مىدهد .
مكارى
(
makk ri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مكر و حيلهگرى و فريبندگى .
مكارى
(
mok riyya
) ا . ع . كرايه دهنده من و يا كرايه دهندگان من . تقول هذا مكارى و هولاء مكارى .
مكارياى
(
mok rey ya
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : يعنى دو مكارى من .
مكاس
(
mak s
) پ . كلمه نهى از كاستن يعنى كم مكن .
مكاس
(
mak s
) ا . ع . جاى حلقه شدن مار .
مكاس
(
mek s
) ا . ع . از اتباع عكاس است . ر . عكاس .
مكاس
(
mek s
) م . ع . ماكس فى البيع مماكسة و مكاسا : تشويش كرد در بيع و كم كرد بها را . و نيز مماكسة :
با كسى دو چيزى بخيلى كردن و ماكسه فى البيع مماكسة : بخيلى كرد با او در بيع . و دون هذا الامر مكاس و عكاس . ر . عكاس .
مكاس
(
mok s
) ا . پ . نهايت تاكيد و مبالغهء در كارى و ابرام و تقاضا . و باج و راهدارى . و باجگير و راهدار و تحصيلدار .
مكاساة
(
mok s t
) م . ع . با هم بزرك منشى كردن و با هم فخر نمودن .
مكاسب
(
mak seb
) ع . ج .
مكسب (
maksab
) و (
makseb
) و مكسبة .
مكاسب
(
mak seb
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كسبها و منفعتها و حاصلها .
مكاسحة
(
mok sahat
) م . ع .
سخت نوشيدن با هم .
مكاسر
(
mak ser
) ع . ج .
مكسر .
مكاسر
(
mok ser
) ا . ع . همسايهاى كه چادر او دامن بدامن چادر شخص باشد .
يق : جارى مكاسرى .
مكاسرة
(
mok sarat
) م . ع .
نبرد كردن در كسر و شكستن چيزى .
مكاسرة
(
mok sarat
) ا . ع .
وحشت و حيرت و اضطراب .
مكاسنى
(
mok sani
) ا . ع .
بلغت مراكش : نوكرهاى خاندان سلطنت .
مكاسه
(
mok se
) ا . پ . باصطلاح مردم هند : دهى كه از باج و خراج معاف باشد مشروط بر آنكه مردمان آن ده اموال مسافرين را محافظت كنند .
مكاسير
(
mak sir
) ع . ج .
مكسور .
مكاشحة
(
mok cahat
) م . ع .
پنهان داشتن دشمنى و دشمنى نمودن .
مكاشر
(
mok cer
) ا . ع . همسايهء نزديك . يق : جارى مكاشرى .
مكاشرة
(
mok carat
) م . ع .
با هم تبسم كردن و دندان پيدا نمودن .
مكاشفات
(
mok caf t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اسرار و امور غيبى كشف و هويدا شده .
مكاشفة
(
mok cafat
) م . ع .
دشمنى را ظاهر و هويدا كردن و با كسى آشكارا جنك كردن . و برهنه كردن .
مكاشفه
(
mok cafe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ظاهر و هويدا شدن اسرار و امور غيبى در دل كسى و الهام . و برهنگى .
مكاظة
(
mok zzat
) م . ع .
سخت مروسيدن در جنك . كظاظ مثله .
مكاعمة
(
mok 'amat
) م . ع .
بوسه دادن و دهان در دهان گرفتن وقت بوسه .
و در يك جامه همبستر كردن زن را .
مكافأة
(
mok fa'at
) م . ع .
كافاه مكافأة و كفاء : پاداش داد او را .
و كافا فلانا : مانا شد بفلان و مراقبت نمود .
از فلان . و برابرى كرد با او . و نيز مكافأة :
دور كردن كسى را . و برابر ايستادن . و با هم پىدرپى نيزه زدن . يق : كافا بين فارسين برمحه اى طعن هذا ثم هذا .
مكافاة
(
mok f t
) م . ع .
كافاه مكافاة : پاداش داد او را و مانند كار وى كرد .
مكافاة
(
mok f t
) ا . ع . كفايت .
يق : رجوت مكافاتك اى كفايتك .
مكافات
(
mok f t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - پاداش و جزا و تلافى و سزا و داشاد و شيان و رشيان و شيان .
مكافتة
(
mok fatat
) م . ع .
كافت مكافتة و كفاتا . ر . كفات .
مكافتة
(
mok fatat
) ا . ع . بناگاه مردن . يق : مات مكافتة .
مكافحة
(
mok fahat
) م . ع .
كافح الامراة مكافحة و كفاحا : بوسه داد آن زن را . و كافح فلانا : روباروى گرديد با فلان . و نيز جنك كرد با فلان . و فلان يكافح الامور : فلان خود مرتكب كارها مىگردد .
مكافرة
(
mok farat
) م . ع .
ناسپاسى كردن و حق كسى ناشناختن . يق :
كافره حقه اى جحده .
مكافل
(
mok fel
) ا . ع . همسايه .
و همپيمان . و عهد نماينده .
مكافى
(
mok fi
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - هم كفو و برابر و مساوى .
مكافى
(
mok fi
) ص . ع . هر چيزى كه برابر چيزى گردد تا مانند آن شود .
مكافئ
(
mok fe '
) و
مكافئة
(
mok fe'at
) ص . ع . مساوى و برابر .