كابرته مكابرة : غالب شدم برو و دشمنى كردم با او .
مكابره
(
mok bare
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - معارضه و منازعه و مجادله و ستيزه . و مكابره كردن : ستيزه كردن .
مكابسة
(
mok basat
) م . ع .
حمله كردن بر يكديگر .
مكابلة
(
mok balat
) ا . ع .
تاخير دين و سپس گذاشتن وام . و درنك كردن . و بازداشتن و حبس كردن . و تاخير در خريدن خانهء همسايه تا چون ديگرى خواهد آن را بخرد مطالبه شفعة كند .
مكابين
(
mak bin
) ع . ج .
مكبونة .
مكاتب
(
mak teb
) ع . ج .
مكتب .
مكاتب
(
mok tab
) و (
mok teb
) ا . ع . بندهاى كه با صاحب خود بهاى خود را قطع كرده تا كمكم بپردازد .
مكاتب
(
mak teb
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مكتبها و مدرسهها .
مكاتبات
(
mok tab t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مراسلهها و نوشتجات .
مكاتبة
(
mok tabat
) م . ع .
كاتبا مكاتبة و كتابا : بهمديگر نامه نوشتند آن دو نفر . و كاتب الرجل عبده او امته على مال منجم : نامه نوشت آن مرد براى بنده و يا كنيز خود بر مالى كه پاره پاره بپردازند و آنها هم نوشتند بر اينكه آزاد باشند .
مكاتبة
(
mok tabat
) ا . ع .
آزادنامه و نوشته آزادى از عبوديت .
مكاتبه
(
mok tabe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نامه نوشتن بهمديگر .
مكاتعة
(
mok ta'at
) م . ع .
كاتعه الله مكاتعة : از نيكى دور گرداناد او را خداى و بكشاد او را .
مكاتلة
(
mok talat
) م . ع .
كاتله الله مكاتلة : از نيكى دور گرداناد او را خداى و ملعون گرداناد او را .
مكاتمة
(
mok tamat
) م . ع .
كاتمنى سره مكاتمة : نهان داشت از من راز خود را .
مكاتيب
(
mak tib
) ع . ج .
مكتوب .
مكاثبة
(
mok sabat
) م . ع .
كاثبه مكاثبة : نزديك او رسيد .
مكاثرة
(
mok sarat
) م . ع .
با هم چيرگى نمودن و نبرد كردن با كسى در بسيارى . و آب بسيار خواستن جهة خوردن .
مكاثمة
(
mok samat
) م . ع .
بهمديگر نزديك شدن و آميزش كردن .
مكاحل
(
mak hel
) ع . ج . مكحل .
و ج . مكحلة .
مكاد
(
mak d
) و مكادة (
mak dat
) م . ع . كاد كودا و مكادا و مكادة .
ر . كود .
مكادة
(
mak dat
) ا . ع . چون كسى چيزى طلب كند و ارادهء دادن نداشته باشد مىگويند : لا و لا مكادة : نخواهم داد و ارادهء دادن هم ندارم . و قولهم : لا مهمة و لا مكادة اى لا اهم و لا اكاد .
مكادمة
(
mok damat
) م . ع .
نيك قادرنا شدن ستور بر گياه .
مكاذبة
(
mok zabat
) م . ع .
كاذبته مكاذبة و كذابا : دروغ گفتم با او و همديگر را دروغگو پنداشتيم .
مكار
(
makk r
) ص . ع . بسيار فريبنده و بدسگال . ج : مكارون .
مكار
(
makk r
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پر مكر و پر حيله و فريبنده و غدار و عيار .
مكاراة
(
mok r t
) م . ع . كاراه مكاراة و كراء . ر . كراء .
مكاربة
(
mok rabat
) م . ع .
نزديك شدن با هم و آهنك كردن چيزى .
مكاردة
(
mok radat
) م . ع .
با هم راندن و همديگر را دور كردن .
مكارزة
(
mok razat
) م . ع .
كارزالى المكان مكارزة : بشتافت و پنهان شد در آنجاى . و كارز عنه :
گريخت از آن . و كارز فلانا : عاجز كرد فلان را .
مكارم
(
mak rem
) ع . ج .
مكرمة . و مكارم الاخلاق . ر . مكرمة .
مكارم
(
mak rem
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نوازشها و مكرمتها و بزرگيها .
مكارمة
(
mok ramat
) م . ع .
كارمه مكارمة فكرمه : نبرد كرد با او در كرم و جوانمردى پس غالب آمد او را .
مكارون
(
mak runa
) ع . ج .
مكارى .
مكارون
(
makk runa
) ع . ج .
مكار .
مكاره
(
mak reh
) ع . ج . مكرهة (
makrahat
) و (
makrohat
) .
مكاره
(
mak reh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رنجها و سختيها .
مكاره
(
makk re
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - زن پر مكر و پر حيله .
مكارى
(
mok ri
) ا . ع . بكرايه دهنده . ج : اكرياء و مكارون .
مكارى
(
mok ri
) و (
makk ri
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خربنده و كرايه دهنده يعنى آن كس كه خر و اسب و اشتر كرايه