معنقة
(
me'naqat
) ا . ع . گردنبند .
و كوه خرد در پيش ريك توده . ج : معانيق .
معنقة
(
mo'neqat
) ص . ع .
مربأة معنقة : جاى ديدبان بلند .
معنقة
(
mo'anneqat
) ا . ع .
قسمى از هوام .
معنك
(
me'nak
) ا . ع . قفل و كليدان .
معنم
(
mo'annam
) ص . ع . بنان معنم : انگشتهاى رنك كرده و خضاب نموده .
معننة
(
mo'annanat
) ص . ع .
جارية معننة الخلق : دختر درهم پيچيده اندام .
معنوز
(
ma'nuz
) ص . ع . سختى كشيده .
معنوشة
(
ma'nucat
) ص . ع .
عنق معنوشة : گردن دراز .
معنون
(
ma'nun
) ص . ع . ديوانه .
و ناتوان . و افسون شده و جادو شده و بافسون نامرد شده . و آنكه قاضى بر وى حكم بنامردى كند . و نيز معنون : محبوس در حظيره .
معنون
(
mo'anvan
) ص . ع .
كتاب ديباچه نوشته .
معنون
(
mo'anvan
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - عنوان كرده شده و داراى عنوان .
معنوى
(
ma'naviyy
) ص . ع .
منسوب بمعنى ضد لفظى .
معنوى
(
ma'navi
) و
معنويه
(
ma'naviyye
) ص . پ . مأخوذ از تازى - با معنى و حقيقى و راست و صحيح و اصلى و ذاتى و چمى و مطلق و باطنى و روحانى و معارف معنويه : علوم وهمى . و دوست معنوى : دوست درونى .
معنى
(
ma'n
) و (
ma'niyy
) ا . ع . معنى كلام : مراد كلام و مفهوم و مضمون آن و هر چيزى كه شخص قصد مىكند و مقصود . ج : معانى . و قيل قول العامة : لاى معنى فعلت و العرب لا تعرف المعنى و لا تكاد تتكلم به نعم . قال بعض العرب : ما معنى هذا و قيل هذا فى معناة ذلك و فى معناه سواء اى مماثلته و مشابهة دلالة و مضمونا و مفهومأ و قيل المعنى و التفسير و التاويل واحد .
معنى
(
ma'n
) و (
ma'ni
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - آرش و مضمون و مراد و مقصود و چسم و منظور و دلالت و غرض و نيت و حقيقت و خوبى و تعريف و پچوه . و صورت بلا معنى : شكل بدون ماده . و عالم معنى : عالم روحانى و غيبى . و علم معنى : علم فصاحت و بلاغت . و بمعنى :
بخواسته . و بيمعنى : بدون اراده و بيهوده و باطل . و آدم بىمعنى : ابله و احمق و نادان و هرزهگو .
معنى
(
ma'nan
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - حقيقة و بطور حقيقت و فى الواقع .
و معنى و لفظا : يعنى هم در قول و هم در اراده .
معنى
(
mo'ann
) ص . ع . مانده و رنج ديده . و اسب بدنژاد و هجين . و شتر كوهان شكافته . و بندى ديرمانده .
معنى
(
mo'anni
) ص . ع . در مبالغه گويند : عناء معن : يعنى رنج بسيار .
معنى
(
ma'niyy
) ا - ص . ع .
مشغول و گرفتار . و معنى الكلام . ر .
معنى (
ma'n
) و (
ma'niyy
) .
معنية
(
ma'niyat
) و (
ma'niyyat
) ا . ع . مضمون و مفهوم و مقصود از كلام .
معو
(
ma'v
) ا . ع . رطب رسيده . و غورهاى كه بر طب شدن رسيده باشد . و شكاف لب زيرين شتر .
معوان
(
me'v n
) ا . ع . مرد بسيار ياريگر و بسيار مددگار مردم .
معوة
(
ma'vat
) ا . ع . واحد معو يعنى يك دانه رطب رسيده . و نيز رطب نيم خشك .
معوج
(
mo'avvaj
) ص . ع . كج و خميده .
معوج
(
mo'avvej
) ص . ع .
كج كننده . و مرصع كننده با عاج .
معوج
(
mo'vajj
) ص . ع . خميده و كج .
معوج
(
mo'vajj
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - كج و خميده و ناراست . و كسى كه سليقه وى كژ و ناراست باشد .
معوجة
(
mo'avvajat
) ص . ع .
عصا معوجة : عصاى كج .
معود
(
ma'ud
) ص . ع . بيمار عيادت كرده شده .
معود
(
mo'ud
) م . ع . معد معدا و معودا . ر . معد .
معود
(
mo'avvad
) ص . ع .
تربيت شده و تعليم شده و ورزيده شده .
معود
(
mo'avved
) ا - ص . ع .
آنكه مىآموزد و تعليم مىدهد سك را براى شكار .
و از القابست .
معوذ
(
me'vaz
) ا . ع . تعويذ و هر چيز كه بدى را بر مىگرداند و دفع مىكند .
معوذ
(
mo'vez
) ص . ع . هر مادهء نو زاييده خواه ماديان و شتر و سك باشد و يا حيوانى ديگر .
معوذ
(
mo'avvaz
) ا . ع . جاى گردن بند از اسب و جز آن . و ماده شترى كه پيوسته بيك جاى ماند و از جاى نرود . و چراگاه شتر در پيرامون سرايها .