مقفز
(
moqaffaz
) ص . ع . فرس مقفز : اسبى كه دستش تا آرنج سپيد باشد .
و نيز مقفز : مرد پاتيابهدار .
مقفص
(
moqaffas
) ص . ع .
ثوب مقفص : جامهء نگارين بنگار پنجره .
مقفع
(
moqaffa '
) ص . ع . ترنجيده و درهم كشيده . و رجل مقفع اليدين :
مردى را گرفته دست . و نيز مقفع : لقب پدر عبد اللّه بن مقفع است از زبانآوران معروف و پيش از آنكه دين اسلام اختيار كند نام او روزبه بود و پدر وى را بدانجهت مقفع گفتندى كه چون حجاج چوب بر انگشتان آن بزد قفعت يده : چيرا گرفت دست او .
مقفع
(
moqaffe '
) ا . ع . مردى كه همواره سرنگون باشد .
مقفعة
(
meqfa'at
) ا . ع . چوب كه بدان بر انگشتان زنند .
مقفل
(
moqfal
) و (
moqaffal
) ص . ع . بسته شده و قفل شده . و مقفل اليدين : بخيل و زفت ناكس . و كذلك مقفل اليدين .
مقفل
(
moqaffal
) ص پ . مأخوذ از تازى - قفل شده و بسته شده .
مقفل
(
moqaffel
) ص . ع . جلد مقفل : پوست خشك شده .
مقفى
(
moqf
) ص . ع . مقدم شده .
مقفى
(
moqfi
) ص . ع . كسى كه مقدم مىدارد و ترجيح مىدهد . و آنكه بر مىگزيند .
مقفى
(
moqaff
) ا . ع . المقفى :
از نامهاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله است .
مقفى
(
moqaff
) ص . ع . داراى قافيه .
مقفى
(
moqaffi
) ص . ع . آنكه در پى كسى مىفرستد كسى را و آنكه بسراغ كسى مىرود و آنكه پيروى مىنمايد كسى را .
مقفى
(
maqfiyy
) و
مقفية
(
maqfiyyat
) ص . ع . از پس گردن ذبح شده . يق : شاة مقفية .
مقق
(
maqaq
) ا . ع . درازى .
مقق
(
maqaq
) م . ع . مقق مققا ( از باب سمع ) : دراز گرديد .
مققة
(
maqaqat
) ا . ع . زغالگان .
و مردمان نادان و جاهل .
مقل
(
maql
) ا . ع . نوعى از شير دادن . و تك چاه .
مقل
(
maql
) م . ع . مقلت الى الشئ مقلا ( از باب نصر ) : نگريستم آن چيز را . و مقلت الشئ فى الماء .
فرو بردم آن چيز را در آب . الحديث : اذا وقع الذباب فى طعام احدكم فامقلوة ثم انقلوه فان فى احدى جناحيه سما و فى الاخرى شفاء و انه يقدم السم و يوخر الشفاء . و مقل فلان فى الماء : فرو رفت فلان در آب . و مقل الرجل على القصيل : ترسيد آن مرد از خوردن بچه شتر شير مادرش را و اندك شيرى در كف دست ريخته بوى مكانيد . و مقلته :
نگريستم آن را بمقله خود . و مقل المقلة :
در آوند انداخت مقلة را و آب بر آن ريخت براى تقسيم . و نيز مقل : زدن .
مقل
(
moql
) ا . ع . نوعى از كندر كه يهود بخور سازند . و صمغ درختى . و مقل مكى : صمغ درختى از جنس نخل كه دوم گويند .
مقل
(
moql
) ا . پ . مأخوذ از تازى - صمغ درختى از جنس نخيلات كه إله و روم و گلگل و مقل ازرق و مقل مكى و مقل يهود و مقل عربى نيز نامند .
مقل
(
moql
) ا . پ . گرز و عمود .
و نوعى از عطريات كه از عود و عنبر و صندل و جز آن سازند . و نيز هفت تخمه يعنى بزورى كه جهة عاشقان پزند تا دفع عشق از ايشان كند .
مقل
(
moqal
) ع . ج . مقلة .
مقل
(
moqell
) ص . ع . رجل مقل : مرد نيازمند درويش كه در وى اندكى توانگرى باشد .
مقلاء
(
meql '
) ا . ع . غوك چوب .
و مقلاء القنيص : نام سگى .
مقلا
(
meql
) و مقلاة (
meql t
) ا . ع . تابه . ج : مقالى .
مقلات
(
meql t
) ا . ع . زنى كه وى را فرزند نزيد . و ماده شترى كه يك بار زايد و سپس بار نگيزد . ج : مقاليت .
مقلاد
(
meql d
) ا . ع . كليد . و گنجينه . ج : مقاليد . و ضاقت عليه مقاليده : تنگ شد بر وى كارهاى وى .
مقلاص
(
meql s
) ا . ع . از اعلام است .
مقلاص
(
meql s
) ص . ع . ناقة مقلاص : ماده شتر فربه شده در تابستان .
مقلاع
(
meql '
) ا . ع . فلاخن .
و بيل و ابزارى كه بدان زمين را انباشته مىكنند .
مقلاعة
(
meql 'at
) ا . ع .
فلاخن .
مقلاق
(
meql q
) ص . ع . رجل مقلاق : مرد سخت بىآرام . و كذلك : امراة مقلاق .
مقلب
(
meqlab
) ا . ع . آهن آماج .
مقلب
(
moqalleb
) ص . ع .
برگرداننده . و مقلب القلوب : خداوند عالم كه دلها را برميگرداند .
مقلبون
(
moqlebuna
) ا . ع .