مطعم
(
mat'am
) م . ع . خوردن .
مطعم
(
mat'am
) ا . ع . طعام و خوراك . ج : مطاعم .
مطعم
(
met'am
) ص . ع . نيك خورنده .
مطعم
(
mot'am
) ص . ع . مرد بختور و مرزوق .
مطعم
(
mot'em
) ص . ع . آنكه مىخوراند و آنكه طعام مىدهد .
مطعم
(
motta'am
) و (
motta'em
) ص . ع . بعير مطعم : شتر با مغز استخوان و با پيه . و كذلك : بعير مطعم .
مطعم
(
mota''em
) ص . ع . لبن مطعم : شيرى كه در مشك مزه و خوشبويى گرفته باشد . و بعير مطعم : شتر با مغز استخوان و با پيه . و كذا : ناقة مطعم .
مطعمة
(
mot'amat
) و (
mot'emat
) ا . ع . كمان بدان جهت كه صاحب خود را صيد مىرساند .
مطعمة
(
mot'emat
) ا . ع . سر حلقوم و تندى آن .
مطعمتان
(
mot'emat ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو انگشت پيشين هر مرغى .
مطعن
(
mat'an
) م . ع . بنيزه زدن .
مطعن
(
mat'an
) ا . ع . محل طعن . ج :
مطاعن .
مطعن
(
met'an
) ص . ع . بسيار نيزه زننده . و طعنكننده . ج : مطاعن .
مطعوم
(
mat'um
) ص . ع . خورده شده . و هر چيز قابل خوردن .
مطعومات
(
mat'um t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خوردنيها .
مطعون
(
mat'un
) ا ص . ع . در - خسته و مجروح بنزه . و طاعون زده . و منه المطعون معدود فى الشهداء .
مطغمش
(
motaqmec
) ا . ع .
آنكه از فساد چشم سست مىنگرد . و نيز سست .
و پنهان و خفى .
مطغى
(
motqi
) ص . ع . نافرمانى كننده . و بر ستم انگيزنده .
مطف
(
moteff
) ص . ع . واقع شونده . و صادر شونده . و ممكن . و نزديك شونده .
مطفح
(
mottafeh
) ص . ع . آنكه كف بر مىگيرد از سر ديگ .
مطفح
(
motaffeh
) ص . ع . آنكه لبريز مىكند .
مطفحة
(
metfahat
) ا . ع . كفگير .
مطفرش
(
motfarec
) ص . ع .
آنكه از فساد چشم سست مىنگرد .
مطفف
(
motafef
) ص . ع . آن كه در پيمودن كم مىپيمايد و در كشيدن از وزن مىكاهد . ج : مطففون . قول تعالى :
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ
.
مطففون
(
motaffefuna
) ع . ج .
مطفف .
مطفل
(
motfel
) ص . ع . بچه دار از مردم و از جانوران . و ناقة مطفل :
ماده شتر نوزادهء از شكم اول . و كذلك :
ظبية مطفل . ج : مطافيل و مطافل . و ليلة مطفل : شبى كه از سردى كودكان را هلاك سازد .
مطفى
(
motfi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - خاموشكنندهء آتش . و فرو نشانندهء حرارت و التهاب .
مطفئ
(
motfe '
) ا . ع . مطفئ الجمر : نام روز چهارم و يا پنجم از روزهاى برد العجوز . و مطفئ الرضف : بلاى سخت كه فراموش گرداند بلاى سابق را .
مطفئ
(
motfe '
) و (
mottafe '
) و
مطفئة
(
motfe'at
) ص . ع . خاموش كنندهء آتش .
مطفئة
(
motfe'at
) ا . ع . مطفئة الرضف : پيه كه چون بر سنگ تفسان رسد گداخته شده گرمى سنگ را فرو نشاند . و نام مارى بسيار پليد كه اگر بر سنگ تفسيده گذرد زهر آن حرارت سنگ را فرو مىراند .
مطق
(
mataq
) ا . ع . علتى مر خرمابن را .
مطقة
(
matqat
) ا . ع . شيرينى .
مطل
(
matl
) م . ع . مطلت الحديد مطلا ( از باب نصر ) : دراز كشيدم آهن را . و مطله بدينه : امروز و فردا كرد در اداى دين و وام و درنگى نمود . و نيز مطل : دراز كردن ريسمان . و كداختن آهن و خود ساختن از آن .
مطل
(
motl
) ا . ع . مهلت . و آب اندك كه از خيك چكد و يا ريزد .
مطل
(
motall
) ص . ع . خون رايگان رفته .
مطل
(
motell
) ص . ع . كسى كه خداى تعالى خون آن را ناچيز كرده و رايگان كرده باشد .
و امر مطل : كار غير مستقل .
مطلا
(
metl
) و
مطلاء
(
metl '
) ا . ع . آب رو تنگ . و زمين نرم كه عضاء روياند . ج : مطالى (
mat li
) و (
mataliyy
) .
مطلا
(
motall
) ص . پ - مأخوذ از تازى - زرنگار و مذهب . و پوشيده شدهء از طلا .
مطلاع
(
matl '
) ا . ع . بلغت مراكش تيشهء بزرگ .
مطلاق
(
metl q
) ص . ع . مرد بسيار طلاق دهنده . و ناقة مطلاق : ماده شتر متوجه به طرف آب .
مطلب
(
matlab
) ا . ع . محل و موضع طلب . ج : مطالب .