شهرى كه طريفة آن بسيار باشد .
مطرف
(
motarraf
) ا ص . ع .
اسبى كه سر و دنب آن سپيد و يا سياه بود مخالف ساير اعضاى آن . و آغاز و اول هر چيزى . و فعلته فى مطرف الايام : كردم آن كار را در روزهاى تازه گذشته .
مطرف
(
motarref
) ا ص . ع .
آنكه بر اطراف لشكر زند و بر كنارها جنگ كند .
و از اعلام است .
مطرفة
(
motrefat
) ص . ع . ارض مطرفة : زمينى كه طريفة آن بسيار باشد .
مطرفة
(
motarrafat
) ص . ع .
گوسپندى كه طرف ذنب و يا هر دو دست و پاى آن سياه و ساير بدن وى سپيد باشد .
مطرفسة
(
motarfesat
) ص . ع .
السماء مطرفسة و مطنفسة : آسمان پوشيده شدهء از ابر است .
مطرق
(
metraq
) ا . ع . چوبى كه بدان پشم يا پنبه زنند . و نام شترى . ج :
مطارق .
مطرق
(
motraq
) ا . ع . سپرى كه تو بر تو از چندين قطعه چرم ساخته باشند .
مطرق
(
motreq
) ا ص . ع . مرد فرومايه . و آنكه در خلقت سست چشم باشد .
و نام واديى . و نام مردى .
مطرق
(
motarreq
) ا ص . ع . ناقة مطرق : ماده شترى كه دشوار زايد . و كذا :
امراة مطرق .
مطرقة
(
metraqat
) ا . ع . خايسك آهنگرى . و چوبى كه بدان پشم و يا پنبه زنند .
ج : مطارق .
مطرقة
(
motraqat
) و (
motarraqat
) ص . ع . مجان مطرقة : سپرى كه تو بر تو از چندين قطعه چرم ساخته باشند . و نعل مطرقة : نعلى كه تبر تو دوخته باشند . و كذلك مجان مطرقة و نعل مطرقة .
مطرقه
(
metraqe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كوبيازه و كوبين . و خايسك آهنگرى و مسگرى . و چكش . و پتك .
مطرمذ
(
motarmez
) ص . ع .
رجل مطرمذ : مردى كه بگويد و نكند . و مرد ناآزمودهكار .
مطروح
(
matruh
) ص . ع . افگنده شده . و دور انداخته شده . و جاى دور .
مطرود
(
matrud
) ص . ع . رانده شده . و دور كرده شده . و بنو مطرود :
نام بطنى از تازيان .
مطرود
(
matrud
) ص . پ . مأخوذ از تازى - رانده شده و مردود شده .
مطرور
(
matrur
) ص . ع . تيز از كارد و جز آن . و سيف مطرور : شمشير زدوده .
مطرورة
(
matrurart
) ص . ع .
مؤنث مطرور .
مطروف
(
matruf
) ص . ع .
مطروف العين : آنكه چشم بر يك كس و بر يك چيز ندارد .
مطروفة
(
matrufat
) ص . ع .
امراة مطروفة : زنى كه در مردان نگرد جز شوى خود . و عين مطروفة : چشمى كه از رسيدن زخم آب از آن روان باشد . و ارض مطروفة : زمين طريفةناك .
مطروق
(
matruq
) ص . ع . آبى كه شتران در روى كميز انداخته باشند . و رجل مطروق : مردى كه در وى نرمى و سستى و فرو - هشتگى بود . و كلاء مطروق : گياه باران رسيدهء پس از خشكى .
مطروقة
(
matruqat
) ص . ع .
نعجة مطروقة : گوسپندى كه در ميان گوشهاى وى داغ باشد .
مطرهف
(
motraheff
) ا . ع . مرد تمام خلقت نيكو اندام .
مطرهم
(
motrahemm
) ص . ع .
جوان معتدل . و شتر صعب سركش كه گاهى روى رسن نديده .
مطرى
(
motri
) ص . ع . آنكه بسيار مدح و ستايش مىكند . و آنكه خوشبو مىكند و معطر مىسازد .
مطرى
(
motarr
) ص . ع . مطرا .
ر . مطرا .
مطرير
(
metrir
) ا . ع . زن گستاخ و بىحيا و هنگامهساز .
مطز
(
matz
) ا . ع . نكاح ( و الفعل من نصر ) .
مطس
(
mats
) م . ع . مطس العذرة مطسا ( از باب ضرب ) : بيك بار انداخت پليدى را . و مطس وجهه : تپانچه زد بر روى او .
مطسس
(
motasses
) ص . ع . روندهء در شهرها .
مطسع
(
metsa '
) ص . ع . هاد مطسع : دليل ماهر زيرك .
مطشوشة
(
matcucat
) ص . ع .
ارض مطشوشة : زمين باران نرم و ضعيف رسيده .
مطع
(
mat '
) م . ع . مطع فى الارض مطعا و مطوعا ( از باب فتح ) : رفت در زمين و گم شد . و مطع الشئ :
خورد آن چيز را بپيش دهان .
مطعام
(
met ' m
) ص . ع . رجل مطعام : مرد بسيار خوراننده و بسيار طعام دهنده . و مرد بسيار مهمان و بسيار مهمانى .
مطعان
(
met ' n
) ص . ع . رجل مطعان للعدو : مرد بسيار نيزه زنندهء بر دشمن . و نيز مطعان : طعن كننده . ج : مطاعين .