و امراة مقصوره : زنى كه در خانه باز دارند آن را و نگذارند بيرون رود . ج : مقصورات .
قوله تعالى :
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ
.
مقصورة
(
maqsurat
) ا . ع .
سراى فراخ استوار بنا . و خانه كوچكتر از دار كه در آن جز خداوندش در نيايد . و خانه آراسته جهة عروس . و مقصورة المسجد :
جاى امام در مسجد .
مقصورة
(
maqsuratan
) ا . ع .
هو ابن عمى مقصورة : او نزديك نسب است با من .
مقصوره
(
maqsure
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - كوتاه شده و مختصر گشته . و الف مقصوره : الف كوتاه ضد الف ممدوده . و مقصورهء مسجد : جاى ايستادن امام در مسجد .
مقصوص
(
maqsus
) ص . ع .
بريده شده . و طائر مقصوص الجناح :
مرغ بال بريده . و مقصوص له : عقوبت شده و پاداش داده شده از براى او .
مقصوع
(
maqsu '
) ص . ع .
غلام مقصوع : كودك ريزه و خرد .
مقصوعة
(
maqsu'at
) ص . ع .
مونث مقصوع .
مقصى
(
moqs
) ص . ع . جمل مقصى : شتر بريده گوش . و شتر دور كرده .
مقصى
(
maqsiyy
) ص . ع . شتر و يا گوسپند بريده گوش .
مقضاب
(
meqz b
) ص . ع .
ارض مقضاب : زمين بسيار علف .
مقضاب
(
meqz b
) و
مقضب
(
meqzab
) ا . ع . داس .
مقضب
(
meqzab
) ص . ع . سيف مقضب : شمشير بران .
مقضبة
(
maqzabat
) ا . ع .
اسپستزار . و روييد نگاه درختانى كه از آنها كمان سازند .
مقضم
(
maqzam
) ا - ص . ع .
ماذقت مقضما : يعنى نچشيدم چيز خاييدنى و دندانگير . و قدم اعرابى على ابن عم له بمكة فقال له : ان هذه بلاد مقضم و ليست ببلاد مخضم و الخضم الاكل بجميع الفم و القضم دون ذلك .
مقضوض
(
maqzuz
) ا . ع .
سنگريزهء بزرك .
مقضوض
(
maqzuz
) ص . ع .
طعامى كه در آن سنگريزه باشد .
مقضى
(
maqziyy
) ص . ع .
پرداخته و تمام كرده و انجام داده و مقرر كرده و تمام كرده و فرموده و امر كرده .
مقضى المرام
(
maqziyy - ol - mar m
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بميل و خواهش خود رسيده و آنكه هر چه مىخواهد حاصل مىكند و بانجام مىرساند . و مقضى المرام شدن : يافتن ميل و خواهش خود را .
مقط
(
maqt
) ا . ع . سختى و سخت تافتگى ريسمان .
مقط
(
maqt
) م . ع . مقط عنقه مقطا ( از باب نصر و ضرب ) : شكست گردن آن را . و مقط القرن و بالقرن :
بر زمين زد هم سر خود را . و مقط فلانا :
خشمناك گردانيد فلان را و يا پر خشم كرد فلان را . و مقط الكرة : بر زمين زد و سپس گرفت آن گوى را . و مقط الطائر انثاه :
سفاد كرد آن مرغ با مادهء خود . و مقط زيدا بالايمان : سوگند داد زيد را . و مقطه بالعصا : بچوبدستى زد آن را . و مقطه مقطا ( از باب نصر ) : سخت تافت آن را . و مقط الشئ بالمقاط : بست آن چيز را بريسمان سخت تافته . و مقط فلانا : بريسمان خرد زد فلان را .
مقط
(
moqt
) ا . ع . ج : ماقط .
مقط
(
moqt
) ا . ع . ريسمانى كه بدان مرغ را شكار كنند . ج : امقاط .
مقط
(
maqet
) ا . ع . بچه ششماهه و يا هفتماهه زاييده شده .
مقط
(
maqatt
) و (
meqatt
) ا . ع .
منتهاى سر استخوانهاى پهلوى اسب .
مقط
(
meqatt
) ا . ع . قط زن .
ج : مقاط .
مقطار
(
meqt r
) ص . ع . سحاب مقطار : ابر بسيار باران .
مقطاع
(
meqt '
) ا . ع . كسى كه بر برادرى و دوستى دير نپايد و چاهى كه آبش زود فرو رود .
مقطب
(
moqatteb
) ص . ع .
آنكه آژنك مىافكند ميان ابروها و ترشروى .
مقطة
(
meqattat
) ا . ع . قط زن .
مقطر
(
maqtar
) ا . ع . ج :
قطر و مقاطر .
مقطر
(
meqtar
) ا . ع . بوى سوز .
مقطر
(
moqattar
) ص . ع . قطره قطره چكانيده شده .
مقطر
(
moqattar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - قطره قطره چكيده و قطره قطره چكانيده . و آب مقطر : آبى كه در قرع و انبيق تقطير شده باشد .
مقطرة
(
meqtarat
) ا . ع . بوى سوز . و كندهاى كه بر پاى نهند .
مقطرة
(
moqtarat
) و (
moqattarat
) ص . ع . ابل مقطرة : شتران قطار كرده .
و كذلك ابل مقطرة .
مقطرة
(
moqattarat
) ص . ع .