از گندم .
معزوقة
(
ma'zuqat
) ص . ع .
زمينى كه با معزق براى كشتكارى برگردانيده شده باشد .
معزول
(
ma'zul
) ص . ع . بازداشته شده و يك سو كرده شده .
معزول
(
ma'zul
) ص . پ . مأخوذ از تازى - اخراج شده و از كار بازداشته شده و بيرون كرده شده و يك سو شده و دور شده و محروم شده و از درجه و مرتبه و منصب افتاده و گوشهنشين شده . و معزول كردن :
از كار و از درجه و منصب بازداشتن و محروم ساختن و خانهنشين كردن .
معزولا
(
ma'zulan
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - بىشغل و بدون كار و منصب .
معزولى
(
ma'zuli
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گوشهنشينى و خانهنشينى و بيكارى و بىشغلى و محرومى و دور شدگى از شغل و درجه و منصب .
معزوم
(
ma'zum
) ص . ع . آهنك نموده و عزم و اراده كرده و قصد نموده .
معزهل
(
mo'azhal
) ص . ع .
نيك خورش .
معزهلة
(
mo'azhalat
) ص . ع .
ابل معزهلة : شتران بر سر خود گذاشته .
معزى
(
mo'azzi
) ا . ع . نوع بز .
و گله بز . و منصرف و غير منصرف هر دو آيد آنكه آن را منصرف مىخواند الف را براى الحاق مىداند و آنكه غير منصرف مىخواند الف را براى تانيث .
معزى
(
mo'azzi
) ص . ع . تسليت دهنده و تعزيت گوينده .
معزى
(
mo'ezzi
) ا . پ . تخلص امير الشعرا محمد بن عبد الملك نيشابورى معروف ببرهانى معاصر و مداح سلطان ملكشاه و سلطان سنجر سلجوقى و در سال 542 هجرى وفات نمود .
معزى
(
ma'zyy
) و (
me'zyy
) ا . ع . بخيلى كه گرد كند و نخورد .
معزى اليه
(
mo'ezzi - e'layh
) پ .
كلمه مأخوذ از تازى - بمعنى مشار اليه .
معس
(
ma's
) ا . ع . شير . يق :
ما فى الناقة معس : اين ماده شتر شير ندارد .
معس
(
ma's
) م . ع . معسه معسا ( از باب فتح ) : سخت ماليد آن را . و معس جاريته : گاييد كنيزك خود را . و نيز معس :
خوار كردن . و نيزه زدن .
معس
(
ma'ass
) ا . ع . جاى طلب و ورزش .
معساء
(
me's '
) ا . ع . دختر دوشيزه نزديك بلوغ .
معساة
(
ma's t
) ص . ع . سزاوار و شايسته . يق : انه لمعساة بكذا .
معساج
(
me's j
) ص . ع . بعير معساج : شترى كه در رفتن گردن دراز كند .
معسر
(
me'sar
) ص . ع . رجل معسر : مردى كه بر غريم تنك گيرد .
معسر
(
mo'ser
) ص . ع . درويش تنگدست .
معسرة
(
ma'sarat
) و (
ma'sorat
) ا . ع . دشوارى .
معسرة
(
mo'serat
) ص . ع . زن سفركنندهء به زحمت و سختى .
معسطل
(
mo'astal
) ص . ع .
كلام معسطل : سخن ناآراسته و بىنظام .
معسف
(
me'saf
) ا . ع . مرد ستمگار و بىراه .
معسكر
(
mo'askar
) ص . ع . لشكرى شده و سپاهى گشته .
معسكر
(
mo'askar
) ا . ع . لشكرگاه .
معسكر
(
mo'askar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لشكرگاه و اردوگاه و محل عسكر .
معسكر
(
mo'asker
) ص . ع . آنكه اردو مىزند و مشخ مىدهد سپاه را و فرمانده اردو و صاحب منصبى كه تعيين لشكرگاه مىكند .
معسل
(
mo'assal
) ص . ع .
زنجبيل معسل : زنجبيل با عسل پرورده .
و معجون معسل : معجون با عسل سرشته .
معسلة
(
ma'salat
) ا . ع . كندوى كبت و شان انگبين .
معسلط
(
mo'aslat
) ص . ع .
كلام معسلط : سخن آميخته و ناسره .
معسم
(
ma'sem
) ا . ع . جاى آز و طمع .
معسور
(
ma'sur
) ا . ع . دشوارى ضد ميسورى . و سيبوبه هر دو را صفت داند و گويد مصدر بر وزن مفعول نيامده . و قولهم : دعه الى ميسوره و الى معسوره اى الى امر يوسر فيه و الى امر يعسر فيه .
معسورات
(
ma'sura't
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سختيها و دشواريها .
معسول
(
ma'sul
) ص . ع . عسلى و با عسل ترتيب شده .
معسون
(
ma'sun
) ا . ع . بلغت مراكش قسمى از شراب .
معسية
(
mo'siyat
) ا . ع . ماده شترى كه مشكوك باشد كه آيا شير دارد و يا ندارد .
معش
(
ma'c
) م . ع . معش معشا ( از باب فتح ) : نرم ماليد .
معش
(
ma'acc
) ا . ع . خواسته و مطلب .