كرده شده .
ملجم
(
moljem
) افا . ع . لگام كننده .
ملجون
(
maljun
) ص . ع .
برگ كوفتهء بآرد و يا بخسته خرما و يا بجو آميخته براى خوراك شتر .
ملچخ
(
melcax
) ا . پ . سنگى كه در فلاخن براى انداختن گذارند .
ملچكا
(
malcak
) ا . پ . قصد و اراده و نيت .
ملح
(
malh
) م . ع . ملح لفلان ملحا ( از باب فتح ) : شير خورانيد مر فلان را .
و ملح الماشية : شوره خورانيد آن ستور را بعوض شور گياه . و ملح فلانا : غيبت كرد فلان را . و ملح الطائر : سخت جنبانيد آن مرغ بال را . و ملح الشاة : او رود كرد گوسپند را جهة بريان كردن . و ملح القدر ملحا ( از باب ضرب و فتح ) :
نمك ريخت در ديگ به اندازه .
ملح
(
melh
) ا . ع . نمك طعام .
مذكر و مؤنث هر دومى آيد ولى بيشتر مؤنث مىباشد . ج : ملاح و املاح و ملحة (
melahat
) و (
melhat
) و ملح . و نيز ملح : شير خوردگى و رضاع . و علم و دانايى و دانا . و ملاحت و نمكينى . و پيه و فربهى . و خوبى و حرمت . و حق و واجب . و سوگند و عهد . يق : بينهما ملح . و قولهم :
و ملحه على ركبته : يعنى او بىوفاست و يا فربه است و يا تند خشم است .
ملح
(
melh
) ص . ع . ماء ملح :
آب شور . قوله تعالى :
هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ
. و سمك ملح :
ماهى شور . و نبت ملح : شور گياه كه حمض نامند .
ملح
(
melh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نمك طعام و هر نمكى .
ملح
(
malah
) ا . ع . آماس پاشنهء اسب . و سپيد سياهى آميخته .
ملح
(
melah
) ع . ج . ملح .
ملح
(
molah
) ع . ج . ملحة .
ملح
(
molehh
) ص . ع . مبرم و ستيهندهء در سؤال و در درخواست و در طلب چيزى .
ملحاء
(
malh '
) ا . ع . درخت برگ ريخته . و گوشت پشت از دوش تا سرين .
و لشكر بزرك . و نام لشكرى مر آل منذر را .
و نام رود بارى در يمامه .
ملحاء
(
malh '
) ص . ع . مؤنث املح . يق : نعجة ملحاء : ميش سپيد سياهى آميخته . و ليلة ملحاء : شبى كه از ژاله و يا شبنم سپيد باشد .
ملحاح
(
melh h
) ص . ع .
پالانى كه ستور را پشت ريش گرداند . و رحى ملحاح : آسياى پيوسته آردكننده .
و رجل ملحاح : مرد بسيار ستيهنده . و ناقة ملحاح : ماده شترى كه از حوض آب نرود .
ملحاق
(
melh q
) ا . ع . ماده شترى كه شتران از وى پيشى گرفتن و سبقت بردن نتوانند .
ملحان
(
malh n
) و (
melh n
) ا . ع . ماههاى زمستان . و روزهايى كه از ژاله و برف سپيد باشند . و نام ماه جمادى الاخره .
و نام ماه كانون ثانى .
ملحب
(
melhab
) ا . ع . ابزارى كه بدان چيزى را برند و يا خراشند . و مرد بسيار دشنام دهنده پليد زبان .
ملحب
(
molahhab
) ص . ع .
پاره پاره . و راه روشن فراخ .
ملحب
(
molahheb
) ص . ع .
آنكه راه را روشن و واضح مىكند .
ملحة
(
malhat
) ا . ع . لجهء دريا و ميان دريا .
ملحة
(
melhat
) ا . ع . حرمت . و سوگند و ذمه . يق : بينهما ملحة .
ملحة
(
melhat
) ع . ج . ملح .
ملحة
(
molhat
) ا . ع . ترس و مهابت . و بركت . و سخن خوش و نمكين .
ج : ملح . و سپيد سياهى آميخته . و كبودى سخت .
ملحة
(
melahat
) ع . ج . ملح .
ملحج
(
malhaj
) ا . ع . پناهگاه .
ملحد
(
molhad
) ا . ص . ع .
شكاف در گور . و گور لحددار .
ملحد
(
molhed
) ص . ع . آنكه در حرم از حد در مىگذرد . و آنكه پاس فرمان نمىكند . و آنكه با خداى شريك مىگرداند . و آنكه ستم مىكند . و آنكه غله را جهة گران فروختن نگاه مىدارد .
ملحد
(
molhed
) ا . پ . مأخوذ از تازى - از راه راست و راه حق برگشته و فاسق و دژوند و گاور و بىدين و كافر و بت پرست . ج : ملحدان .
ملحدان
(
molhed n
) ا . پ . ج .
ملحد .
ملحدين
(
molhedin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان از دين برگشته و كافر و بىدين و بت پرست .
ملحس
(
malhas
) م . ع . لحس لحسا و ملحسا . ر . لحس .
ملحس
(
melhas
) ا . ع . نيك آزمند . و مردى كه هر چه يابد و هر چه پيش آيد او را بگيرد . و دلير بىترس .
ملحص
(
malhas
) ا . ع . پناهگاه .
ملحف
(
melhaf
) و
ملحفة
(
melhafat
) ا . ع . چادر ملاحف .