تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3422

مساهمون:

ص٣٤٢٢

مغبوض

(
maqbuz
) ص . ع . ناپسند و مكروه .

مغبوط

(
maqbut
) ص . ع . رشك نموده و آرزو برده به حال كسى بدون آنكه زوال آن را از آن كس بخواهد .

مغبوط

(
maqbut
) ص . پ . مأخوذ از تازى - محسود و رشك برده و خوشبخت و خجسته و برخوردار و بهره‌مند و نيكبخت .

مغبوطه

(
maqbute
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز آرزو شده و دولت و ثروت .

مغبون

(
maqbun
) ص . ع . سست عقل . و فريب خورده در خريد و فروخت و زيان رسيده . الحديث : المغبون لا محمود و لا ماجور .

مغبون

(
maqbun
) ص . پ . مأخوذ از تازى - فريب خورده و فريفته شده و گول خورده و بيشتر در معامله گويند . و مغبون شدن : فريب خوردن و فريفته شدن . و مغبون كردن : فريب دادن و گول زدن .

مغبية

(
moqbiyat
) ص . ع . سماء مغبية : آسمان اندك بارنده .

مغتاب

(
moqt b
) ص . ع . غيبت كننده و در سپس كسى بد گوينده .

مغتاذ

(
moqt z
) ص . ع . پر خشم .

مغتاط

(
moqt t
) ص . ع . زهدانى كه بچه نياورد . و هر چيزى كه بار نياورد .

مغتاظ

(
moqt z
) ص . ع . پر خشم .

مغتال

(
moqt l
) ا . ع . بازوى پر گوشت نازك . و كودك فربه كلان جثه .

مغتبط

(
moqtabet
) ص . ع . خوشحال و شادمان و مسرور .

مغتبق

(
moqtabaq
) م . ع . غبوق و شراب شبانگاه خوردن .

مغتبق

(
moqtabaq
) ا . ع . خوردنگاه غبوق و شراب شبانگاه .

مغتذر

(
moqtazer
) ص . ع . ترتيب دهنده غذيرة . و نوعى از غذا كه از آرد و شير مىسازند .

مغتذم

(
moqtazem
) ص . ع . بسيار خورنده كه هر چه يابد خورد .

مغتذى

(
moqtazi
) ص . ع . خورده شده . و پرورش يافته شده .

مغترف

(
moqtaref
) ص . ع . آنكه بمشت آب برگرفته مىنوشد .

مغتزل

(
moqtazal
) ا . ع . رسن باريك .

مغتزل

(
moqtazel
) ص . ع . ريسنده و آنكه مىريسد .

مغتزى

(
moqtazi
) ص . ع . آنكه خواهش مىكند و آرزو مىكند . و آنكه اراده مىكند و قصد مىنمايد و آهنك مىكند . و آنكه از ميان ياران برميگزيند و خاص مىگرداند .

مغتسل

(
moqtasal
) ا . ع . آب سرد و هر چيزى كه با آن مىشويند . و آب غسل . و جاى غسل و جايى كه مرده را غسل مىدهند .

مغتسل

(
moqtasel
) ص . ع . آنكه مىشويد . و آنكه خوشبوى به خود مىمالد . و اسب خوى كرده .

مغتضر

(
moqtazar
) ص . ع . جوان صحيح و سالم مرده .

مغتل

(
moqtall
) ص . ع . تشنه . و شتر سخت تشنه . و مشتاق و آرزومند . يق : انا مغتل اليه .

مغتلف

(
moqtalef
) ص . ع . آنكه غلاف بدست مىآورد . و آنكه غاليه بر موى و ريش مىمالد .

مغتلم

(
moqtalem
) ص . ع . تيز شهوت .

مغتلمة

(
moqtalemat
) ص . ع . مونث مغتلم : زن تيز شهوت . و هر حيوان ماده تيز شهوت .

مغتمر

(
moqtamer
) ص . ع . آب فراگيرنده . و رجل مغتمر : مرد مست و مدهوش . و طعام مغتمر : گندم با پوست . و نخل مغتمر : خرمابن بسيار آبخورنده .

مغتمز

(
moqtamez
) ص . ع . طعن زننده و تهمت زننده .

مغتمس

(
moqtames
) ص . ع . آنكه در آب فرو مىرود و در ته آب قرار مىگيرد . و آنكه دستها را بدون تصوير خضاب مىكند .

مغتمص

(
moqtames
) ص . ع . خوار شمرنده . و عيب‌گو .

مغتمض

(
moqtamez
) ص . ع . اغماض‌كننده و چشم پوشنده . و خواب‌آلوده .

مغتمط

(
moqtamet
) ص . ع . آنكه فرو مىگيرد كسى را بسخن و بر وى چيره مىشود .

مغتنم

(
moqtanem
) ص . ع . غنيمت شمرده شده .

مغتنم

(
moqtanam
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه بيدست رنج بدست آيد و هر چيز مفت و رايگان و هر چيز كه آن را مفت پندارند و هر چيز گرانمايه كه به آسانى دست‌ياب نشود و هر چيز با قدر و قيمت و نفيس . و مغتنم پنداشتن و يا مغتنم دانستن : قدر دانستن هر چيز با قدر و بها را .

مغتنم

(
moqtanem
) ص . ع . غنيمت شمرنده .

مغتنم

(
moqtanem
) ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى غنيمت و توانگر شده