يق : هذا مكافئ ماله اى مساوله .
مكافئتان
(
mok fa'at ne
) و (
mok fe'at ne
) ص . ع . به صيغه تثنيه : دو چيز متساوى . يق : شاتان مكافئتان :
دو گوسپند در سال برابر هم و مثل هم . و كذلك شاتان مكافئتان .
مكافيف
(
mak fif
) ع . ج .
مكفوف .
مكاك
(
mok k
) ص . ع . مكيده شده .
مكاكة
(
mok kat
) ا - ص .
ع . مغز استخوان . و مكيده شده .
مكاكة
(
makk kat
) ا . ع .
كنيزك .
مكاكفت
(
mak kaft
) ا . پ .
رنج و آفت و آزار .
مكاكى
(
mak ki
) ع . ج . مكاء .
و ج . مكوك .
مكاكيك
(
mak kik
) ع . ج .
مكوك .
مكال
(
mak l
) م . ع . كال كيلا و مكالا و مكيلا . ر . كيل .
مكال
(
mok l
) ا . ع . پيه . يق :
ما بها مكال اى شحم .
مكالبة
(
mok labat
) م . ع .
با همديگر بدى و خصومت نمودن . و تنگى كردن .
و خار خوردن شتر .
مكالحة
(
mok lahat
) م . ع .
سختى كردن با هم . و عدول ناكردن ماه از منزل خود .
مكالمات
(
mok lem t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مكالمهها و گفت و شنودها .
مكالمة
(
mok lamat
) م . ع .
با همديگر جواب دادن و سخن گفتن .
مكالمه
(
mok lame
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - گفتگو و گفت و شنيد و جواب و سؤال و محاوره و مذاكره و گفتار و سرواد .
مكامة
(
mok mat
) ا . ع . منكوحه و زن نكاح كرده شده .
مكامرة
(
mok marat
) م . ع .
نبرد كردن ببزرگى سر نره .
مكامعة
(
mok ma'at
) م . ع .
همخواب گرديدن با كسى در يك جامه و هم خوابگى كردن دو مرد با هم و اين در شرع ممنوع است .
مكامن
(
mak men
) ع . ج . مكمن .
مكاميح
(
mak mih
) ا . ع .
شتران شب سير كننده جهة به آب آمدن بامدادان .
مكاميح
(
mak mih
) ع . ج . مكماح .
مكان
(
mak n
) ا . ع . جايگاه .
ج : امكنة و اماكن و امكن .
مكان
(
mak n
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى و جايگاه و مسكن و منزل و خانه . و مقام و منزلت و رتبه و جاه . و لا مكان :
بىسرانجام و بىخانمان و بىجايگاه . و مكان خفى : جاى پنهان . و مكان رفيع :
جاى بلند . و منزلت و جاه و سرافرازى . و مكان قريب : جاى نزديك و گور و قبر .
مكان
(
makk n
) ا . ع . مرد مكنده و آنكه از ناكسى و فرومايگى بمكد شير گوسپند را و ندوشد آن را .
مكانات
(
mak n t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مكانتها و جايگاهها و منزلتها .
مكانة
(
mak nat
) ا . ع . مكان و جاى و جايگاه . و نرمى و آهستگى . و مرتبه و وقار نزد پادشاه .
مكانة
(
mak nat
) م . ع . مكن مكانة ( از باب كرم ) : مرتبه يافت نزد امير و بر پاى ماند .
مكانت
(
mak nat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پايگاه و مرتبه و عزت و جاه و منزلت .
مكاندار
(
mak n - d r
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خداوند مكان و جاى . و درويشى كه داراى مقام مخصوصى باشد . و پاسبان .
مكانس
(
mak nes
) ع . ج .
مكنسته . و ج . مكنس .
مكانفة
(
mok nafat
) م . ع .
همديگر را يارمندى و اعانت كردن .
مكانى
(
mak ni
) ص . پ . مأخوذ تازى - منسوب به مكان و جاى .
مكاو
(
mak v
) پ . كلمه نهى از كاويدن يعنى مكاب و كاوش مكن .
مكاواة
(
mok v t
) م . ع .
همديگر را دشنام دادن .
مكاوحة
(
mak vahat
) م . ع .
چيره گرديدن در كارزار . و با هم دشنام دادن و آشكارا و روباروى دشنام دادن . و با هم جنك كردن .
مكاوسة
(
mok vasat
) م . ع .
بر زمين افكندن كسى را .
مكاهاة
(
mok h t
) م . ع .
همديگر را فخر كردن و بر همديگر نازيدن .
مكاهلة
(
mok halat
) م . ع .
كاهل الرجل مكاهلة : زن گرفت آن مرد . و كاهل زيد : پير شد زيد .
مكاهنة
(
mok hanat
) م . ع .
با هم يارى دادن . و عطا كردن به يكديگر با ميل و بىپاداش .
مكائد
(
mak 'ed
) ع . ج .
مكيدة .
مكايدة
(
mok yadat
) م . ع .
بدسگاليدن .
مكايسة
(
mok yasat
) م . ع .
با هم چيرگى نمودن در زيركى . و بزيركى با هم