حمار معضض : خرى كه خران ديگر وى را گزيده باشند .
معضل
(
mo'zal
) ص . ع . سخت و دشوار و مشكل و دشوار در دريافت .
معضل
(
mo'zel
) ص . ع . امرأة معضل : زنى كه بچه آوردن بر وى دشوار باشد . ج : معاضيل . و كذلك الدجاجة و غيرها .
و امر معضل : كار بى بيرون شو از آن .
و نيز معضل : مرد قوى و استوار خلقت . و منه فى صفته صلى اللّه عليه و آله : انه كان معضلا .
معضل
(
mo'zel
) ا . ع . مرد زيرك و سخت درشت .
معضل
(
mo'azzel
) ص . ع .
بيت معضل : خانه تنگ . و امرأة معضل :
زنى كه بچه آوردن بر وى دشوار باشد . و كذلك الدجاجة و غيرها .
معضل
(
mo'azzel
) و
معضلة
(
mo'azzelat
) ص . ع . زن و يا گوسپندى كه بچه بدشوارى از رحم آن برآيد .
معضلات
(
mo'zol t
) ا . ع .
سختيها و كارهاى دشوار و مسائل مشكل . ج :
معضلة .
معضلة
(
mo'zelat
) ا . ع . مسئله مشكل و دشوار . و منه قول عمر رضى اللّه عنه : اعوذ بالله من كل معضلة ليس لها ابو الحسن يريد عليا عليه السلام . ج :
معضلات .
معضوب
(
ma'zub
) ص . ع .
سست و ضعيف و برجاى مانده .
معضود
(
ma'zud
) ص . ع . گرفتار درد بازو . و شجر معضود : درخت بريده شده با معضاد .
معضوض
(
ma'zuz
) ص . ع .
گزيده شده و با دندان گرفته شده .
معضون
(
mo'ezzuna
) ع . ج . معض .
معضهة
(
mo'zehat
) ص . ع .
ارض معضهة : زمينى كه عضاه در آن فراوان باشد .
معضئل
(
mo'za'el
) و
معضئلة
(
mo'za'elat
) ص . ع . بسيار درهم پيچيده . يق :
شجر معضئل و غصون معضئلة .
معط
(
ma't
) م . ع . معط المراة بولدها معطا ( از باب فتح ) : بچه انداخت آن زن . و معط بها : تيز داد . و معط بحقه : مماطله كرد و دير داشت حق وى را . و معط فلان الجارية : گاييد فلان آن كنيزك را . و معط الشئ : دراز كشيد آن چيز را . و معط السيف : از نيام بركشيد شمشير را . و معط الشعر : بركند موى را . و نيز معط : بىموى شدن اندام .
معط
(
mo't
) ع . ج . امعط و معطاء .
معط
(
ma'at
) م . ع . معط الرجل معطا ( از باب سمع ) : بىموى شد بدن آن مرد . و معط الذئب : پليد و خبيث شد آن گرگ . و نيز كم شد و يا ريخت موى آن گرك .
معط
(
ma'et
) ص . ع . گرگ موى ريخته و يا كم موى .
معطاء
(
ma't '
) ص . ع . مونث امعط : زن بىموى . و گرك ماده موى ريخته .
و ارض معطاء : زمين بىگياه . ج : معط .
معطاء
(
ma't '
) ا . ع . ناپاكى . و و اندوه و غم . و عورت .
معطاء
(
me't '
) ص . ع . بسيار دهش . مذكر و مونث در وى يكسان است . يق :
رجل معطاء و امراة معطاء . ج : معاطى (
ma'ati
) و (
ma ' tiyy
) .
معطار
(
me't r
) ص . ع . كسى كه بوى خوش بسيار ماليده باشد . مذكر و مونث در وى يكسان است . يق : رجل معطار و امراة معطار . و ناقة معطار : ماده شتر برگزيده و ماده شتر درشت خوب صورت .
معطارة
(
me't rat
) ص . ع .
امراة معطارة : زن بسيار بوى خوش ماليده . و ناقة معطارة : ماده شتر خوب نيك نژاد .
معطاش
(
me't c
) ص . ع . خداوند شتران تشنه . مذكر مونث در وى يكسان است .
. يق : رجل معطاش و امراة معطاش .
معطال
(
me't l
) ص . ع . امراة معطال : زن بىپيرايه و زنى كه بىزيورى عادت وى باشد .
معطب
(
ma'tab
) ا . ع . جاى هلاك . ج : معاطب .
معطب
(
mo'teb
) ص . ع . مرد تنكگير بر عيال .
معطة
(
mo'tat
) ا . ع . ابو معطة :
گرك .
معطة
(
ma'etat
) ص . ع . گرك موى ريخته و يا كم موى .
معطر
(
mo'ter
) ص . ع . ناقة معطر : ماده شتر درشت و خوب صورت .
معطر
(
mo'attar
) ص . ع . خوشبوى ناك .
معطر
(
mo'attar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز خوشبوى و داراى عطر خوش .
معطرات
(
mo'ter t
) ص . ع .
ابل معطرات : شتران روشن موى و نيكو و فربه .
معطرات
(
mo'attar t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى خوشبو و داراى بوى خوش .
معطرة
(
mo'terat
) ص . ع . شتر ماده اصيل و برگزيده .