و حلال شمرد . و مردى كه نسب وى معلوم نباشد . يق : غلام ملط خلط اى مختلط النسب . ج : املاط و ملوط .
ملط
(
molt
) ع . ج . املط و ملطاء .
ملط
(
malat
) م . ع . ملط الرجل ملطا و ملطة ( از باب سمع ) : بىموى گرديد اندام آن مرد و سبكريش گرديد .
ملط
(
molett
) ص . ع . لاط ملط : آنكه خودش و يارانش خبيث باشند .
ملطاء
(
malt '
) ص . ع . مؤنث املط يعنى زنى كه اندامش بىموى باشد .
ج : ملط .
ملطاء
(
melt '
) و
ملطاة
(
melt t
) ا . ع . سرشكستگى كه تا پوست تنك رسد . و يا تا پوست تنك ميان گوشت و استخوان سر . و يا شكستگى كه تا دماغ رسد .
ملطاس
(
melt s
) ا . ع . ميتين ستبر و بزرك كه بدان سنك شكنند . و سنگى كه بدان خسته خرما كوبند . ج : ملاطيس .
ملطاط
(
melt t
) ا . ع . دستاس و دسنهء دستاس و آسيايى كه در آن روغن بزرها را مىگيرند . و كرانه رود بار و كرانهء دريا و ساحل دريا . و كرانهء سر كوه بلند بر آمده و جانب آن . و راه پيدا و آشكار و پاسپرده . و تيرك نانوا . و مالهء گلكارى .
و شكستگى سر كه تا پوست تنك آن رسيده باشد . و شكستگى كه تا دماغ رسد . و تندى دراز ميانهء سر شتر كه بكرانهء چيزى ماند . و كرانهء سر و همه سر و پوست سر و هر پارهاى از سر .
ملطة
(
moltat
) م . ع . ملط ملطا و ملطة . ر . ملط (
malat
) و بعضى ملطة (
moltat
) را اسم از ملط (
malat
) گفتهاند .
ملطث
(
maltes
) ا . ع . جايى كه از اثر بار و يا از اثر ضرب كوفته شده باشد .
ج : ملاطث .
ملطس
(
meltas
) ا . ع . ميتين ستبر و بزرك كه بدان سنك شكند . و سنگى كه بدان هسته خرما كوبند . ج : ملاطس . و سپل شتر .
و سم اسب شوخ گرفته سخت شده .
ملطف
(
molattef
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - رقيقكننده و نازككننده .
ملطفات
(
molattaf t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - داروهاى رقيقكننده .
ملطم
(
maltam
) ا . ع . رخسار .
و محل تپانچه .
ملطم
(
meltam
) ا . ع . ادمى كه زير جامهدان گسترند تا گردآلود نگردد .
ملطم
(
molattam
) ا - ص . ع .
مرد ناكس و لئيم . و روى تپانچه زده شده .
و خد ملطم : رخسار سپيد .
ملطمان
(
maltam ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو رخسار .
ملطوخ
(
maltux
) ص . ع . آلوده و چركين وضع .
ملطوط
(
maltut
) ص . ع . ترس ملطوط : سپر واژگون .
ملطوم
(
maltum
) ص . ع .
تپانچه زده شده و سيلى خورده . و اسب سپيد رخسار .
ملطه
(
malte
) ا . ع . جزيره مالته .
ر . مالته .
ملطى
(
melt
) ا . ع . شكستگى كه تا پوست تنك سر رسد و بدماغ برخورد .
ملطى
(
malat
) ا . ع . نوعى از دويدن اسب .
ملطية
(
malatyat
) ا . ع . نام شهرى در بين النهرين و سردسير و داراى ميوههاى بسيار .
ملطية
(
molteyat
) ا . ع .
جراحتى كه به پوست سر رسد .
ملظ
(
molazz
) ص . ع . لازم الاجرا و كردنى .
ملظ
(
molezz
) ص . ع . مبرم و الحاحكننده در سؤال . و لازم گيرنده . و ستيهنده .
ملظاظ
(
melz z
) ص . ع . سخت ستيهنده و لازم گيرنده .
ملظة
(
molezzat
) ا . ع . رسالت و سفارت . و پيغام . و نامه و رقعه و مكتوب .
ملع
(
mal '
) ا . ع . سير سريع و خفيف و سبك . و نيز ملع : گردآمدگى بدشمنى بر كسى . يق : هم عليه ملع واحد : ايشان بر وى گرد آمدند بدشمنى .
ملع
(
mal '
) م . ع . ملع الشاة ملعا ( از باب فتح ) : از گردن پوست كند آن گوسپند را . و ملعت الناقة فى سيرها : تند و سبك رفت آن مادهشتر .
ملع
(
molo '
) ع . ج . مليع .
ملعب
(
mal'ab
) ا . ع . بازيگاه و جاى بازى . ج : ملاعب .
ملعب
(
mal'ab
) و
ملعبة
(
mal'abat
) م . ع . لعب لعبا و لعبا و لعبا . و تلعابا و ملعبا و ملعبة ر .
لعب (
la'b
) و (
le'b
) و (
la'eb
) .
ملعبة
(
mel'abat
) و (
mol'ebat
) ا . ع . جامهء بىآستين كه كودكان بدان بازى كنند .
ملعط
(
mal'at
) ا . ع . چراگاهى كه ستور گياه آن را خورده باشد . و چراگاه گرداگرد سرايها .