تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3419

مساهمون:

ص٣٤١٩

معين

(
mo'ayyan
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ثابت و برقرار و مخصوص و مرتب و محقق و معلوم . و باصطلاح هندسه : شكل معين شكل لوزى را گويند يعنى شكل مربع متساوى الاضلاعى كه زاويه‌هاى آن قائمه نباشند . و غير معين : نامعلوم و نامحقق .

معيوب

(
ma'yub
) ص . ع . عيبناك .

معيوب

(
ma'yub
) ص . پ . مأخوذ از تازى - عيبناك و عيب‌دار و داغ‌دار و بد صورت و زشت و ننك‌دار و بىآبرو و رسوا و بدنام و كياده .

معيوبى

(
ma'yubi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عيب‌داشتگى و عيبناكى و داغدارى و لكه‌دارى و رسوايى و بدنامى و بىآبرويى و ننك‌دارى و كياده .

معيوة

(
mo'ayvat
) ا . ع . مصغر معاوية .

معيوراء

(
ma'yur '
) ع . ج . عير .

معيون

(
ma'yun
) ص . ع . چشم‌زده و چشم كرده و ماء معيون : آب روان روشن و پاك .

معيوهة

(
ma'yuhat
) ص . ع . ارض معيوهة : زمين پر آفت و آفت رسيده .

معيه

(
ma'ih
) ص . ع . زرع معيه : كشت آفت رسيده .

معيى

(
mo'yi
) ص . ع . مانده و درمانده در كار .

معيى

(
ma'yiyy
) ص . ع . منسوب بمعى يعنى معوى .

معيية

(
mo'ay'yat
) ا . ع . مصغر معاوية .

معيية

(
mo'yeyat
) ص . ع . شتران درمانده . يق : ابل معيية .

مغ

(
maq
) ا . پ . ژرفا و عمق . و رودخانه و بستر رودخانه .

مغ

(
meq
) ا . پ . ميغ و ابر .

مغ

(
moq
) ا . پ . آتش پرست و بيدين و كافر و بت پرست و راهب ترسايان و خمار و خداوند ميكده . و شاخ گاو . و خرمابن و نخل .

مغاب

(
maq b
) م . ع . غاب غيبا و غيبة و غيابا و مغابا . ر . غياب .

مغابة

(
maq bbat
) ا . ع . پايان هر چيزى .

مغابصة

(
moq basat
) م . ع . غابصه مغابصة : بناگاه فرو گرفت آن را .

مغابن

(
maq ben
) ع . ج . مغبن .

مغابن

(
maq ben
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كشهاى ران و بغل .

مغاث

(
maq s
) ا . ع . بيخ درخت انار صحرايى .

مغاث

(
meq s
) م . ع . ماغثه مماغثة و مغاثا : خصومت كرد با او و سود او را .

مغاث

(
moq s
) ص . ع . فرياد رسيده .

مغاث

(
moq s
) ا . ع . درختيست كه ريشه آن را چون بخورند هم قى آورد و هم اسهال .

مغاثة

(
moq sat
) ص . ع . ارض مغاثة : زمين باران رسيده .

مغاثر

(
maq ser
) ع . ج . مغثر .

مغاثير

(
maq sir
) ع . ج . مغثور .

مغاداة

(
moq d t
) م . ع . غاداه مغاداة و غداء : بامداد كرد نزد او .

مغادرة

(
moq darat
) م . ع . غادره معادرة و غدارا : ترك كرد آن را و باقى گذاشت .

مغاذ

(
moq zz
) ا . ع . شترى كه از آب كراهت دارد .

مغار

(
maq r
) ا . ع . خواب جاى آهو .

مغار

(
maq r
) و (
moq r
) ا . ع . غار .

مغار

(
moq r
) م . ع . اغار غارة و اغارة و مغارا . ر . اغارة .

مغار

(
moq rr
) ص . ع . ريسمان تافته .

مغار

(
maq rr
) ع . ج . مغار . غير منصرفست .

مغار

(
moq r
) ص . ع . ناقة مغار : شتر كم شير . ج : مغار (
maq rr
) . و رجل مغار الكف : مرد بخيل .

مغاراة

(
moq r t
) م . ع . غارى غراء و مغاراة . ر . غراء .

مغارب

(
maq reb
) ع . ج . مغرب .

مغاربة

(
maq rebat
) ع . ج . مغربى .

مغارة

(
mqa rat
) و (
moq rat
) ا . ع . غار .

مغارة

(
moq rrat
) م . ع . غار غرارا و مغارة . ر . غرار .

مغارز

(
maq rez
) ع . ج . مغرز (
maqraz
) و (
maqrez
) .

مغارس

(
maq res
) ع . ج . مغرس .

مغارض

(
maq rez
) ع . ج . مغرض .

مغارضة

(
moq razat
) م . ع . پگاه شتر را بر آب آوردن .

مغارف

(
maq ref
) ع . ج .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3419 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )