . و نيز مندول :
بيرون آمده هر آنچه در شكم باشد .
مندوور
(
mandvur
) ص . پ .
مندبور و بدبخت و فقير و مفلوك و صاحب ادبار و خسيس و بىبهره از نعمتهاى خدا . و ملول و غمناك .
منده
(
mande
) ا . پ . مندك و كسادى و ناروايى بازار و متاع و كالا . و سبو و كوزه بىدستهء گردن شكسته . و نان .
مندهن
(
mondahen
) ص . ع .
آنكه بر خود روغن مىمالد .
مندى
(
monadd
) ص . ع .
تر شده و نمناك .
مندى
(
monadd
) ا . ع .
جايى كه شتران در ميان دو نوبت آب چرا مىكنند . و جاى آب دادن اسبان .
منديات
(
mondey t
) ع . ج .
مندية .
منديات
(
mondey t
) ا . ع .
رسواييها و بىآبروييها و كارهاى زشت .
مندية
(
mondeyat
) ا . ع .
كلمهاى كه بشنيدن آن پيشانى خوى آورد و عرق كند . و رسوا كننده قول و فعل . ج :
منديات .
منديش
(
mandic
) پ . ياى مجهول - كلمهء نهى يعنى انديشه مكن و مينديش .
منديش
(
mandic
) ا . پ . ياى مجهول - نام قلعهاى در خراسان .
منديل
(
mandil
) و (
mendil
) ا . ع . دستارى كه بدان دست پاك كنند و دستارخوان . و دستارى كه بر ميان بندند . ج :
مناديل .
منديل
(
mandil
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دستار و عمامه و شكوب و رومال و پارچهء نادوخته .
منذ
(
monzo
) و (
menzo
) ع .
حرف جر و يا اسم مبنى است كه در زمان ماضى بمعنى از و در زمان حاضر بمعنى در و اگر زمان معدود باشد بمعنى از مدت مىآيد . ر . مذ .
منذر
(
monzer
) ا - ص . ع .
آگاه سازنده و پند دهنده . و آنكه مىترساند . ج : منذرون . و ابو المنذر :
خروس . و بات بليلة بن منذر : يعنى شبى سخت گذرانيد . و المنذر : يكى از پادشاهان تازى و ابن منذر : نعمان است گويند خسرو وى را در زير پاى پيل كشت .
منذر
(
monzer
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آگاه سازنده و ترساننده .
منذرون
(
monzeruna
) ع .
ج . منذر .
منذور
(
manzur
) ص . ع . نذر شده و عهد و پيمان شده .
منربة
(
manrabat
) ا . ع . بدى .
و سخنچينى .
منز
(
menazz
) ا . ع . مرد بسيار جنبنده . و گهواره .
منزاف
(
menz f
) ا . ع . بزى كه شير وى سپرى گردد .
منزجر
(
monzajer
) ص . ع .
آنكه باز مىايستد و بازماننده .
منزجر
(
monzajer
) ص . پ .