معصرة
(
ma'sarat
) ا . ع . جايى كه در آن چيزى مىفشارند .
معصرة
(
me'sarat
) ا . ع .
آنچه در وى انگور فشارند تا آب وى برآيد و چرخشت . ج : معاصر .
معصره
(
me'sare
) ا . پ . مأخوذ از تازى - منگنه و جندره و جواز و جوازان .
معصف
(
mo'sef
) ص . ع . مكان معصف : جاى بسيار كشت . و جاى پر از كاه .
معصف
(
mo'sef
) و
معصفة
(
mo'sefat
) ص . ع . ريح معصف :
باد تند . و كذلك ريح معصفة .
معصفر
(
mo'asfar
) ص . ع .
ثوب معصفر : جامه رنگين شده با عصفر و گل كافشه .
معصل
(
me'sal
) ا . ع . آنكه بر عزيم سخت گيرد .
معصل
(
mo'assel
) ا . ع . هر آنچه وقت انداختن دوتا گردد . و تيرى كه در هوا پيچ پيچان رود .
معصم
(
me'sam
) ا . ع . نام بز .
و جاى ياره و سوار از دست و بند دست .
ج : معاصم .
معصم معصم
(
me'sam - me'sam
) ع . كلمهايست كه بدان بز را وقت دوشيدن خوانند .
معصوب
(
ma'sub
) ا - ص . ع .
سخت گرسنه . و شمشير لطيف . و رجل معصوب الخلق : مرد لطيف استخوان نيك خلقت استوار گوشت . و نيز معصوب باصطلاح عروض آن جزوى از شعر كه خامس متحرك آن را ساكن كنند و مفاعلتن را مفاعيلن كنند .
معصوبة
(
ma'subat
) ص . ع .
مونث معصوب . يق : جارية معصوبة الخلق : دخترك لطيف استخوان نيك خلقت استوار گوشت .
معصور
(
ma'sur
) ص . ع . فشرده .
معصوم
(
ma'sum
) ص . ع .
بازداشته شده از گناه . ج : معصومون .
معصوم
(
ma'sum
) ا . ع . از اعلام است .
معصوم
(
ma'sum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بىگناه و نگاهداشته شده از گناه . و طفل معصوم : بچه و كودك زيرا هنوز گناهى از وى سر نزده .
معصومات
(
ma'sum t
) ع . ج .
معصومة .
معصومة
(
ma'sumat
) ص . ع .
مونث معصوم . ج : معصومات .
معصومون
(
ma'sumuna
) ع .
ج . معصوم .
معصومه
(
ma'sume
) ا . پ .
از اعلام زنان است .
معصومى
(
ma'sumi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بيگناهى و عصمت .
معصوميت
(
ma'sumiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بيگناهى و كودكى و طفوليت
معصومين
(
ma'sumin
) ص .
پ . مأخوذ از تازى - بازداشته شدگان از گناه .
معصية
(
ma'siyat
) م . ع . عصى عصيا و معصية . ر . عصى .
معصيت
(
ma'siyat
) ا . ع .
عصيان و گناه و جرم . ج : معاصى .
معصيت
(
ma'siyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مخالفت و نافرمانى و سركشى و عدم اطاعت و عصيان و گناه و جرم و بزه .
معصيل
(
me'sil
) ا . ع . چوگان و عصاى سركج كه بدان شاخههاى درخت را گيرند .
معض
(
ma'z
) و (
ma'az
) م .
ع . معض من الامر معضا و معضا ( از باب سمع ) : دشوار شد كار بر وى و خشمناك گرديد از كار .
معض
(
ma'ez
) ص . ع . خشمناك از كار .
و آنكه كار بر وى دشوار آيد .
معض
(
ma'azz
) ا . ع . آنچه بدان چنك زنند . و مستمسك . يق : ما لنا فى هذا الامر معض اى مستمسك .
معض
(
mo'ezz
) ص . ع . كسى كه شتران وى عض خورند . ج : معضون .
معضاد
(
me'z d
) ا . ع . بازوبند .
و كاردى كه قصاب بدان استخوان برد . و آنچه بر بازو بندند از دوال و مانند آن . و شمشيرى كه خوار داشته شود بدرخت بريدن .
معضة
(
mo'ezzat
) ص . ع .
ارض معضة : زمينى كه در آن عض فراوان باشد .
معضد
(
me'zad
) ا . ع . بازوبند .
و داس و يا شمشير مانندى كه بدان درخت مىبرند . ج : معاضد .
معضد
(
mo'azzad
) ا . ع . جامهاى كه بر بازوى آستين آن نگار و يا ريشه باشد .
معضد
(
mo'azzad
) ص . ع .
غوره خرمايى كه از يك طرف به رسيدن نزديك شده باشد .
معضدة
(
me'zadat
) ا . ع . هميان دراهم .
معضدة
(
mo'azzadat
) ص . ع .
ابل معضدة : شتران بازو داغ كرده .
معضدة
(
mo'azzedat
) ص . ع .
بسرة معضدة : غوره خرمايى كه از يك طرف به رسيدن نزديك شده باشد .
معضض
(
mo'azzaz
) ص . ع .