ملحف
(
molhef
) ص . ع . ستيهنده و مبرم .
ملحفه
(
malhafe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - فرغل و چادر و ملافه و هر آنچه چيزى را بپوشاند و بر آن احاطه كند .
ملحق
(
molhaq
) ص . ع . پيوسته .
و خوانده . و چفسانيده . و رسانيده . و باصطلاح نحو و صرف : فعل رباعى كه مشتق از فعل ثلاثى باشد مانند شملل از شمل و بيطر از بطر .
ملحق
(
molhaq
) ا . ع . پسر خواندهء ملصق .
ملحق
(
molhaq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - افزوده و پيوسته و آويخته و ضميمه شده و منسوب شده و متصل گشته و پيوند شده و چسبيده .
ملحق
(
molheq
) ص . ع . رسنده و رساننده . و درچفساننده .
ملحقات
(
molhaq t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مضافات و ضميمهها . و شهرهايى كه از دشمن گرفته و آنها را ضميمه مملكت خود كرده باشند .
ملحلح
(
molahlah
) ا . ع . مهتر طايفه .
ملحم
(
malham
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامه و بافته ابريشمى .
ملحم
(
malham
) ا . ع . جاى پر گوشت و جاى گوشتدار . ج : ملاجم .
ملحم
(
molham
) ص . ع . مرد گوشت خورده و يا از گوشت شكار خورش يافته .
ملحم
(
molham
) ا . ع . نوعى از جامه . و آنكه خود را بقومى مىچسباند .
ملحم
(
molhem
) ص . ع . گوشت خوراننده و آنكه بباز گوشت مىخوراند .
ملحم
(
molhem
) ا . ع . بافنده .
ملحمة
(
malhamat
) ا . ع . فتنه و شورش و جنك بزرگ . و صلح و اصلاح .
و ترتيب و انتظام امور . ج : ملاحم . و بنى الملحمة : اى بنى القتال او بنى الاصلاح و تأليف الناس كانه يولف امر الامة .
ملحوب
(
malhub
) ص . ع . راه پا سپرده . و چوب پوست بركنده . و هر چيز به درازا بريده شده .
ملحوب
(
malhub
) ا . ع . نام موضعى .
ملحود
(
malhud
) ا . ع . شكاف در پهناى گور .
ملحود
(
malhud
) ص . ع . قبر ملحود : گور با لحد .
ملحوس
(
malhus
) ص . ع .
ليسيده شده . و حر ملحوس : كس لاغر كم گوشت .
ملحوظ
(
malhuz
) ص . ع .
بدنبال چشم نگريسته شده .
ملحوظ
(
malhuz
) ص - م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - نگريسته شدهء از روى مهربانى و محبت و شفقت . و ملاحظه شده بطور تامل و غوررسى و تعمق .
ملحوظات
(
malhuz t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - تاملات و تفكرات و انديشه ها و هر آنچه بخاطر خطور مىكند و ملاحظهها .
ملحوم
(
malhum
) ص . ع .
كشته شده .
ملحون
(
malhun
) ص . ع . داراى غلط و ناراست .
ملحى
(
malhiyy
) ص . ع .
نكوهيده و ملامت كرده . و پوست باز كرده .
ملخ
(
malx
) ا . ع . مزه برگشتگى طعام و جماع . و رفتار سخت .
ملخ
(
malx
) م . ع . ملخ ملخا ( از باب فتح ) : سخت گرديد . و ملخ فى الباطل : تردد نمود و آمد و رفت كرد در باطل و بسيارى كرد در آن . و ملخ الشئ : بدست و دندان كشيد آن چيز را .
و ملخ فلان : دوتا شد و شكسته گرديد فلان . و ملخ جاريته : گاييد كنيزك خود را . و ملخ الطعام : متغير شد آن طعام و مزه برگشته گرديد . و ملخ الفرس : بازى كرد آن اسب . و ملخ التيس : كميز خود را خورد آن تكه . و ملخ الفحل ملخا و ملوخا و ملاخة ( نيز از باب فتح ) : بازماند آن گشن از گشنى . و قولهم : ملخ القوم ملخة صالحة : يعنى دور رفتند آن قوم در زمين .
ملخ
(
malax
) ا . پ . جانوركى بالدار كه گاه خسارت و زيان بسيار وارد مىآورد و كشت و زرع را بطورى نابود مىكند كه مورث قحط و غلا مىشود . و ملخ آبى و يا ملخ دريايى : نوعى از ماهى كوچك . و ملخ پياده : ملخ جهنده يعنى ملخى كه هنوز پر و بال برنياورده .
ملخب
(
molaxxab
) ا . ع . تپانچه خوردهء در جنك و پيكار .
ملخة
(
malxat
) ا . ع . رفتن سخت و دور رفتن .
ملخچ
(
malaxc '
) ا . پ . يك قسم گياهى كه از خوردن آن چارپايان سست گردند .
ملخخوارى
(
malax - x ri
) ا .
پ . واو معدوله - تنگى و قحطى كه از آمدن ملخ پديد مىآيد .
ملخشمار
(
malax - com r
) ص .
پ . بىحد و بىحساب و بىشمار .
ملخص
(
molxas
) ص . ع .