ملزوق
(
malzuq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چسبدار و چسبنده .
ملزوم
(
malzum
) ص . ع .
لازم شده و آنچه پيوسته با كسى ماند .
ملزوم
(
malzum
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه پيوسته با كسى و يا چيزى باشد و از آن جدا نشود . و لازم ملزوم :
غير ممكن التفريق .
ملزون
(
malzun
) ص . ع . مشرب ملزون : آبخورى كه مردم بسيار بر آن انبوهى نموده گرد آيند .
ملزى
(
malaz
) ا . ع . فروشى كه در آن براى مشترى رجوعى مر بايع را نباشد . يق باعه الملزى : يعنى آزاد فروخت آن را .
ملس
(
mals
) ا . ع . آميختگى و اختلاط تاريكى . يق : اتيته ملس الظلام .
ملس
(
mals
) م . ع . ملسنى بلسانه ملسا ( از باب نصر ) : نرم كرد مرا به زبان خود . و ملسه : سخت راند آن را .
و ملس الظلام : آميخته گرديد تاريكى شب . و ملس خصيتى الكبش :
بيرون كشيد خايههاى قچقار را . و نيز ملس :
نرم و تابان شدن .
ملس
(
mols
) ع . ج . املس و ملساء .
ملسا
(
mels
) ا . پ . طناب و يا چوبى كه بر آن چيزى آويزان مىكنند .
ملساء
(
mals '
) ص . ع . مؤنث املس يعنى تابان و نرم . ج : ملس .
ملساء
(
mals '
) ا . ع . مى كه به نرمى و آسانى از گلو فرو رود . و شير ترش كه در شير خالص آميزند تا دفزك نشود .
ملسد
(
melsad
) ص . ع . فصيل ملسد : كره شترى كه شير مادر را بسيار مكد .
ملسع
(
melsa '
) ص . ع . هاد ملسع : رهبر و هادى ماهر .
ملسعة
(
molassa'at
) ا . ع . آنكه پيوسته مقيم بجايى باشد و بيرون نرود و سفر نكند .
ملسعة
(
molasse'at
) ا . ع . گروه مقيم بجايى .
ملسق
(
molassaq
) ا . ع . پسر خوانده .
ملسلس
(
molaslas
) ا . ع . جامهء بد بافت . و جامه نگارين مخطط .
ملسن
(
melsan
) ا . ع . سنگى كه بر دهانه سوراخ كفتار نهند جهة صيد آن .
ملسن
(
molassan
) ا - ص . ع .
هر آنچه سرش را شبيه به زبان ساخته باشند .
و نعل باريك لطيف همچون زبان .
ملسنة
(
molassanat
) ا - ص . ع .
نعل باريك لطيف مانند زبان . و امراة ملسنة القدمين : زن باريك دراز پاى .
ملسوع
(
malsu '
) ص . ع . گزيده مار و گزيده عقرب .
ملسون
(
malsun
) ا . ع . دروغگوى .
و زبان بريده .
ملسى
(
malas
) ص . ع . ناقة ملسى : ماده شترى كه تيز گذرد و از تند روى چيزى بوى نچسبد .
ملسى
(
malas
) ا . ع . ابيعك الملسى : اى لا عهدة : يعنى آزاد مىفروشم آن را . ر . ملزى .
ملش
(
malc
) م . ع . ملش الشئ ملشا ( از باب نصر ) : بدست باز كاويد آن چيز را گويا در آن يك چيزى مىجويد .
ملش
(
malac
) ا . پ . نام گروهى از تركمان .
ملص
(
mals
) م . ع . ملص بغائطه ملصا و مليصا ( از باب نصر ) :
پليدى انداخت .
ملص
(
malas
) م . ع . ملص الشئ من يده ملصا ( از باب سمع ) :
لغزيد آن چيز از دست او . و ملص الشئ :
لغزيد و افتاد آن چيز .
ملص
(
males
) ص . ع . لغزان .
و رشاء ملص : طناب دول كه تابان و لغزان باشد و در دستگير نكند .
ملصاب
(
mels b
) ص . ع .
سيف ملصاب : شمشيرى كه در نيام در چسبان و استوار گردد .
ملصة
(
malesat
) ص . ع . مؤنث ملص يعنى لغزان .
ملصة
(
males t
) ا . ع . لاكپشت دريايى .
ملصة
(
malassat
) و (
molessat
) ص . ع . ارض ملصة : زمين دزدناك .
و كذلك : ارض ملصة .
ملصق
(
molsaq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چسبيده و پيوسته و محكم و استوار .
ملصق
(
molsaq
) و (
molassaq
) ا . ع . پسر خوانده .
ملصقة
(
molsaqat
) ا . ع . زنى كه كس وى تنگ و گوشتدار باشد .
ملصوق
(
malsuq
) ص . ع . بر چفسيده و پيوسته .
ملط
(
malt
) م . ع . ملط بالحائط ملطا ( از باب نصر ) : گل ماليد بر ديوار و گل گذاشت بر آن . و ملط شعره : سترد موى آن را . و ملت الجنين امه : ناتمام شده افكند آن بچه را مادرش .
ملط
(
melt
) ا . ع . مرد سخت خبيث و بد كه هر چه نزد وى گذارند بدزدد