متأمع
(
mota'amme '
) ص . ع .
سست و ضعيف و نااستوار .
متأمل
(
mota'ammel
) ص . ع .
درنك كنندهء در كار تا عاقبت آن را بينديشد .
متأمل
(
mota'ammel
) ص پ .
- مأخوذ از تازى - متفكر و انديشهناك . و صاحب تدبير و آزمايندهء عاقبتانديش .
متأمم
(
mota'ammem
) ص . ع .
آزماينده . و كسى كه ارادهء ساختن چيزى مىكند .
و آنكه مادر مىگيرد كسى را و يا بجاى مادر مىخواند . و آنكه به خاك تيمم مىكند .
متاممة
(
mot mamat
) م . ع .
منازعه كردن با هم تا تمام شدن و تمام كردن هر چيزى .
متأمن
(
mota'ammen
) ص . ع .
كسى كه بر وى اعتماد مىكنند و وى را امين مىگيرند .
متأمى
(
mota'ammi
) ا . ع .
خريدار كنيز .
متان
(
met n
) ع . ج . متن و ج . متنة .
متان
(
matt n
) ص . ع . سخت درشت . و سخت استوار .
متانة
(
mat nat
) م . ع . متن الرجل متانة : ( از باب كرم ) : درشت اندام و سخت گرديد آن مرد . و متن الشيئ :
سخت و صلب شد آن چيز . و نيز متانة :
درشت و بلند شدن زمين و استوار و محكم شدن .
متانة
(
mat nat
) ا . ع . جايى كه در آن انجير مىرويد .
متانت
(
mat nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پايدارى و برقرارى و استوارى و ثبات قدم و استحكام . و تمرد و سركشى .
متانة
(
mot nnat
) م . ع . تان بينهما متانة : قياس و اندازه كرد ميان آن دو .
متأنث
(
mota'annas
) و (
mota'annes
) ص . ع . هر چيز كه از جنس مؤنث باشد . و تسلىدهنده و نوازنده .
متانخة
(
mot naxat
) م . ع . تانخه فى الحرب متانخة : برپاى داشت او را در جنگ .
متأنس
(
mota'annes
) ا - ص . ع .
رام شده و دستآموز و انس و الفت گرفته و انسى و اهلى . و شير بيشه . و شيرى كه از دور شكار را احساس كند .
متأنف
(
mota'annef
) ص . ع .
كسى كه آرزو مىكند و رغبت مىنمايد به چيزى .
و آنكه هر دم چيزى مىخواهد و آرزو مىكند چيزى را پس از چيز ديگر مانند زن باردار .
و كلاء متأنف : مرغزار ستور نارسيده .
متانق
(
mota'anneq
) ص . ع .
نازك و باريك و لطيف . و نازك طبع .
متأنن
(
mota'annen
) ص . ع . خوش آيند و پسنديده و مطبوع . و كسى كه كوشش مىكند و آرزو مىنمايد كه هر چيزى خوش آيند وى باشد .
و آنكه هر كسى را راضى مىسازد .
متأنى
(
mota'anni
) ص . ع .
كسى كه از روى آگاهى و دانائى در هر كارى عمل مىكند . و بردبار و با فكر در كردن كارها .
و كسى كه درنك مىكند و سستى مىنمايد .
متاوب
(
mota'avvab
) ا . ع .
موضع آمدن به شب .
متأوب
(
mota'avvab
) م . ع .
تأوبه متاوبا : به شب آمد او را .
متاوب
(
mota'avveb
) ص . ع .
بر شب آينده . و آيندهء براى جستجوى آب .
متاوبة
(
mot vabat
) م . ع .
ايستادن در جاى كسى ديگر و در عوض كسى ديگر ايستادن .
متاوج
(
mot vaj
) ا . ع . آن جزء از سر كه بر آن تاج قرار مىگيرد .
متاوج
(
mot vej
) ص . ع .
تاجدار و با افسر .
متاود
(
mota'avved
) ص . ع .
كج و خميده . و كارگران و رنجآور .
متأوق
(
mota'avveq
) ص . ع .
بيزار و متنفر .
متأول
(
mota'avvel
) ص . ع .
تأويل كننده و مفسر . و نخستين .
متأوه
(
mota'avveh
) ص . ع .
كسى كه آه مىكشد .
متأوى
(
mota'avvi
) ص . ع .
فراهم آورده . و كسى كه در خانه مىماند .
متأويات
(
mota'avviy t
) ص . ع .
طير متأويات : پرندگان فراهم آمدهء از هر جا .
متأهب
(
mota'ahheb
) ص . ع .
آماده و مهيا و ساختهء براى كار .
متأهل
(
mota'ahhel
) ص . ع .
كسى كه زن مىخواهد . و سزاوار و لايق و شايسته .
متأهل
(
mota'ahhel
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - صاحب اهل و عيال . و خداوند خانه و زن و فرزند .
متاهمة
(
mota'hamat
) م . ع .
تاهم متاهمة : به تهامه درآمد و فروكش شد در آن . و تاهم البلد : ناگوارد شمرد آن شهر را .
متأهه
(
mota'ahheh
) ص . ع .
نالهكننده و آه كشنده . و اندوهگين .
متأيب
(
mota'ayyeb
) م . ع .
تايب متايبا : به شب آمد .
متأيب
(
mota'ayyeb
) ص . ع .
به شب آينده .
متأيد
(
mota'ayyed
) ص . ع .