(
moqantarat
) ص . ع . مكمل و كامل و تمام بنا شده . و طاق زده شده . قوله تعالى :
وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ
: پلهاى بنا شدهء از زر و سيم .
مقنطرات
(
moqantar t
) ا . ع .
دايرههاى متوازى با سطح افق . و پلها و جسرها .
و طاقها .
مقنطرة
(
moqantarat
) ا . ع .
صد رطل .
مقنطيس
(
meqnatis
) ا . ع .
مقناطيس و سنك آهنربا .
مقنع
(
maqna '
) ص . ع . شاهد مقنع : شاهدى كه عادل و بسنده باشد و بگواهى و يا حكم آن قناعت كنند .
مقنع
(
meqna '
) ا . ع . بر سر افكندنى زنان . ج : مقانع . ر . مقنعة .
مقنع
(
moqna '
) ص . ع . فم مقنع :
دهانى كه دندانهاى آن مايل بدرون باشد .
مقنع
(
moqne '
) ص . ع . آنكه سر را راست مىدارد و به چپ و راست التفات نمىكند و نگاه را موازى در ميانهء دو دست قرار مىدهد . ج : مقنعون . قوله تعالى :
مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ
.
مقنع
(
moqanna '
) ص . ع .
رجل مقنع : مرد خود بر سر نهاده .
مقنعة
(
meqna'at
) ا . ع . پوشاكى از پارچه اعلا كه درازى آن باندازهء دو گزست و از پيشرو گشاده و بازست و زنان تازى آن را در خانه و در بيرون از خانه به روى سر مىاندازند و مقنع نيز مىگويند . ج : مقانع .
مقنعه
(
maqna'e
) و (
meqna'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - باشامه و واشامه و دامك و ربوسه و ربوشه و سراويزه و گواژه و گواشمه و ورپوشه و رپوشنه و چادر باريك يك عرض كه زنان بر سر اندازند .
مقنعون
(
moqne'una
) ع . ج .
مقنع .
مقنفة
(
moqnnafat
) ص . ع .
حجفة مقنفة : سپر فراخ و وسيع .
مقنفش
(
moqanfec
) ص . ع .
رجل مقنفش فى اللباس : مرد درشت هيئت در لباس پوشيدن .
مقنن
(
moqannen
) ا . پ . مأخوذ از تازى - قانونآور و قانونگذار . و مقنن قوانين : برقرار كننده قوانين .
مقنن
(
moqannan
) و
مقننه
(
moqannane
) ص . پ - مأخوذ از تازى - آراسته شده و مرتب شده با قانون . و شروط مقننه : شرطهاى موافق قانون .
مقنوة
(
maqnovat
) و
مقنوءة
(
maqnu'at
) ا . ع . جايى كه آفتاب نرسد .
مقنود
(
maqnud
) ص . ع . سويق مقنود : پست قند آميخته .
مقنور
(
moqanver
) ص . ع .
دفزك فربه زشت . و آنكه دستار پراكنده و ناراست بر سر بندد . و آنكه نيكو بستن دستار نداند .
مقنى
(
moqni
) ص . ع . صاحب نيزه .
مقنى
(
moqanni
) ص . ع . داناى مواضع آب در زمين . و مقنى الارض :
هدهد .
مقنى
(
moqanni
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كننده كاريز .
مقو
(
maqv
) م . ع . مقا الفصيل امه مقوا ( از باب نصر ) : سخت مكيد بچه شتر شير مادر خود را . و مقوت السيف :
جلا دادم شمشير را و كذلك المرآة و الطست .
و مقا اسنانه : جلا داد دندانهاى خود را .
و نيز مقو : محافظت و صيانت كردن .
مقو
(
maqva
) و
مقوة
(
maqvat
) ا . ع . نگاهبانى و محافظت و صيانت . يق :
امقه مقوك مالك به صيغه امر يعنى نگاهدار آن را همچنانكه نگاه مىدارى مال خود را . و كذلك امقه مقوتك مالك و مقاوتك مالك .
مقوا
(
moqavv
) ا . پ . مأخوذ از تازى - صفحه ستبر و كلفتى كه از چندين لا كاغذهاى بيكاره و يا پارچههاى كهنه مىسازند و مقواهاى بسيار سخت را در بعضى صنايع بجاى چوب و نيز بجاى آهن استعمال مىكنند .
مقوال
(
meqv l
) ص . ع .
نيكو سخن و تيز زبان بسيارگوى ( و مذكر و مونث در آن يكسان است ) . يق : رجل مقوال و امراة مقوال .
مقود
(
maqud
) و
مقودة
(
maqudat
) ص . ع . ستور كشيده شده .
يق : بعير مقود و ناقة مقودة .
مقود
(
meqvad
) ا . ع . آنچه بدان كشند ستور را از رسن و مهار و لگام .
ج : مقاود .
مقود
(
moqavvad
) ا . ع . كوه دراز و طولانى .
مقود
(
moqavvad
) ص . ع .
ستور كشيده شده .
مقور
(
moqavvar
) ص . ع .
قطران ماليده . و هر چيز گرد بريده .
مقور
(
maqvarr
) ص . ع . اسب باريك پهلو .
مقوس
(
meqvas
) ا . ع . كماندان .
و ميدان اسب تاختن و جاى اسب تاختن . و ريسمانى كه بدان اسبان رهان را در صف كشند .
ج : مقاوس .
مقوض
(
moqavvaz
) ص . ع .
ويران شده .