متبب
(
motabbeb
) ص . ع .
مفسد . و مهلك .
متبتل
(
motabattel
) ص . ع .
كسى كه بگرود به خدا و از ما سواى آن ببرد . و آنكه از زنان ببرد و بىمهرى كند با آنان .
و گوشهنشين .
متبحح
(
motabahheh
) ص . ع .
جاى گيرندهء در ميان خانه .
متبحر
(
motabahher
) ص . ع .
بسيار مال . و بسيار علم .
متبحر
(
motabahher
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - مرد بسيار با علم كه در بحر علوم غور كرده و شناورى كرده باشد .
متبختر
(
motabaxter
) ص . ع .
خرامندهء بناز .
متبختر
(
motabaxter
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - داراى تبختر و داراى كر و فرو شوكت و حشمت . و كسى كه از روى ناز و تكبر و تفرعن مىخرامد .
متبختر
(
motabaxxer
) ص . ع .
بخور كننده .
متبدد
(
motabadded
) ص . ع .
پريشان و پراكنده . و متلف و اسراف كننده .
متبددة
(
motabaddedat
) ص . ع .
امرأة متبددة : زن لاغر .
متبدع
(
motabadde '
) ص . ع .
مخترع . و مصف مخترع . و بدعت گذارنده .
و افسانهگو .
متبدل
(
motabaddel
) ص . ع .
ديگرگون شده . و كسى كه مىگيرد چيزى را عوض چيزى . و آنكه واژگون مىكند .
متبدى
(
motabaddi
) ص . ع .
آغاز كننده و شروع كننده . و مقيم شوندهء در باديه . و آنكه در نظر مىآيد .
متبذل
(
motabazzel
) ص . ع .
بذلهپوش . و كسى كه عمل نفس خود كند و باد روزه دارد خود را .
متبر
(
motabbar
) ص . ع .
ويران كرده و خراب كرده . و شكسته . قوله تعالى :
هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيهِ
اى مكسر مهلك مدمر .
متبر
(
motabber
) ص . ع . خراب كننده و ويران كننده . و پاره كننده .
متبرج
(
motabarrej
) ص . ع .
نازنين و لطيف و ظريف . و زينت كردهء در لباس .
متبرد
(
motabarrad
) و (
motabarred
) . ص . ع . غسل كردهء با آب سرد .
متبرد
(
motabarred
) ص . ع .
آب فراهم آورده شده و جمع شده .
متبرر
(
motabarrar
) ص . ع .
بخشيده شده . و عدالت كرده شده .
متبرر
(
motabarrer
) ص . ع .
اهل تقوى و ديندار و پارسا و خداپرست . و مطيع و فرمانبردار . و راست و صادق . و عادل .
متبرز
(
motabarrez
) ص . ع .
كسى كه بسوى صحرا براى قضاى حاجت مىرود .
متبرص
(
motabarras
) ص . ع .
دشت پاك چرانيده شده .
متبرض
(
motabarrez
) ص . ع .
گيرندهء چيزى را اندك اندك و بطور اقساط .
و كسى كه چيز اندكى مىيابد و به آن روزگار مىگذراند .
متبرع
(
motabarre '
) ا . ع .
دهشى كه بر شخص واجب نباشد . يق : فعله متبرعا : كرد آن كار را براى ثواب .
متبرعا
(
motabarre'an
) م ف . پ .
- مأخوذ از تازى - كارى كه شخص از روى اراده و ميل خود از براى خدا و از جهة تحصيل ثواب و اجر اخروى مىكند .
متبرك
(
motabarrak
) ص . ع .
ميمنت گرفته و خجسته و مبارك . و مقدس و پاك .
متبرك
(
motabarrak
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - با بركت و با ميمنت و خجسته و با سعادت و مبارك .
متبرك
(
motabarrek
) ص . ع .
رجل متبرك : مرد اعتماد كرده بر چيزى . و الحاح كننده .
متبركه
(
motabarreke
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - مقدس . و اماكن متبركه : جاهاى مقدس مانند خانهء خدا و مقابر انبيا و اوليا .
متبرم
(
motabarrem
) ص . ع .
آزرده و بستوه آينده و ملول .
متبرى
(
motabarr
) ص . ع .
آزاده شده و خلاص شده و معفو گشته .
متبرى
(
motabarri
) ص . ع .
آزاد و بيگناه . و واسطه و ميانجى . و متعرض شونده .
متبزل
(
motabazzel
) ص . ع .
شكاف و چاك . و منشق و شكافته . و كسى كه سوراخ مىكند .
متبس
(
mottabes
) ص . ع . خشك شده . و خشك .
متبسر
(
motabasser
) ص . ع .
روز خنك . و پاى افسرده و خوابيده . و گاوى كه ريشههاى خشك گياه را مىچرد .
متبسط
(
motabasset
) ص . ع .
گسترده و پهناور . و آنكه مىآرايد و بسط مىدهد .
متبسل
(
motabassel
) ا . ع .
شير بيشه
متبسل
(
motabassel
) ص . ع .
درشت و تند . و ترشروى .