پيمانه . و چاشنى كردن زر و سيم .
معياص
(
me'y s
) ا . ع . هر آنكه سختى كند بر كسى در آنچه از وى خواهد .
معيان
(
me'y n
) ص . ع . آنكه آب و كاه براى قوم مىجويد . و رجل معيان :
مرد سخت چشمزخم رساننده .
معيب
(
ma'ib
) م . ع . عاب عيبا و عابا و معابا و معيبا . ر . عيب .
معيب
(
ma'ib
) ا . ع . عيب .
معيب
(
ma'ib
) ص . ع . عيبناك و معيوب .
معيبات
(
ma'ib t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عيبها و معايب .
معيبة
(
ma'aybat
) ا . ع . جاى بيحرمتى و بىآبرويى . و چيزى كه بىآبرويى آورد .
معية
(
mo'ayyat
) ا . ع . مصغر معاوية .
معيت
(
ma'iyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - همراهى و اتحاد و پيوستگى و رفاقت و مشاركت و مهربانى و شفقت و محبت و طرفدارى و جانبدارى .
معيد
(
mo'id
) ص . ع . اعاده كننده و دوباره كننده . يق : فلان معيد لهذا الامر . و رجل مبدئ و معيد :
مرد بارها با كفار جنك كرده . و فرس مبدئ و معيد : اسب رام و ادب آموخته . و فلان مبدئ و معيد : فلان آزموده كارى است كه كارها را بارها آزمايش كرده .
معيد
(
mo'id
) ا . ع . توانا و قادر و زيرك و ماهر . و عالم و طالب علم و مصر در علم و علم آموخته . و شير بيشه . و گشنى كه بارها گشنى كرده باشد .
معيدى
(
mo'aydiyy
) ص . ع .
مصغر معدى . المثل : تسمع بالمعيدى خير من ان تراه : درباره شخصى گويند كه ببزرگى و خوش نامى شهرت يافته باشد و ظاهرش حقير به نظر آيد .
معيذ
(
mo'iz
) ص . ع . هر مادهء نو زاييده خواه ماديان و شتر و سك باشد و يا حيوانى ديگر .
معير
(
me'yar
) ا . ع . نام شخصى .
و بلا و سختى . و ابنة معير : نيز بلا و سختى . ج : بنات معير .
معير
(
mo'ir
) ص . ع . عاريت دهنده .
معير
(
mo'ayyar
) ا . ع . قسمى از جامهء ابريشمين منقش كه در آن خالهايى باشد شبيه به چشم گورخر .
معير
(
mo'ayyer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه عيار و چاشنى زر و سيم را معين مىكند .
معيرة
(
ma'irat
) ا . ع . رسوايى و بىآبرويى و بدنامى .
معيز
(
ma'iz
) ا . ع . ج . معز .
معيش
(
ma'ic
) ا . ع . زندگانى . و آنچه بدان زندگانى مىكنند . و جايى كه در آن زندگانى مىكنند . ج : معايش .
معيش
(
ma'ic
) و
معيشة
(
ma'icat
) م . ع . عاش عيشا و معاشا و معيشا و معيشة . ر . عيش .
معيشة
(
ma'icat
) ا . ع . خوردنى و نوشيدنى و هر چه بدان زندگانى نمايند . و زندگانى .
و مايهء حيات و زندگانى . و هر چه بدان و يا در آن زيست و زندگى باشد . ج : معايش . و المعيشة الضنك : عذاب قبر .
معيشت
(
ma'icat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اسباب زندگانى و هر چه بدان زندگانى كنند و مايه زندگانى .
معيشتاندوز
(
ma'icat - anduz
) ص . پ . واو مجهول - آنكه اسباب زندگانى خود را اندوخته مىكند .
معيص
(
ma'is
) و (
ma'yas
) ا .
ع . روييد نگاه و درختستان انبوه و درهم :
معيق
(
ma'iq
) و
معيقة
(
ma'iqat
) ا . ع . ژرف و دورتك . يق : نهر معيق و بئر معيقة .
معيل
(
ma'il
) م . ع . عال عيلا و معيلا . ر . عيل .
معيل
(
mo'il
) ص . ع . مرد بسيار عيال .
معيل
(
mo'il
) ا . ع . شير . و پلنك .
و گرك .
معيل
(
mo'il
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسيار عيال و عيالبار .
معيلة
(
mo'ilat
) ص . ع . مونث معيل : زن بسيار عيال .
معيم
(
mo'im
) ص . ع . دراز .
يق : عام معيم : سال دراز .
معين
(
ma'in
) ص . ع . چشم كرده .
و چشم زده . و ماء معين : آب روان روشن و پاك : ج : معن .
معين
(
ma'in
) ا . ع . از اعلام است .
معين
(
mo'in
) ص . ع . ياريگر و و مددگار . و المعين : خداوند عالم جل شانه .
معين
(
mo'in
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - يار و ياور و دستگير و مددگار .
معين
(
mo'ayyan
) ص . ع . هر چيز مخصوص به كسى .
معين
(
mo'ayyan
) ا . ع . جامه منقش و رنگارنگى كه در آن نقشهاى چهارگوشه خرد مانند چشم گاو باشد . و گاوى كه ميان دو چشم وى سياه بود . و گشن از گاوان .