قره : شكارچى دوسيدهء در كاژه خود . و جمل مطلنفئ الشرف : شتر چسبيده كوهان .
مطلوب
(
matlub
) ص . ع . خواسته و جسته .
مطلوب
(
matlub
) ص . پ . مأخوذ از تازى - درخواست شده . و تجسس شده و طلب شده و خواهش شده و تقاضا شده .
و لازم شده و ضرور شده و احتياج داشته شده . و هر چيز آرزو شده و خوشآيند و مرغوب .
مطلوب
(
matlub
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مقصود . و ميل . و خواهش .
مطلوبه
(
matlube
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مطلوب .
مطلوح
(
matluh
) ص . ع . خالى شكم .
مطلوس
(
matlus
) ص . ع . در زندان افگنده شده و محبوس .
مطلوقة
(
matluqat
) ص . ع .
زن مبتلا شده به درد زه . و زن رها شدهء از قيد نكاح .
مطلول
(
matlul
) ص . ع . خون رايگان رفته .
مطلولة
(
matlulat
) ص . ع .
ارض مطلولة : زمين باران نرم رسيده .
مطلى
(
metl
) ا . ع . نام موضعى .
مطلى
(
motl
) و (
motall
) و (
motliyy
) ا . ع . دائم المرض . و اسيرى كه اميد رهايى وى را نباشد .
مطلى
(
motalli
) ص . ع . آنكه قطران مىمالد . و آنكه بيماردارى مىكند . و دشنام دهنده . و سرود گوينده .
مطلى
(
matliyy
) ص . ع . بچه گوسپند پاى بسته .
مطلى
(
matliyy
) و
مطلية
(
mat -
) (
liyyat
) ص . ع . قطران ماليده .
مطليق
(
metliq
) ص . ع . مرد بسيار طلاق دهنده .
مطمار
(
metm r
) ا . ع . رشتهء بنايان كه بدان اندازه كنند . و مرد كهنه لباس . و شبه و مانند . يقال : هو على مطمار ابيه :
او شبيه و مانند پدرست در خلق و خلق .
مطماع
(
metm '
) ص . ع .
امراة مطماع : زنى كه مرد را اميدوار كند و سپس تمكين از وى نكند .
مطمأن
(
motma'ann
) ص . ع .
آرميده و قرار گرفته .
مطمح
(
matmah
) ا . ع . جاى بلند داشتن نظر .
مطمح
(
matmah
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى برافراختن نگاه . و منظر و جاى تماشا و جاى نمايش و نمايشگاه . و هر چيز ديدنى . و مطمح نظر : هر چيز كه بدقت در وى بنگرند . و جاى نشانه تيراندازان .
مطمح
(
motmeh
) ص . ع . آنكه بلند مىكند نگاه را .
مطمحر
(
motmoherr
) ص . ع .
اناء مطمحر : خنورپر .
مطمر
(
metmar
) ا . ع . رشتهء دراز كه بدان اندازه كنند . و اقم المطمر يا محدث يعنى راست و درست كن حديث را .
مطمرات
(
motmer t
) ع . ج .
مطمرة .
مطمرات
(
motammer t
) ا . ع .
ج . مطمرة و مهلكات .
مطمرة
(
motmerat
) ا . ع . كار هلاككننده . ج : مطمرات .
مطمرة
(
motammarat
) ص . ع .
اتان مطمرة : ماده خر دراز استوار خلقت .
مطمرة
(
motammerat
) ا . ع .
كار مهلك و خطرناك . ج : مطمرات .
مطمس
(
motmas
) ص . ع . كور شده و كور و نابينا .
مطمطمة
(
motamtamat
) م . ع .
آهسته گفتن . و دير و كند نوشتن .
مطمع
(
matma '
) ا . ع . هر چيز كه در آن طمع كنند . و يق : طمع فى غير مطمع : يعنى آرزوى چيزى كرد كه حصول آن دير و مشكل است . ج : مطامع .
مطمع
(
motma '
) ص . ع . اميدوار كرده . و آزمند گردانيده .
مطمع
(
motme '
) ا . ع . آنكه اميدوار مىكند و آزمند مىگرداند كسى را .
مطمعة
(
matma'at
) ا . ع . سبب .
و آن چيزى كه شخص را بطمع مىاندازد .
مطلمة
(
metlamat
) ا . ع . نفروج و وردنه .
مطمور
(
matmur
) ص . ع . غله ذخيره شده . و گرفتار درد دندان .
مطمورة
(
matmurat
) ا . ع . نهان - خانهء زير زمين كه در وى طعام و جز آن نهند .
ج : مطامير .
مطموس
(
matmus
) ص . ع .
نابينا . و مطموس العين : دجال .
مطموع
(
matmu '
) ص . ع . با آز .
و با رشك و حريص و آزمند .
مطمول
(
matmul
) ص . ع .
نان فراخ . و تير آلوده به خون . و آلوده شده به خون و قطران و جز آن .
مطموم
(
matmum
) ص . ع .
رجل مطموم الشعر : مرد بسيار موى .
و رجل مطموم الرأس : مرد بريده موى سر .