مقرن
(
moqarran
) ص . ع .
نيك بسته شدهء در ريسمان . ج : مقرنون .
قوله تعالى :
مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ *
.
مقرن
(
moqarren
) ا . ع . از اعلام است .
مقرنة
(
moqarranat
) ا . ع . كوههاى خرد بهم پيوسته .
مقرنذح
(
moqranzeh
) ص . ع .
مرد آمادهء براى شر و فساد .
مقرنس
(
moqarnas
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بناى بلند مدور و ايوان آراسته و مزين شدهء با صورتها و نقوش كه بر آن با نردبان پايه و راه زينه روند . و قسمى از عمامه . و هر چيز رنگارنك . و قسمى از زينت كه در اطاقها و در ايوانها بشكلهاى گوناگون با گچ گچبرى مىكنند .
مقرنس
(
moqarnas
) ص . ع .
سيف مقرنس : شمشير بر شكل نردبان ساخته .
و باز مقرنس : باز در كريز نشانده .
مقرنشع
(
moqrance '
) ص . ع .
ايستاده . و با بشارت . و آماده شر . و خرسند و شادمان . و سر بلند كرده و سر برداشته . و جنبان و متحرك .
مقرنص
(
moqarnas
) ص . ع .
باز نگاهداشته شده براى شكار .
مقرنصف
(
moqransef
) ص . ع .
شتابىكننده .
مقرنصف
(
maqransef
) ا . ع .
شير بيشه .
مقرنف
(
moqarnaf
) ص . ع .
طعام مقرنف : طعام قرنفلدار .
مقرنفط
(
moqranfet
) ا . ع .
شرمگاه زن . و مرد خشمافزاى پر باد بينى .
مقرنفل
(
moqranfal
) ص . ع .
طعام مقرنفل : طعام قرنفلدار .
مقرنون
(
moqrenuna
) ع . ج .
مقرن .
مقرنون
(
moqarranuna
) ع . ج .
مقرن .
مقرنى
(
moqarn
) ص . ع .
سقاء مقرنى : مشك بقرنوة پيراسته .
مقرنى
(
moqarn
) ا . ع . مار شاخدار .
مقرؤ
(
maqro '
) و
مقرو
(
maqrovv
) ص . ع . خوانده شده و خوانا و قابل خواندن .
مقروء
(
maqru '
) ص . ع . خوانده شده .
مقروءة
(
maqru'at
) و
مقروة
(
maqrovvat
) ص . ع . مونث مقرو . يق :
صحيفة مقروءة و صحيفة مقروة .
مقروة
(
maqrovvat
) ص . ع .
شاة مقروة : گوسپندى كه سر وى را در چوبى كشند تا شير خود را نمكد .
مقروح
(
maqruh
) ص . ع . ريش برآمده . و آبله رسيده . و طريق مقروح :
راه سپرده .
مقرور
(
maqrur
) ص . ع . خنك و سرمازده و سرما رسيده و گرفتار سرما . و يوم مقرور : روز سرد .
مقرورى
(
maqravriyy
) ص . ع .
درازپشت .
مقروص
(
maqrus
) ص . ع .
بريده شده .
مقروض
(
maqruz
) ا . ع . نشخوار كه شتر از گلو برآرد .
مقروض
(
maqruz
) ص . ع .
بريده شده .
مقروض
(
maqruz
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مديون و قرضدار و وامدار .
مقروضى
(
maqruzi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - وامدارى و قرض و وام و دين .
مقروظ
(
maqruz
) ص . ع .
اديم مقروظ : پوست با برك سلم پيراسته و پوست رنك كردهء با برك سلم .
مقروع
(
maqru '
) ص . ع . شترى كه بر ساق وى داغ نهاده باشند . و شتر داغ كرده بداغ بينى .
مقروع
(
maqru '
) ا . ع . شتر برگزيدهء براى گشنى . و مهتر قوم و سيد قوم .
و لقب شخصى .
مقروف
(
maqruf
) ص . ع . تهمت زده و متهم . و مرد لاغر باريك اندام .
مقروم
(
maqrum
) ص . ع . شترى كه در وى نشان قرمة باشد .
مقرون
(
maqrun
) ص . ع .
نزديك و نزديك بهم و بهم بسته و متصل بهم .
و مقرون الحاجبين : آنكه ابروهاى وى بهم پيوسته باشد . و رمح مقرون : نيزهاى كه سر آن را بلند كنند تا به كسى نرسد .
مقرون
(
maqrun
) ا . ع .
باصطلاح عروض : سببهايى از شعر كه سه حرف متحرك بيفاصله بود و سپس حرف ساكن چون متفا از متفاعلن و علتن از مفاعلتن .
مقرون
(
maqrun
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پيوسته و متصل و مرتبط و مربوط و نزديك و مجاور و قرين .
مقرونيت
(
maqruniyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نزديكى و پيوستگى .
مقروى
(
maqraviyy
) ص . ع .
درازپشت .
مقرى
(
maqr
) ا . ع . گرد آمد نگاه آب و گرد آمد نگاه آب باران . و نيز مقرى : نام دهى در دمشق . و واحد مقارى . ر . مقارى .