كه گل سر آن را برداشته باشند .
مقلوفات
(
maqluf t
) ع . ج .
مقلوفة .
مقلوفة
(
maqlufat
) ا . ع . خنور بحرانى پر از خرما و مانند آن . ج : مقلوفات .
مقلوم
(
maqlum
) ص . ع .
تراشيده شده و چيده شده . و مقلوم الظفر :
مرد سست و ضعيف .
مقلونيا
(
maqluniy
) ا . پ .
مأخوذ از سريانى - خيار دراز .
مقله
(
moqle
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كره چشم .
مقلهف
(
moqlaheff
) ص . ع .
شعر مقلهف : موى بلند پراكنده ژوليده .
مقلى
(
meql
) ا . ع . تابه كه در آن چيزى بريان كنند . ج : مقالى . و نيز مقلى : غوك چوب .
مقلى
(
maqliyy
) ص . ع . برشته شده و بريان شدهء در تابه .
مقليان
(
meqliy ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو تابه كه در آن چيزى بريان كنند .
مقلية
(
maqliyat
) م . ع . قلى قلى و قلاء و مقيلة . ر . قلى .
مقليسا
(
maqlis
) ا . پ . مأخوذ از سريانى - تخم سپندان .
مقم
(
meqamm
) ص . ع . مردى كه هر چه در پيش وى گذارند بخورد .
مقمأة
(
maqma'at
) ا . ع . جايى كه آفتاب نرسد .
مقمار
(
meqm r
) ص . ع . نخلة مقمار : خرمابنى كه غورهء آن سپيد باشد .
مقمة
(
maqammat
) و (
meqammat
) ا . ع . دهان و يا لب ستور سم شكافته مانند گاو و گوسپند .
مقمة
(
meqammat
) ا . ع .
جاروب .
مقمجر
(
moqamjer
) و
مقمحر
(
moqamher
) ا . ع . كمانساز .
مقمحون
(
moqmahuna
) ص .
ع . كسانى كه سر را بلند نگاه مىدارند و چشم را فرو مىخوابانند . قوله تعالى :
فَهُمْ مُقْمَحُونَ
.
مقمر
(
moqmer
) و
مقمرة
(
moqmerat
) ا . ع . شب روشن با ماه .
مقمطر
(
moqamtar
) ص . ع .
شير تنك گرديده .
مقمطر
(
moqamter
) ص . ع .
فراهم آمده و مجتمع شده .
مقمعة
(
meqma'at
) ا . ع .
عمودى آهنين و سركج كه بدان بر سر فيل زده و آن را مىرانند . و چوبى كه بر سر مردم زنند تا خوار و ذليل گردد . ج : مقامع .
مقمعد
(
moqma'edd
) ا . ع .
آنكسىكه هر چه با وى سخن گويند و جهد و كوشش كنند نرمى نكند و رام و منقاد نگردد و فرمانبردار نشود . و كسى كه بالاى شكم وى بزرك و پايين آن فروهشته باشد .
مقمقة
(
maqmaqat
) م . ع . نرم شدن و آسان گرديدن . و بند نمودن و خوار كردن . و سخت مكيدن بچه پستان مادر را .
مقمل
(
meqmal
) ص . ع . بينياز و توانگر سپس درويشى و نيازمندى .
مقمل
(
moqmel
) ص . ع . هر آنچه توليد شپش مىكند .
مقمن
(
maqman
) و
مقمنة
(
maqmanat
) ص . ع . سزاوار و شايسته .
مقموءة
(
maqmu'at
) ا . ع .
جايى كه آفتاب نرسد .
مقمور
(
maqmur
) ص . ع . مغلوب شده در قمار .
مقمور
(
maqmur
) ا . ع . شر و بدى .
مقموط
(
maqmut
) ص . ع .
دست و پاى بسته شده .
مقموع
(
maqmu '
) ص . ع . مقهور و مغلوب . و شترانى كه خيار و برگزيدهء آنها را برگرفته باشند . و تخمه زده و ناگوارد .
مقمئن
(
moqma'enn
) ص . ع .
درهم كشيدهء ترنجيده .
مقناب
(
meqn b
) ا . ع . چنگال شير .
مقنأة
(
maqna'at
) و
مقناة
(
maqn t
) ا . ع . جايى كه آفتاب نرسد .
مقناطيس
(
meqn tis
) ا . ع .
مأخوذ از يونانى - مغناطيس و سنك آهنربا .
مقنب
(
meqnab
) ا . ع . چنگال شير . و توشهدان صياد و توبرهاى كه صيد را در آن اندازند . و گله اسبان از سى تا چهل و يا مقدار سيصد . ج : مقانب .
مقنبع
(
moqanbe '
) ص . ع .
رجل مقنبع الراس : مرد دراز سر همچو كلاه دراز .
مقنثع
(
moqanse '
) ص . ع .
رجل مقنثع اللحية : مردى كه ريش وى بزرك و پراكنده باشد .
مقند
(
moqannad
) و
مقندى
(
moqand
) ص . ع . سويق مقند :
پست قند آميخته . و كذلك سويق مقندى .
مقنر
(
moqanner
) ص . ع .
دفزك فربه زشت . و آنكه دستار پراكندهء ناراست بر سر بسته باشد و آنكه نيكو بستن دستار نداند .
مقنش
(
moqannac
) ص . ع .
مرد با سخاوت و مبذر مسرف در نفقه و اخراجات عيال .
مقنطر
(
moqantar
) و