معوذ
(
mo'avvaz
) و (
mo'avvez
) ا . ع . گياه در بن خار رسته . و گياه در زمين درشت و سخت روييده كه ستور نتواند آن را چريدن .
معوذ
(
mo'avvez
) ا - ص . ع .
آنكه تعويذ با خود دارد . و نام مردى .
معوذتان
(
mo'avvezat ne
) ا .
ع . بصيغهء تثنيه : دو سوره آخر از قرآن مجيد يعنى قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس .
معور
(
me'var
) ا . ع . پوشش گهواره .
معور
(
mo'ver
) ص . ع . مكان معور : جاى با ترس از دزد و قطاع الطريق .
معوز
(
me'vaz
) و
معوزة
(
me'vazat
) ا . ع . جامه كهنه و مستعمل .
ج : معاوز .
معوز
(
mo'vez
) ص . ع . درويش و نيازمند . ج : معوزون .
معوزون
(
mo'vezuna
) ع . ج .
معوز .
معوشة
(
ma'ucat
) ا . ع . زندگانى .
لغة ازدية فى المعيشة .
معوضة
(
ma'uzat
) ا . ع . هر چيزى كه بجاى چيز ديگر دهند و چيز عوضى .
اسم است عوض را .
معوق
(
mo'veq
) ا . ع . مرد خوابناك سر جنبان و گرسنه .
معوق
(
mo'avvaq
) ص . ع .
بر درنك داشته شده و بازداشته شده . و ستور بازداشته شده .
معوق
(
mo'avvaq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - تعويق شده و درنك شده . و مشكل و دشوار . و معوق ماندن : بر درنگى داشتن .
معوق
(
mo'avveq
) ص . ع .
درنك كننده در كارها .
معوكة
(
ma'vakat
) ا . ع . جنك و قتال . يق : تركتهم فى معوكة .
معول
(
ma'ul
) ص . ع . بيطاقت شده . و مغلوب گشته در صبر و شكيبايى .
معول
(
me'val
) ا . ع . ابزارى آهنين كه بدان كوه كنند . ج : معاول . و نام گروهى از تازيان ازد .
معول
(
mo'val
) ص . ع . گريه و زارى كرده شده . و المعول عليه :
آنكه بر وى گريه و زارى كنند .
معول
(
mo'avval
) م . ع . عول عليه معولا : اعتماد كرد بر آن و تكيه نمود .
معول
(
mo'avval
) ا . ع . محل اعتماد . و نيز معتمد و مستعان و محتمل . يق :
ليس عليه معول و ما له معول اى مستعان .
معول
(
mo'avvel
) ص . ع . كسى كه اعتماد مىكند و اعتماد كننده .
معون
(
ma'un
) ع . ج . معونة (
ma'unat
) و (
ma'vanat
) .
معونة
(
ma'unat
) و (
ma'vanat
) ا . ع . يارىگرى . ج : معون .
معونة
(
ma'unat
) ا . ع . بئر معونة ( بالاضافة ) : چاهى نزديك مدينه .
معوود
(
ma'vud
) ص . ع . بيمار عيادت كرده شده .
معوه
(
ma'uh
) ص . ع . زرع معوه : كشت آفت رسيده .
معوى
(
ma'viyy
) ص . ع . پيچيده و خميده .
معوى
(
ma'vi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بمعاء و روده .
معوى
(
me'aviyy
) ص . ع .
منسوب بمعاء .
معهد
(
ma'had
) ا . ع . محل بازگشت و منزلى كه هميشه به آن بازگردند از هر كجا كه رفته باشند . و يادگار و محضر مردمان .
ج : معاهد .
معهد
(
mo'ahhad
) و
معهدة
(
ma'ahhadat
) ص . ع . جايى كه بر آن جابجا باران رسيده باشد . يق : مكان معهد و ارض معهدة .
معهذا
(
ma'a - h z
) و
معهذا
(
ma'a - h z
) پ . كلمه رابطهء مأخوذ از تازى - يعنى با اين و با وجود اين .
معهود
(
ma'hud
) ا . ع . محل بازگشت و منزلى كه هميشه به آن بازگردند از هر كجا كه رفته باشند . و هر چيزى كه بر آن عهد گرفته و ديده و شناخته باشند .
معهود
(
ma'hud
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز پيمان كرده شده و هر چيز مسبوق كه پيشتر آن را شناخته و ديده باشند . و قديم و كهنه . و شئ معهود : چيز شناخته شده كه مسبوق بشناسايى وى باشند . و مسكن معهود : خانه معتاد و منزلى كه بوى خو كرده باشند .
معهود
(
ma'hud
) و
معهودة
(
ma'hudat
) ص . ع . جاى باران نخستين رسيده . يق : مكان معهود و ارض معهودة .
معى
(
ma'y
) و (
me'a
) ا . ع .
روده . و قد يؤنث . ج : امعاء . و قولهم :
هم مثل المعى و الكرش : يعنى ايشان در نيكويى حال و ارزانى و فراخىاند .
معى
(
me '
) ا . ع . هر آبراههاى كه از زمين پست بسوى آبراههء ديگر رود . و زمين نرم ميان دو زمين درشت . و آب تك يعنى جاى ايستادن آب در فعر . و معى الفار : نوعى از خرماى پست و ردى .
معيار
(
me'y r
) ا . ع . اندازه