مقيد
(
moqayyad
) ص . ع . بند نموده . و كتاب نقطه زده و اعراب شده .
مقيد
(
moqayyad
) ص - م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - بسته شده و بند شده و در قيد كرده و داراى بستگى و علاقه . و مقيد شدن : بستگى و علاقه حاصل نمودن و متمسك شدن و احتياط نمودن . و مقيد كردن :
بند كردن . و مقيد بودن : در بند بودن .
مقيدة الحمار
(
moqayyadat
) (
- ol - hem re
) ا . ع . زمين سنگلاخ سوخته .
مقيدى
(
moqayyadi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بستگى .
مقير
(
moqayyar
) ص . ع . قير اندوده .
مقير
(
moqayyar
) ا . ع . نام موضعى . و از اعلام است .
مقيس
(
maqis
) ص . ع . قياس شده .
مقيس
(
moqayyas
) ص . ع . زر دوزى شده . و آراسته و مزين شده . و مشابه .
مقيسرة
(
moqayserat
) ا . ع .
شتران كهنسال .
مقيض
(
maqiz
) ا . ع . آنجاى از پوست تخم مرغ كه چوزه و آب بيرون مىآيد .
و جايى كه در آن تخم مرغ مىنهند .
مقيضة
(
maqizat
) ص . ع . بئر مقيضة : چاه بسيار آب .
مقيظ
(
maqiz
) و (
maqyaz
) ا . ع . جاى اقامت در تابستان .
مقيظ
(
moqayyez
) ص . ع .
پسند كننده فصل گرما .
مقيظة
(
maqizat
) ا . ع . گياهى كه در تابستان سبز باشد .
مقيعس
(
moqay'es
) و
مقيعيس
(
moqay'is
) ا . ع . مصغر مقعنسس يعنى سخت و درشت .
مقيل
(
maqil
) ا . ع . هر جايى كه در آن آسايش مىكنند . ج : مقائل . و خوابگاه .
و قبر و گور .
مقيل
(
maqil
) م . ع . قال قيلا و مقالا و مقيلا . ر . قيل .
مقيل
(
moqil
) ا . پ . آشى كه در ايام عاشورا از گندم و جو و نخود و لوبيا و عدس و باقلا و ماش پزند و آن را آش عاشورا نيز گويند .
مقيل
(
moqayyel
) ص . ع .
آنكه در نيمروز شراب و آب مىدهد .
مقيلبا
(
moqil - b
) ا . پ . آشى كه از گوشت كوفته و رودهء ريز كردهء گوسپند و دنبه و پياز و گندم و برنج و نخود و عدس و لوبيا و شلغم و چغندر و زردك و گندنا پزند . و نيز آش مقيل كه آش عاشورا باشد .
مقيم
(
moqim
) ص . ع . آنكه در جايى آرام كند و دوام و رزد و آن را وطن كند .
و آنكه كجى را راست كند .
مقيم
(
moqim
) ص . پ . مأخوذ از تازى - باشنده و متوطن و ساكن و قرار گرفته و ملازم و ثابتقدم . و مقيم بودن :
اقامت كردن و ماندن و سكونت داشتن و باشنده بودن و توطن كردن . و مقيم شدن : ساكن شدن و متوطن شدن و اقامت نمودن و ماندن و متمكن شدن و ثابتقدم شدن . و مقيم منزل هفتم : ستارهء زحل .
ميقمى
(
moqimi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دلالى .
مقين
(
moqayyen
) ص . ع .
آرايش كننده و زينت كننده .
مقينة
(
moqayyenat
) ا . ع .
مشاطه .
مقيى
(
moqayyi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر دارويى و هر چيزى كه قى آورد .
مقيئات
(
moqayye ' t
) ا . ع .
داروهاى قىآور .
مك
(
mak
) پ . ح - م . مكيدن .
ا . يك بار مكيدن .
مك
(
mak
) و (
mok
) ا . پ .
زوبين و نيزه كوچك .
مك
(
makk
) م . ع . مكه مكا ( از باب نصر ) : مكيد همه آن را . و نيز هلاك كرد آن را . و كم كرد آن را . و مك بسلحه : ريخ زد .
مكا
(
mak
) ا . ع . سوراخ روباه و خرگوش و مانند آنها . ج : امكاء . و نام كوهى .
مكا
(
mak
) م . ع . مكيت يده مكا ( از باب سمع ) : شوخ گرفت دست او از كار .
مكاء
(
mok '
) ا . ع . صفير و سوت . قوله تعالى :
وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً
اى التصفير و التصفيق .
مكاء
(
mok '
) م . ع . مكا مكوا و مكاء ( از باب نصر ) : شخوليد بدهن و سوت زد و انگشتان را بهم در كرده دميد تا آواز برآيد . و مكت استه : تيز داد . و اين را در وقتى گويند كه مكشوف و مفتوح باشد و يا مخصوص است بستور .
مكاء
(
mokk '
) ا . ع . مرغى كوچك كه در باغها مىخواند . ج : مكاكى .
مكاب
(
mak b
) پ . كلمهء نهى از كاويدن يعنى جستجو و كاوش مكن .
مكابحة
(
mok bahat
) م . ع .
همديگر را دشنام دادن .
مكابدة
(
mok badat
) م . ع .
كابد مكابدة و كبادا . ر . كباد .
مكابرة
(
mok barat
) م . ع .