ملعظة
(
mol 'azat
) ا . ع . دختر فربه دراز تندار .
ملعقة
(
mel'aqat
) ا . ع . چمچه و كمچه . ج : ملاعق .
ملعقه
(
mal'aqe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كمچه و ملاغه و قاشق فلزى و قاشق .
ملعقهتراش
(
mal'aqe - tar c
) ا .
پ . قاشقتراش .
ملعم
(
mal'am
) ا . پ . مرهم نهادگى بر زخم و روغنمالى بر اعضا .
ملعن
(
mola''an
) ا . ع . كسى كه هر كس وى را براند و او را لعنت كند .
ملعنة
(
mal'anat
) ا . ع . راه كوفته و راه آمد شد . و مسكن و منزل . و هر چيز كه سبب لعنت گردد . و پليدى و جاى قضاى حاجت . ج : ملاعن . الحديث . اتقوا الملاعن الثلاث : بپرهيزيد از سه چيز كه موجب لعنت است يعنى از تغوط كردن در راه عبور و آمد شد و در سايهء درخت و در كنار جوى .
ملعنت
(
mal'anat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كارى كه سبب لعنت گردد و شيطنت .
ملعوب
(
mal'ub
) ص . ع . بازى كرده شده . و ثغر ملعوب : دندان با لعاب .
ملعون
(
mal'un
) ص . ع . رانده و دور كرده از نيكى و رحمت و لعنت شده .
ج : ملاعين .
ملعون
(
mal'un
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - لعنت شده و دور شده از رحمت خدا و رانده شده . و آنكه از بهرهء خود بيشتر ببرد ضد مغبون .
ملعونة
(
mal'unat
) ص . ع .
مؤنث ملعون . و الشجرة الملعونة :
درخت زقوم كه درختى است در دوزخ .
و الشجرة الملعونة ( فى القرآن ) بنى اميه .
ملعونه
(
mal'une
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - زن ملعون .
ملغ
(
melq
) ا - ص . ع . احمق فرومايه فحشگوى و خبيث . ج : املاغ .
و رجل بلغ ملغ : مرد خبيث فرومايه گول .
ملغاة
(
malq t
) م . ع . لغالغا و لغوا و لاغية و ملغاة . ر . لغا .
ملغز
(
molqez
) ص . ع . آنكه چيستان گويد و سخن سربسته آرد .
ملغفة
(
malqafat
) ا . ع . گروه دزدان بىننك و بىشرم و بىحميت .
ملغم
(
malqam
) ا . پ .
روغنمالى بر اعضا و مرهم نهادگى بر زخم .
ملغمه
(
malqame
) ا . پ .
آميختگى جيوه با برادهء ديگر فلزات .
ملغوس
(
molaqvas
) ا . ع . پيه خام .
ملف
(
melf
) ا . ع . بلغت مراكش :
پارچه .
ملف
(
melaff
) ا . ع . چادر و جامهاى كه بر خود پيچند در هنگام خواب و شمد .
ملفام
(
mol - f m
) ص . پ . سرخ و لعلى رنك .
ملفج
(
molfaj
) ص . ع . ملفس بىخير .
ملفف
(
molaffaf
) ا . ع . مشك شير .
ملفف
(
molaffaf
) ص . ع . پيچيده و لفافه شده .
ملفق
(
molaffaq
) و
ملفقة
(
molaffaqat
) ا . ع . سخن دروغ آراسته و مزخرف .
ملفوظ
(
malfuz
) ص . ع .
انداخته . و از دهن بيرون افكنده و بيان شده . و گفته شده . و سيزده حرف از حروف الفبا كه در تلفظ هر يك از آنها سه حرف تلفظ مىگردد يعنى الف و جيم و دال و ذال و سين و شين و صاد و ضاد و عين و غين و قاف و كاف و لام .
ملفوظ
(
malfuz
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تلفظ شده و از دهان بيرون افكنده شده . و هاء ملفوظ كه هاء ظاهر نيز گويند آن قسم از هاء كه در هيچ حال تغييرى در آن پديد نمىآيد و در اضافه ساقط نمىگردد بر خلاف هاء مخفى كه هاء غير ملفوظ نيز گويند .
ملفوظات
(
malfuz t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كلمات و سخنان و گفتارها و الفاظ و بيانات .
ملفوف
(
malfuf
) ا - ص - پ .
مأخوذ از تازى - پيچيده شده و لفافه شده و لفافه كرده و احاطه شده و در جوف گذاشته .
و مجموع و لفافه و كلم .
ملفوفه
(
malfufe
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - ملفوف و پيچيده شده و در جوف گذاشته و لفافه كرده .
ملفوفهفرمان
(
malfufe - farm n
) ا . پ . فرمان پادشاهى كه قطع آن كوچكتر از فرمان باشد و به مهر كوچك پادشاه ممهور شده و مقيد بثبت در دفاتر نباشد .
ملق
(
malq
) م . ع . ملق الشئ ملقا ( از باب نصر ) : محو كرد آن چيز را و نابود كرد . و ملق الثوب : شست آن جامه را . و ملق الصبى امه : شير مكيد آن كودك . و ملق الجارية : گاييد آن كنيزك را . و ملق فلانا بالعصا : زد فلان را به چوب دستى . و ملق زيد : سخت رفت