ملتمئ
(
moltame '
) ص . ع .
كسى كه براى خود بر مىگزيند آنچه در كاسه باشد .
مل تنك
(
mol - tonok
) و
مل تنگ
(
mol - tang
) ص . پ . كسى كه حوصله در خوردن شراب ندارد .
ملتوت
(
maltut
) ص . ع . آرد جو تر كرده شده .
ملتوث
(
moltaves
) ص . ع .
آميخته و درهم . و سست و كاهل . و سمين .
و توانا .
ملتوح
(
moltaveh
) ص . ع .
تشنه . و برق درخشنده . و ستارهء پيدا .
ملتوخ
(
moltavex
) ص . ع .
آميخته و سرشته .
ملتوط
(
moltavet
) ص . ع .
كسى كه داراى پسرخوانده باشد . و چسبيده و ملصق .
ملتوم
(
moltavem
) ص . ع .
نكوهيده و ملامت شده .
ملتوى
(
moltavi
) ص . ع . تافته و دو تاه شده و خميده . و سست و كاهل در كار .
و روى گردانيده . و بر خود پيچيده .
ملتوى
(
moltavi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پيچيده و پيچ در پيچ و خميده و كج .
ملتهب
(
moltaheb
) ص . ع .
افروخته شده .
ملتهب
(
moltaheb
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سوزان و فروزان .
ملتهث
(
moltahes
) ص . ع .
آنكه زبان خود را از تشنگى و ماندگى بيرون اندازد .
ملتهف
(
moltahef
) ص . ع .
آتش زبانه زننده .
ملتهم
(
moltaham
) ص . ع .
برگشته رنگ .
ملتهم
(
moltahem
) ص . ع .
بچهاى كه خالى مىكند پستان را و همه آن را مىمكد . و كسى كه بچابكى و بيكبار مىخورد .
ملتهى
(
moltahi
) ص . ع . بازى كننده و عشوهكننده .
ملتئم
(
molta'em
) ص . ع . زخم كفشير گرفته . و به شده و استوار گشته .
ملتئم
(
molta'em
) ص . پ . مأخوذ از تازى - التيام پذيرفته و كفشير گرفته و به شده .
ملث
(
mals
) م . ع . ملثه بكلام ملثا ( از باب نصر ) : خوشدل كرد او را بسخنى . و ملث فلانا : وعده زبانى داد فلان را و نيت وفاى به آن نداشت . و ملث زيدا : آهسته زد زيد را . و ملث الفرس :
سست رفت آن اسب .
ملث
(
mals
) و (
malas
) ا .
ع . اول تاريكى شب و هنگام مغرب كه هنوز سپيدى روز با سياهى شب آميخته باشد . يق :
اتيته ملث الظلام .
ملث
(
mels
) ا . ع . كسى كه از جماع سير نشود .
ملث
(
molles
) ا . ع . نام دهى در عراق .
ملث
(
moless
) ص . ع . ستيهنده و مبرم . و مقيم و جاى گيرنده . و باران پيوسته .
ملثة
(
molsat
) ا . ع . اول تاريكى شب .
ملثم
(
melsam
) ص . ع . خف ملثم : سمى كه بشكند سنگ را .
ملثوم
(
malsum
) ص . ع . خف ملثوم : سمى كه بر سنگ خورد و خون آلود شود .
ملج
(
malj '
) م . ع . ملج الصبى امه ملجا ( از باب نصر و سمع ) : بلبهاى خود گرفت آن كودك پستان مادر را .
ملج
(
molj
) ا . ع . خستهء ميوهء مقل .
ملج
(
malaj
) م . ع . ملج ملجا ( از باب سمع ) : خاييد خستهء ميوهء مقل را . و ملجت الناقة : رفت شير آن ماده شتر و خشك شد چندانكه اندكى نمگين در پستان وى باقى ماند .
ملج
(
moloj
) ع . ج . مليج .
ملج
(
moloj
) ا . ع . بزغالگان شيرخواره .
ملجأ
(
malja '
) ا . ع . پناهجاى .
ملجأ
(
malja '
) م . ع . لجالجأ و ملجأ . ر . لجأ .
ملجأ
(
malja '
) و
ملجا
(
malj
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پناهگاه و جاى پناه . و مامن و جاى امن و پشت و پناه و جاى استراحت و آسايش . و ملجاى خواقين :
پشت و پناه پادشاهان . و ملجاى نوح :
كوه جودى .
ملجاب
(
melj b
) ا . ع . تير پر نهادهء بىپيكان .
ملجاذ
(
melj z
) ا . ع . ستورى كه بلب گياه خورد .
ملجان
(
malj n
) ص . ع . رجل ملجان : مرد ناكسى كه از ناكسى شير شتر را بمكد و ندوشد آن را .
ملجم
(
moljam
) ا . ع . از اعلام است . و عبد الرحمن بن ملجم مرادى قاتل حضرت على بن ابى طالب عليه السلام .
ملجم
(
moljam
) ا . م . ع . لگام