شترى كه بنگريستن پيه در چشم وى آشكار باشد .
ملخص
(
molaxxas
) و
ملخص التفصيل
(
molaxxas - ot - tafsil
) ع .
يعنى مختصرا بيان شده و خلاصه شده .
ملخودن
(
malxudan
) ف . م .
پ . پنبه زدن و حلاجى كردن .
ملخى
(
melx
) ا . ع . دارو دانى كه بدان دارو در بينى ريزند . و نوعى از پوست ستور دريايى كه نيز بدان دارو در بينى ريزند .
ملخيط
(
malaxit
) ا . پ . قسمى از سنك سبز رنك قشنك كه در معادن سيبير بدست مىآيد .
ملد
(
mald
) ا . ع . نرم و نازك از مردم و از شاخ درخت . و غول .
ملد
(
mald
) م . ع . ملد الشئ ملدا ( از باب نصر ) : كشيد آن چيز را .
ملد
(
mold
) ع . ج . املد و ملداء .
ملد
(
malad
) ا . ع . جوانى و تازگى و درخشيدگى روى .
ملد
(
malad
) م . ع . ملد ملدا و ملدانا ( از باب سمع ) : جنبيد و شادمانى نمود .
ملداء
(
mald '
) ص . ع . مؤنث املد . ج . ملد . يق : جارية ملداء :
دختر نرم و نازك .
ملدام
(
meld m
) ا . ع . سنگى كه بدان جهة خوراك ستور هستهء خرما كوبند .
ملدان
(
malad n
) ا . ع . جوانى و تازگى و درخشندگى روى .
ملدان
(
malad n
) م . ع .
ملد ملدا و ملدانا . ر . ملد .
ملدانية
(
mald niyyat
) ص . ع .
جارية ملدانية : دختر نرم و نازك .
ملدس
(
meldas
) ا . ع . سنك ستبر كه بدان هستهها را كوبند و شكنند .
و گشن سخت وطى . ج : ملادس .
ملدس
(
moladdas
) ص . ع . در پى زده و پاره زده و وصله كرده شده .
ملدغ
(
meldaq
) ا . ع . طعنه زنندهء بر مردم .
ملدم
(
meldam
) ا . ع . سنگى كه جهة خوراك ستور بدان خستهء خرما كوبند .
و گول گران پر گوشت و گران استخوان .
و ام ملدم : تب و حمى .
ملدم
(
moladdam
) ص . ع .
ثوب ملدم : جامه در پى زده .
ملدود
(
maldud
) ص . ع . دارو در دهان ريخته شده .
ملدوغ
(
malduq
) ص . ع . مار گزيده و كژدم گزيده .
ملذ
(
malz
) م . ع . ملذ ملذا ( از باب ضرب و يا نصر ) : دروغ گفت .
و ملذ فلانا بالرمح : نيزه زد فلان را .
و ملذ على يده : دست ماليد . و ملذ الفرس : بازوها را كشيده سخت دويد آن اسب . و نيز ملذ : تند دويدن .
ملذ
(
malaz
) ا . ع . آميزش تاريكى .
ملذ
(
malaz
) م . ع . ملذ الظلام ملذا : آميخته و مختلط شد تاريكى .
ملذ
(
malazz
) ص . ع . مزهدار و خوشمزه . ج : ملاذ .
ملذان
(
malaz n
) و
ملذانى
(
malaz niyy
) ا . ع . آنكه پند و نصيحت آشكار كند و بدى پنهان دارد .
ملذذ
(
molazzaz
) ص . ع .
مزهدار و خوشمزه .
ملذم
(
molzam
) ص . ع . بر انگيخته شده و ترغيب شده و تحريص شده .
ملز
(
malz
) م . ع . ملز به ملزا ( از باب نصر ) : برد آن را . و ملز عنه :
درنك كرد و سپس ماند از آن .
ملز
(
malez
) ا . ع . مرد سخت پى .
ملز
(
melazz
) ص . ع . رجل ملز : مرد سخت خصومتگر .
ملزاب
(
melz b
) ا . ع . مرد سخت بخيل . ج : ملازيب .
ملزام
(
melz m
) ا . ع . كلبتين و انبر و يا آچار كه چيزى را بدان محكم گرفته مىپيچانند . و پيچ و منگنه .
ملزز
(
molazzaz
) ا . ع . گرد اندام استوار خلقت و سخت پى .
ملزق
(
molzaq
) و (
molazzaq
) ص . ع . شئ ملزق : چيز نااستوار .
و كذلك : شئ ملزق .
ملزم
(
melzam
) ا . ع . نوعى از دست افزار سوز نگران و صيقلگران . و پيچ و منگنه .
ملزم
(
molzam
) ص . ع . آنكه بر گردن وى چيزى لازم آيد .
ملزم
(
molzam
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - مجبور بر كردن كارى و مجبور بر اقرار و مغلوب و محكوم . و ملزم شدن : مجبور شدن و مقهور و مغلوب گشتن و محكوم شدن و مقر شدن و اقرار كردن . و ملزم كردن : مجبور نمودن بر كردن كارى و مغلوب كردن بر اقرار در امرى . و همديگر را ملزم كردن : همديگر را مقهور كردن .
ملزمى
(
molzami
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه بر ذمه كسى ثابت شده و اقرار به آن كرده باشد .