تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3420

مساهمون:

ص٣٤٢٠
مغرف . و ج : مغرفة .

مغارم

(
maq rem
) ع . ج . مغرم .

مغاره

(
maq re
) ا . پ . مأخوذ از تازى - غار و گودال ژرف و سرداب و مغاك و خندق .

مغاريد

(
maq rid
) ع . ج . مغرود .

مغازة

(
moq zzat
) م . ع . غاززته مغازة و غزازا : مبادرت كردم او را . و شتابى نمودم و پيش رفتم او را .

مغازر

(
moq zer
) ا . ع . آنكه بدهد چيزى را تا افزون از آن واپس گيرد .

مغازل

(
maq zel
) ا - ع . ج . مغزل (
maqzal
) و (
meqzal
) و (
moqzal
) . و نيز مغازل : عمودهاى نورج . ج : مغزل .

مغازلة

(
moq zalat
) م . ع . غازلت المراة مغازلة و غاز لتنى : عشق بازى كردم با آن زن و سخن گفتم با وى و او مرا عشق بازى كرد و سخن گفت . و غازل الاربعين نزديك بچهل رسيد .

مغازله

(
moq zale
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عشقبازى .

مغازلى

(
maq zeliyy
) ا . ع . سازنده دوك‌دان .

مغازه

(
maq ze
) ا . پ . مأخوذ از تركى - دكان بزرك و تركان اين لفظ را از مگازن فرانسه گرفته و فرنگان از مخزن تازى اخذ كرده‌اند .

مغازى

(
maq zi
) ع . ج . مغزاة .

مغازى

(
maq zi
) ا . ع . مناقب و بيان اوصاف غازيان .

مغاسل

(
maq sel
) ع . ج . مغسل (
maqsal
) و (
maqsel
) .

مغاسل

(
maq sel
) ا . ع . نام چند وادى در يمامه .

مغاش

(
moq cc
) ا . ع . آنكه شتابى مىكند و تعجيل مىنمايد . ج : مغاشون . يق : جاؤا مغاشين للصبح : يعنى آمدند سبقت‌كنان .

مغاشة

(
moq ccat
) م . ع . سبقت كردن و شتابى كردن و مبادرت نمودن .

مغاشون

(
moq ccuna
) ع . ج . مغاش .

مغاص

(
maq s
) ا . ع . جاى فرو شدن در آب . و بالاى ساق .

مغاص

(
maq s
) ا . ع . غاص غوصا و غياصا و مغاصا . ر . غوص .

مغاض

(
maq z
) م . ع . غاض غيضا و مغاضا . ر . غيض .

مغاضب

(
moq zeb
) ا . ع . با هم خشم‌كننده و بر يكديگر غضب نمانيده .

مغاضبة

(
moq zabat
) م . ع . برهم خشم گرفتن و همديگر را خشمناك كردن .

مغاضنة

(
moq zanat
) م . ع . غاضن عينه مغاضنة : نمود شكنهاى چشم خود را و چشمك زد . و غاضن المراة : عشق بازى كرد با آن زن بچشمك زدن .

مغاطة

(
moq ttat
) م . ع . همديگر را غوطه دادن در آب . غطاط مثله .

مغافر

(
maq fer
) و

مغافير

(
maq fir
) ع . ج . مغفار و مغفير و مغفر (
meqfar
) و (
moqfor
) و مغفور .

مغافصة

(
moq fasat
) م . ع . بناگاه گرفتن و بر غفلت كسى را آمدن .

مغاك

(
maq k
) ا . پ . گودى و و گودال و شيار و جاى پست و گود چاه عميق و ژرف . و دوزخ . و مغاك ظلمت و يا مغاك ظلمت خاك : جسد و قالب آدمى . و مغاك غار : گور و قبر . و مغاك هولناك : غار .

مغاكچه

(
maq k - ce
) ا . پ . گو كوچك . و چاه زنخ .

مغاكى

(
maq ki
) ا . پ . عمق و ژرفى و كاواكى .

مغال

(
meq l
) م . ع . غال غولا و مغالا . ر . غول .

مغال

(
meq l
) ع . ج . مغلة .

مغال

(
moq l
) ص . ع . بچه غيل خوار .

مغالاة

(
moq l t
) م . ع . غالى مغالاة و غلاء . ر . غلاء .

مغالبة

(
moq labat
) م . ع . غلاب . ر . غلاب .

مغالة

(
maq lat
) ا . ع . آميغ و دغلى . و ناراستى . و بدى كه دربارهء كسى پيش ديگرى گويند . يق : انه صاحب مغالة . و بنو مغالة : نام گروهى از تازيان .

مغالة

(
maq lat
) م . ع . مغل به مغلا و مغالة ( از باب فتح ) : دروغ بربافت و بد گفت دربارهء آن نزد سلطان و يا عام است .

مغالث

(
moq les
) ص . ع . نيك جنگجوى و سخت پيكار .

مغالثة

(
moq lasat
) م . ع . روباروى جنك كردن و پيكار نمودن با دشمن .

مغالچين

(
moq l - cin
) ا . پ . چشم سخت سياه .

مغالطة

(
moq latat
) م . ع . بغلط انداختن و بيك ديگر غلط دادن . غلاط مثله .

مغالطه

(
moq late
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مغلطه با همديگر .

مغالظة

(
moq lazat
) ا . ع . كينه و دشمنى . يق : بينهما مغالظة .

مغالظة

(
moq lazat
) م . ع . با
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3420 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )