متبسم
(
motabassem
) ص . ع .
دندان سپيد كننده . و خنده كننده . و آنكه خنده مىكند . و برق درخشنده .
متبسم
(
motabassem
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - كسى كه خنده مىكند و خنده كننده . و متبسم شدن : خنديدن . و متبسم كردن : خندانيدن .
متبشبش
(
motabacbec
) ص . ع .
شاد و شادمان . و خرم .
متبصبص
(
motabasbes
) ص ع .
سگ دم جنباننده .
متبصر
(
motabasser
) ص . ع .
كسى كه از روى آگاهى و بصيرت انديشه مىكند .
و هوشمند و با تدبير . و با بصيرت . و زيرك و با فراست . و آنكه طلب ماه نو مىكند تا ببيند آن را .
متبصل
(
motabassel
) ص . ع .
قشر متبصل : پوست تو بر تو .
متبضض
(
motabazzez
) ص . ع .
آنكه حق خود را از كسى اندك اندك مىگيرد .
متبضع
(
motabazze '
) ص . ع .
خوى روان شده و جارى گشته . و جلد شكافته شده .
متبطح
(
motabatteh
) ص . ع .
ميدان وسيع و گشاد . و آب پراكنده و پهن شدهء در دشت .
متبطل
(
motabattel
) ص . ع .
شجاع و دلير .
متبطن
(
motabatten
) ص . ع .
درون و اندرون و درونى . و آنكه كسى را در زير خود مىگيرد . و آنكه رخنه مىكند در ميانهء هر چيزى . و آنكه دريافت مىكند حقيقت هر كارى را . و آنكه سير مىكند در اطراف باغ . و ستور چراكننده .
متبع
(
motbe '
) ص . ع . پيرو و تابع . و آنكه سبب پيروى ديگرى مىگردد .
و آنكه متصل مىكند يك چيزى را به چيز ديگر . و شاة متبع : گوسپند با بچه . و كذلك :
بقرة متبع و جارية متبع .
متبع
(
motabbe '
) ص . ع پيرو و تابع . و ساعى در تجسس . و ساعى و جهد و كوشش كننده . و نعاقب كنندهء در جنگ . و چيره شونده . و آنكه وكيل مىگمارد و در زير حمايت و حفاظت ديگرى مىباشد .
متبعث
(
motaba'es
) ص . ع .
كسى كه به آسانى شعر مىسرايد .
متبعص
(
motaba'es
) ص . ع . مضطرب و به خود در پيچيدهء مانند مار زخم خورده .
متبعض
(
motaba'ez
) ص . ع .
بهره بهره گرديده .
متبعل
(
motaba'el
) ص . ع . زن فرمانبردار شوهر خود را . و زنى كه بيارايد خود را براى شوهر خود .
متبغثر
(
motabaqser
) ص . ع .
شوريده دل . يق : اصبح فلانا متبغثرا .
متبغض
(
motabaqqez
) ص . ع .
دشمن و بدخواه و مخالف .
متبغم
(
motabaqqem
) ص . ع .
آهو و شتر و گاو دشتى و گوزن و بز كوهى بانگ كننده .
متبغى
(
motabaqqi
) ص ع .
جويندهء هر چيز گم كرده .
متبقر
(
motabaqqer
) ص . ع .
متبحر در علم . و داناى متبحر . و فراخ و گشاد .
و كسى كه اهل خود را در باديه گذاشته و در شهر و يا قريه مسكن مىكند .
متبقل
(
motabaqqel
) ص . ع .
خرى كه مىچرد سبزه را . و كسى كه بيرون مىرود براى فراهم كردن سبزه . و آنكه ستوران وى مىچرانند سبزه را .
متبكر
(
motabakker
) ص . ع .
كسى كه پيش مىرود .
متبكل
(
motahakkel
) ص . ع .
كسى كه بطور آشفته و درهم سخن مىگويد .
و كسى كه غلبه مىكند بواسطهء زدن و يا دشنام دادن . و غارتگر . و مخالف و متعرض و مانع .
و آنكه متكبرانه مىرود و بناز خرامنده .
متبكم
(
motabakkem
) ص . ع .
درماندهء در سخن .
متبل
(
motbal
) ص . ع . لذيذ شدهء بواسطهء توابل و ديگ افزار .
متبل
(
motbel
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه تباه مىكند دوستى را . و هر آنچه ضعيف مىكند و بيمار مىنمايد و آزرده مىكند .
و كسى كه توابل و ديگ افزار در ديگ مىريزد .
متبلتع
(
motabalte '
) ص . ع .
آنكه بتكلف ظرافت و زيركى مىنمايد بدون آنكه چيزى از وى در آن باشد .
متبلج
(
motaballej
) ص . ع .
خنده كننده . و صبح روشن .
متبلج
(
motaballeh
) ص . ع .
مانده و افگار و عاجز و خسته .
متبلخ
(
motaballex
) ص . ع .
متكبر و بزرگمنش .
متبلد
(
motaballed
) ص . ع .
گول و نادان و ابله و كودن . و دست برهم زننده .
و آشفته و حيران و سرگردان و مضطرب و آزرده شده . و افتاده شده بر زمين . و رسندهء بزمينى كه در آن كسى نباشد . و مسلط شدهء بر ملك و ولايت ديگرى .
متبلص
(
motaballes
) ص . ع .
ستورى كه بچرد همهء زراعت را . و كسى كه بچراند همهء زراعت را . و آنكه پرسش مىكند هر چيزى را به پنهانى . و حريص و آرزومند و مشتاق .